Αυτό δεν είναι ένα blog που ψάχνει την επισκεψιμότητα. Είναι ένα προσωπικό σημειωματάριο, ένας τρόπος να ξεφορτώνομαι τους θυμούς μου και να μοιράζομαι τις χαρές μου. Είναι καλύτερο από το να μουρμουρίζω ή να γελάω μόνος μου.
Εδώ όλο και κάποιος ακούει…


Μην ξεχνάτε...

Τρίτη, 15 Απριλίου 2008

Ανέκδοτο με ηθικό (;) δίδαγμα.

Ο χειμώνας ήρθε και ο μέρμηγκας καθισμένος μπροστά στο τζάκι ικανοποιημένος από το γεύμα που μόλις τελείωσε απολαμβάνει ένα τσιγάρο ενώ η κυρά του μαζεύει το τραπέζι.
Χτυπάει η πόρτα και στο άνοιγμά της είναι ο τζίτζικας, αγκαλιά με δυό γκομενάρες. Φοράνε γούνες και οι τρείς και πίσω τους φαίνεται ένα πολυτελές αυτοκίνητο.
–Τι γίνεται ρε μέρμηγκα, πως πάει; ρωτάει ο τζίτζικας χωρίς να βγάλει το Μόντε Κρίστο πούρο του από το στόμα.
–Καλά, δόξα τον Θεό, ψελίζει ο μέρμηγκας.
-Δε μου λες, έρχεσαι μαζί μου για σκι με τα κορίτσια; Ρωτάει ο τζίτζικας κλείνοντας πονηρά το μάτι. Ο μέρμηγκας κοιτάζει προς το εσωτερικό του σπιτιού τη γυναίκα του που πλέκει και γυρίζει προς τον τζίτζικα.
–Μπα, δεν μπορώ φίλε…
-Έλα ρε μαλάκα, θα περάσουμε καλά σου λέω… έχω κλείσει ένα σαλέ τρέλα, σάουνες, τζακούζια, θερμαινόμενες πισίνες…επιμένει ο τζίτζικας.
-Όχι, δε γίνεται…σ’ ευχαριστώ πάντως.
-Καλααααααά….. εσύ χάνεις πάντως.
Ο μέρμηγκας κλείνει την πόρτα, σκέφτεται, την ξανανοίγει και φωνάζει στον τζίτζικα που έμπαινε στο αυτοκίνητο:-
« Και πού ‘σαι τζίτζικα, άμα δεις πουθενά τον Αίσωπο, πες του ότι είναι πολύ μαλάκας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: