Η μακράν πιο πετυχημένη ντίβα του μικροφώνου, η κυρία που με το σουξέ «Εδώ Πολυτεχνείο» έλυσε το πρόβλημα της ζωής της και τώρα ίσως γράφει συγκινημένη τα απομνημονεύματά της κάπου στις Βρυξέλλες. Μου ‘λειψαν οι μεγάλοι πολιτικοί αρχηγοί και οι διάφοροι υπουργοί που δεν τόλμησαν να καταθέσουν στεφάνι στο μνημείο, μου ‘λειψε εκείνο το περίλυπο ύφος, η ελαφρά υπόκλιση, μου ‘λειψε ο πρωθυπουργός, ο πρώην και ο δοτός, μου ‘λειψαν οι περαντζάδες των «αγωνιστών» και των «αντιστασιακών», που εξαργύρωσαν το Πολυτεχνείο με βουλευτικά έδρανα. Μου ‘λειψε η συνέχεια της παρουσίασης των ταγιέρ της κυρίας υπουργού της Παιδείας αλλά και των άλλων κυριών του κοινοβουλίου. Μου ‘λειψε το «θείον βρέφος» (αλλά αυτός την κοπάνησε νωρίς). Δεν μου ‘λειψαν οι αντεγκλήσεις των φοιτητικών παρατάξεων, τόσο ταιριαστές με το πνεύμα του Πολυτεχνείου. Δεν μου ‘λειψε ακόμα μια πορεία, ακόμα μια επέτειος… Και του χρόνου.
Πριν από 4 εβδομάδες
