Μνημεία...

Το μνημείο της φωτογραφίας έχει στηθεί απέναντι από το στρατόπεδο "Παύλου Μελά" στη Θεσσαλονίκη, προς τιμή των τελευταίων ομαδικά εκτελεσθέντων από τους Γερμανούς (που λένε οτι τους χρωστάμε). Η μικρή πλατειούλα που το φιλοξενεί είναι ωραία σχεδιασμένη αλλά σχεδόν εγκαταλειμμένη πια. Στο μαρμάρινο βάθρο είναι ή μάλλον ήταν χαραγμένο το σε ποιούς ήταν αφιερωμένο. Λέω "ήταν" γιατί πια δεν μπορείς να διαβάσεις τίποτα μιας και ηλίθιοι οπαδοί θεώρησαν πως έπρεπε να γράψουν με σπρέι το όνομα της ομάδας τους. Κι αναρωτιέμαι, δεν περνάει κανένας αρμόδιος του δήμου από εκεί; Το προσωπικό καθαριότητας δεν το βρίσκει άξιο λόγου να αναφερθεί στους προϊσταμένους τους; Μάλλον! σημ. ο βαδαλισμός έμεινε επίτηδες εκτός κάδρου.

Μεγάλος Καζαμίας 2012 (τελευταίο)*

*του Νίκου Κουνενή
ανβαδημοσίευση από το http://www.pressinaction.gr/

Οκτώβριος
Τα ονόματα σαράντα εφτά ελλήνων και ελληνίδων πολιτικών περιλαμβάνονται στην τελική λίστα των εκατό υποψηφίων για το διεθνές διαδικτυακό βραβείο «Δωσίλογος της χρονιάς».Έγκριτοι βρετανοί μπουκμέικερς εκτιμούν πως το έπαθλο θα καταλήξει και φέτος σε ελληνικά χέρια.
Στο πλαίσιο Διεθνούς Συνεδρίου για τη σωτηρία του παραπαίοντος ελληνικού πιστωτικού συστήματος, ο υπουργός Οικονομικών ανακοινώνει νέο σχέδιο κρατικής ενίσχυσης των τραπεζών, ύψους εκατόν εξήντα δισεκατομμυρίων ευρώ. Τα διοικητικά συμβούλια των περισσοτέρων εξ αυτών αποφασίζουν να τετραπλασιάσουν τα μπόνους των ανωτάτων στελεχών τους, προκειμένου να ενισχυθεί η ρευστότητα των τελευταίων, και κατ’ επέκταση της αγοράς.
Ο πρώην συνταξιούχος ο οποίος είχε διαβεβαιώσει τον Γιώργο Παπανδρέου πως παραχωρεί τη σύνταξή του στο κράτος προκειμένου να σωθεί η χώρα, αυτοκτονεί στο παγκάκι της πρωτεύουσας στο οποίο διανυκτέρευε τους τελευταίους μήνες. Στην τσέπη του αυτόχειρα εντοπίζεται λιτό χειρόγραφο σημείωμα με το εξής περιεχόμενο: «Υπήρξα ηλίθιος. Μαζί με φάγατε.»

Νοέμβριος
Εκατομμύρια αποφασισμένοι διαδηλωτές ξεχύνονται στους δρόμους των ελληνικών πόλεων, καταγγέλλοντας την πολιτική της τρόικας και της κυβέρνησης. Η μαζικότητα και ο δυναμισμός των διαδηλώσεων αναγκάζει την κυβέρνηση να παραιτηθεί. Στη θέση της ορκίζεται κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας με πρωθυπουργό τον Φίλιππο Πετσάλνικο και αντιπροέδρους την Έλσα Παπαδημητρίου και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το γεγονός δεν καθησυχάζει τους διαδηλωτές, που συνεχίζουν να κατακλύζουν δυναμικά τους δρόμους και τις πλατείες.
Φήμες, σύμφωνα με τις οποίες ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναχώρησε αιφνιδίως από τη χώρα μεταφέροντας μαζί του την προεδρική καρέκλα, το λάπτοπ και το κανό του, διαψεύδονται κατηγορηματικά από την κυβέρνηση, το Κίνημα και τη μαμά του.
Τρία ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα χρεοκοπούν. Η κυβέρνηση, η οποία για λόγους ασφαλείας συνεδριάζει πλέον σε μυστική τοποθεσία, καθησυχάζει τους καταθέτες που διαμαρτύρονται στα κατά τόπους τραπεζικά υποκαταστήματα, διαβεβαιώνοντάς τους πως τα λεφτά τους βρίσκονται σε σίγουρα χέρια.

Δεκέμβριος
Με αυξανόμενη μαζικότητα και ένταση εκατομμύρια διαδηλωτές συνεχίζουν να συγκεντρώνονται στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, απαιτώντας την απαλλαγή της χώρας από την κυβέρνηση και την τρόικα.
Ένα πρωτοφανές ντόμινο λαικών εξεγέρσεων στις χώρες του ευρωπαικού νότου και την Ιρλανδία, αναγκάζει τα μέλη των κυβερνήσεών τους σε εσπευσμένη αναχώρηση με ελικόπτερα, προς άγνωστες κατευθύνσεις.
Επιχειρώντας να διαφύγουν με τον ίδιο τρόπο, δεκάδες στελέχη της ελληνικής κυβέρνησης και των κομμάτων που τη στηρίζουν κατευθύνονται, λίγα λεπτά πριν από την έλευση του νέου έτους, προς το V.I.P. ελικοδρόμιο του Γ.Ε.Σ. Επιτροπές πολιτών ακινητοποιούν τις πολυτελείς λιμουζίνες και συλλαμβάνουν τους επίδοξους φυγάδες. Λόχοι κληρωτών, οι οποίοι διατάσσονται να σπεύσουν να απελευθερώσουν τους δεσμώτες, ενώνονται με τους διαδηλωτές. Οι εξελίξεις που ακολουθούν είναι ραγδαίες και θα περιληφθούν στην ύλη του Μεγάλου Καζαμία του 2013.

Μεγάλος Καζαμίας 2012(Αύγουστος-Σεπτέμβριος)*

*του Νίκου Κουνενή
αναδημοσίευση από το http://www.pressinaction.gr/

Αύγουστος
Η εταιρεία του Κατάρ που ανέλαβε την ανάπλαση του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού ανακοινώνει πως το διεθνές πάρκο αναψυχής το οποίο θα κατασκευαστεί στην περιοχή θα περιλαμβάνει εικοσιεφτά καζίνα, δεκαπέντε εμπορικά κέντρα, εικοσιένα ξενοδοχεία, δεκαεφτά χιλιάδες εξακόσιους κουλοχέρηδες, δεκατρείς χιλιάδες μπαρμπουτιέρες, τριάντα ένα στριπτιζάδικα και σαρανταέξι μπορντέλ.
Μεγάλες πυρκαγιές αφανίζουν πολλά δάση της ελληνικής επικράτειας. Η κυβέρνηση αντιδρά ακαριαία, αναθέτοντας την αξιοποίηση των πληγεισών περιοχών στο γαλλογερμανικό κονσόρτσιουμ Μπετόν Αρμ Άκσιον.
«Δεν θα υπάρξουν άλλες οριζόντιες περικοπές εισοδημάτων», διαβεβαιώνει ο πρωθυπουργός, κύριος Λουκάς Παπαδήμος. Τα οικονομικά επιτελεία της κυβέρνησης και της τρόικας συσκέπτονται ήδη πυρετωδώς, προκειμένου να επινοήσουν κάθετες, διαγώνιες, καμπυλόσχημες και ζιγκ ζαγκ εισοδηματικές περικοπές.

Σεπτέμβριος
Μετά από αλλεπάλληλες πτώσεις, ο Γενικός Δείκτης Τιμών του Χρηματιστηρίου Αθηνών μηδενίζεται. Ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος κύριος Προβόπουλος χαιρετίζει το γεγονός, διαβεβαιώνοντας ότι από δω και στο εξής η ανοδική αντίδραση της κεφαλαιαγοράς αποτελεί μονόδρομο.
Ατομικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, με υπολογισμό της αμοιβής ανά δευτερόλεπτο, σχεδιάζει το υπουργείο Εργασίας. Ο κατώτατος μισθός δεν μπορεί να είναι μικρότερος των 187,3 ευρώ μηνιαίως, υπό την προυπόθεση ότι ο εργαζόμενος δεν κωλυσιεργεί περισσότερο από 12 δευτερόλεπτα την ημέρα. Σε περίπτωση μεγαλύτερων κωλυσιεργιών προβλέπεται απόλυση του μισθωτού, ο οποίος υποχρεούται να αποζημιώσει τον εργοδότη με ποσό διπλάσιο αυτού το οποίο είχε λάβει κατά το διάστημα της εργασίας του.

Μεγάλος Καζαμίας 2012 (Ιούνιος-Ιούλιος)*

*του Νίκου Κουνενή
αναδημοσίευση από το http://www.pressinaction.gr/

Ιούνιος
Σε μια εντυπωσιακή επίδειξη αυτοάμυνας οι δυνάμεις της ΕΛΑΣ καταστέλλουν διαδηλώσεις εκατοντάδων χιλιάδων ατόμων σε διάφορες πόλεις, με αποτέλεσμα την ακαριαία αύξηση του αριθμού των νοσηλευομένων στα νοσοκομεία του ΕΣΥ κατά 53.647 άτομα, γεγονός που εξοργίζει τον Ανδρέα Λοβέρδο. «Εγώ προσπαθώ να πείσω τον κόσμο ότι οι νοσοκομειακές κλίνες είναι πολλαπλάσιες των πραγματικών αναγκών του, κι εσύ πασχίζεις να αποδείξεις το αντίθετο», επισημαίνει ο υπουργός Υγείας στον Χρήστο Παπουτσή, υπουργό ΠΡΟΠΟ.
Περίπου δέκα χιλιάδες διακεκριμένοι πολίτες της χώρας διαβεβαιώνουν σε κοινή τους ανακοίνωση πως πράγματι υπάρχει φως στο βάθος του τούνελ. Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου, ο εκπρόσωπός τους διευκρινίζει ότι το προαναφερθέν τούνελ βρίσκεται στις Ελβετικές Άλπεις, αλλά η ακριβής τοποθεσία του δεν μπορεί να ανακοινωθεί, για λόγους επενδυτικής ασφαλείας.

Ιούλιος
Την επιβολή φόρου απροσδόκητης επιβίωσης μελετά η κυβέρνηση, προκειμένου να ελέγξει τους καθυστερημένους θανάτους, οι οποίοι εκτοξεύουν στα ύψη το προσδόκιμο επιβίωσης, αλλοιώνοντας τα δημογραφικά χαρακτηριστικά και απειλώντας με κατάρρευση τα ασφαλιστικά ταμεία. Σύμφωνα με πληροφορίες το σχετικό νομοσχέδιο υπό τον εύγλωττο τίτλο «Καιάδας 2011», επιβάλλει σε όσους υπερβαίνουν τον στατιστικό μέσο όρο ζωής ένα τέλος Υπερημερίας, το ύψος του οποίου κλιμακώνεται προιόντος του χρόνου επιβίωσης του υπόχρεου. Το τέλος θα εξοφλείται μέσω του λογαριασμού του ΟΤΕ και των άλλων επικοινωνιακών παρόχων.
Οι ανοιχτές κοινωνίες της Δύσης επιβάλλουν οικονομικό εμπάργκο στο Ιράν, μειώνοντας δραματικά τα ελληνικά αποθέματα πετρελαίου. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες φέρουν τον πρωθυπουργό να διαβεβαιώνει τους υπουργούς και βουλευτές που στηρίζουν την κυβέρνηση πως ουδείς λόγος ανησυχίας υφίσταται, καθώς οι δεξαμενές τροφοδοσίας των ελικοπτέρων εκτάκτου ανάγκης είναι υπερπλήρεις.

Μεγάλος Καζαμίας 2012 (Απρίλιος-Μάϊος)*

*του Νίκου Κουνενή
αναδημοσίευση από το http://www.pressinaction.gr/

Απρίλιος
Εκατομμύρια κάτοικοι της χώρας εορτάζουν και φέτος το Πάσχα, σουβλίζοντας εθιμοτυπικώς τα αρνιά από πεπιεσμένο χαρτί που τους μοίρασε, έναντι συμβολικού αντιτίμου, η κυβέρνηση. Τα εν λόγω εικονικά σφάγια είναι πασπαλισμένα με ειδικά ενισχυτικά γεύσης, προκειμένου οι καταναλωτές να αισθανθούν ότι όντως απολαμβάνουν το παραδοσιακό έδεσμα των ημερών.
Ελαφρά απόκλιση από τις δημοσιονομικές εκτιμήσεις της τρόικας και της κυβέρνησης διαπιστώνει ο υπουργός Οικονομικών, κύριος Ευάγγελος Βενιζέλος. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, και με αναγωγή σε ετήσια βάση, το δημοσιονομικό έλλειμμα ανέρχεται στο 24, 7% και η ανεργία στο 32, 6 %, ενώ το ποσοστό του δημοσίου χρέους έχει ξεφύγει, και αναζητείται επιμόνως από τις αρμόδιες αρχές.
Σε κοινή τους καταγγελία , πενήντα έξι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑΟΣ και της Δημοκρατικής Συμμαχίας αποκαλύπτουν ότι τα τρόφιμα τα οποία εκτοξεύονται από διαδηλωτές εναντίον τους (γιαούρτια, αυγά, αλλαντικά, ζαρζαβατικά κ.ά) είναι συνήθως ληγμένα, πράγμα επιβλαβές για την υγεία τους. Ο υπουργός Υγείας κύριος Λοβέρδος διαβεβαιώνει ότι θα ερευνήσει το θέμα, και σε περίπτωση επιβεβαίωσης των καταγγελιών θα στερήσει ισοβίως τους ενόχους από τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα.

Μάϊος
Με το άσμα «Γουάτ γουί χαντ, γουάτ γουί λοστ, γουί έιτ κάβιαρ, γουί ίτ κομπόστ» η Ευλαλία Ψυχοπονίδου, ανεψιά του Άδωνι Γεωργιάδη, κατακτά την ένατη θέση στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Γιουροβίζιον.
Ο Γιώργος Παπανδρέου συντρίβει το μέχρι πρότινος θεωρούμενο ως ακατάρριπτο ρεκόρ του Κώστα Σημίτη, επιτυγχάνοντας εξήντα δυο σαρδάμ επί συνόλου εκατό λέξεων. (Η επίδοση του προκατόχου του ήταν μόλις 55/100). Ενδεικτικό απόσπασμα: «Είμαι αντισεξουσιαστής και αντιποθώ τις καλέκρες, αλλά δεν πρόκειται να παρατηθώ όσο η παρτίδα έχει ανάγκη το παρτιωτική μου σθένος. Θα παλαίψω ενάντια στα ρεγάλα συμφρέοντα, δίνοντας και την τελευταία αρνίδα του αίματός μου στην υπέθεση της σωτηρίας της χώρτας μας».
Αποστομώνοντας τους συνήθεις διαστρεβλωτές της κρυστάλλινης γραμμής του κόμματός του, ο Αντώνης Σαμαράς διευκρινίζει για πολλοστή φορά ότι η ΝΔ δεν συμπολιτεύεται με την κυβέρνηση, ούτε την αντιπολιτεύεται, δεν συμμετέχει στο υπεύθυνο έργο της, αλλά ούτε και απέχει από αυτό.

Συγκινήθηκα...

Καμπουράκης - Οικονομέας στο πρωινό του Μέγκα είχαν ρεπορτάζ από την συμμετοχή του "πρωθυπουργού" στο χθεσινό συσσίτιο του Δήμου Αθηναίων. Σύμφωνα με τον υπεύθυνο του Δήμου οι 450 περίπου που συμμετείχαν υποδέχθηκαν τον επισκέπτη τους με θερμά χειροκροτήματα. Πάντα σύμφωνα με τον ίδιο, ο κ. Παπαδήμος ήταν πολύ απλός και γλυκύς με τους αναξιοπαθούντες και εκδήλωσε το ενδιαφέρον του με ανθρωπιά. Το μενού ήταν ιδιαίτερα περιποιημένο και γευστικό, αν κρίνει κανείς από τα σάλια που ακόμα έτρεχαν από το στόμα του υπευθύνου του Δήμου

Μεγάλος Καζαμίας 2012 (Φεβρουάριος-Μάρτιος)*

*του Νίκου Κουνενή

αναδημοσίευση από το http://www.pressinaction.gr/

Φεβρουάριος
Χίλιοι περίπου οικονομικοπολιτικοί νταβοτζήδες συζητούν και φέτος στο Νταβός για την κατάσταση και τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας. Κεντρικό θέμα του Φόρουμ είναι η ενίσχυση της δημιουργικής απειθαρχίας των αγορών, μέσω της σιδηράς δημοσιονομικής πειθαρχίας των κρατών.
Την επ’ αόριστον αναβολή των βουλευτικών εκλογών ανακοινώνει ο πρωθυπουργός κύριος Λουκάς Παπαδήμος, διευκρινίζοντας ότι η συμφωνηθείσα ημερομηνία της 19ης Φεβρουαρίου δεν αναφερόταν σε κάποια συγκεκριμένη χρονιά.
Υπόκωφη ένταση χαρακτηρίζει την εξελισσόμενη κούρσα διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ. Στα σχετικά γκάλοπ οι υποψήφιοι δίνουν μάχη στήθος με στήθος, επιτυγχάνοντας ατομικά ποσοστά τα οποία κυμαίνονται μεταξύ 10 και 11% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ. Οι τελευταίοι αντιπροσωπεύουν πλέον δημοσκοπικώς το διόλου ευκαταφρόνητο 7,3% του συνόλου των ψηφοφόρων.

Μάρτιος
Εκατοντάδες χιλιάδες ανήλικοι και ενήλικοι διαδηλωτές παρεμβαίνουν δυναμικά στις παρελάσεις της 25ης Μαρτίου, αντιτιθέμενοι στην πολιτική της τρόικας και της κυβέρνησης. Ο Θεόδωρος Πάγκαλος βεβαιώνει πως οι οχλοκρατικές αυτές εκδηλώσεις υποκινούνται από τραμπούκους της αριστεράς, μαλάκες και ανορεξικούς.
Μεταξύ των νέων μέτρων δημοσιονομικής σωτηρίας της χώρας που ανακοινώνει η κυβέρνηση, περιλαμβάνεται και η επιβολή έκτακτου τέλους κατοχής ιδιωτικών κινητών αξιών (κρεβάτια, είδη υγιεινής, τραπεζοκαθίσματα, υπολογιστές, ρουχισμός και εσωρουχισμός κ. ά.). Το τέλος θα εξοφλείται ανά έτος σε δυο δόσεις, μέσω του λογαριασμού της ΕΥΔΑΠ, και σε περίπτωση μη αποπληρωμής του, ο υπόχρεος θα στερείται των δικαιωμάτων ύδρευσης και αποχέτευσης. «Ούτε να χέσουν δεν θα μπορούν πλέον οι τζαμπατζήδες», δηλώνει χαρακτηριστικά ο υπουργός Οικονομικών.
Η διαβεβαίωση του Φίλιππου Πετσάλνικου ότι δεν θα θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, οδηγεί στρατιές ψηφοφόρων σε εκδηλώσεις ανείπωτης οδύνης.

συνέχεια αύριο

Μεγάλος Καζαμίας 2012*

*του Νίκου Κουνενή
αναδημοσίευση από το www.pressinaction.gr

Ιανουάριος
Σε πρωτοχρονιάτικο διάγγελμά του, ο χερ Χορστ Ράιχενμπαχ χαιρετίζει τις αιματηρές θυσίες του ελληνικού λαού και υπόσχεται ακόμη μεγαλύτερες, προκειμένου η χώρα να βαδίσει αποφασιστικά στον δρόμο της υγιούς απορρύθμισης της οικονομίας της. Η ομιλία του σκιώδους πρωθυπουργού της Ελλάδας κλείνει με την εμβληματική προτροπή: «Εμπρός πληβείος Έλληνος, αποντείξτε γκια μια ακόμη φορά, πως ξέρετε να πεταίνεται σαν πραγκματικοί ήρωος!»
Οι κ.κ. Παπανδρέου, Σαμαράς και Καρατζαφέρης επισκέπτονται τις Βρυξέλλες, με αμφίεση Γκασπάρ, Μελχιόρ και Μπαλτάσαρ. Στη συνάντησή τους με τους εκπροσώπους της Ε.Ε. της Ε.Κ.Τ. και του Δ.Ν.Τ, οι τρεις άνδρες παραδίδουν συμβολικά χιλιάδες τίτλους ιδιοκτησίας κρατικών επιχειρήσεων, ακινήτων, γαιών και υδάτων. Τα χρηματιστήρια χαιρετίζουν το γεγονός με κάθετες απογειώσεις των δεικτών τους. Τα σπρεντς του ελληνικού χρέους καταποντίζονται από τις 17.236,8 στις 16.955,3 μονάδες.
Τη φιλοδοξία του να καθαρίσει την πρωτεύουσα από τους εξαθλιωμένους άστεγους που υποβαθμίζουν το ιστορικό της κέντρο ανακοινώνει ο Δήμαρχος Ευκατάστατων και Απαστραπτόντων Αθηναίων κύριος Γιώργος Καμίνης.

αύριο ο Φεβρουάριος

Δημοκρατία και άλλες αστειότητες

Δεν θα χρειαστούν άλλα μέτρα το 2012 εκτίμησε ο Ε. Βενιζέλος στη συνεδρίαση του ΚΤΕ οικονομικών του ΠΑΣΟΚ, πρόσθεσε ωστόσο οτι τον Ιούνιο θα αξιολογηθεί η πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού, ενώ για το θέμα τω εκλογών σημείωσε οτι η 19η Φεβρουαρίου είναι μια συμβατική ημερομηνία, μη αποκλείοντας οι εκλογές να πάνε πιο πίσω εφόσον συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις. Ο τρισάθλιος ψεύτης, ο υπουργός που 11 στις 10 λέξεις που εκστομίζει είναι ή ψέματα ή ωμός εκβιασμός και ελεεινή προπαγάνδα. Ο καταλληλότερος διάδοχος του αρχιψεύτη (ακόμα) προέδρου του, μας ενημέρωσε ότι εκλογές θα γίνουν όποτε αυτός δεχτεί εντολή από τα αφεντικά του. Οι εκπρόσωποι του «ΠΑΣΟΚ ΛΑΟΣ στην εξουσία» δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία ότι επιθυμούν τον Λαό στη γωνία, στο περιθώριο. Ο δε Καρατζαφέρης επικαλείται τον κομουνιστικό κίνδυνο ενημερώνοντας τους Ευρωπαίους ότι υπάρχει φόβος οι εκλογές να φέρουν μια αριστερή κυβέρνηση και «άντε να συνεννοηθείτε μαζί τους». Ακούω στεναγμούς ανακούφισης από τις κατηγορίες εκείνων των εργαζομένων που εξαιρούνται του μέτρου της εφεδρείας και λυπάμαι που τα κόλπα του κυβερνητικού συνονθυλεύματος δείχνουν να πιάνουν τόπο. Η διάλυση του κοινωνικού ιστού προχωράει. Καμιά εφεδρεία, καμιά πληρωμή εκτάκτων φόρων, με όποιο τίτλο τους δίνουν, έπρεπε να είναι η απάντηση ενός λαού με συνείδηση κοινωνική. Άρνηση συνολική χωρίς εξαιρέσεις, γενική απεργία επ’ αόριστο, καθολική αντίσταση στη πράξη, κοινωνική αλληλεγγύη κι όχι μόνο κραυγές και κατάρες στα καφενεία και στις παρέες.
Πάλι πλησιάζει η 15η του επόμενου μήνα και πάλι «δεν θα υπάρχουν λεφτά για μισθούς και συντάξεις». Γι αυτό κι η σύνταξη που πληρώθηκα σήμερα ήταν κατά 260€ μειωμένη. Οι κλέφτες συνεχίζουν τη μόνη δουλειά που ξέρουν καλά να κάνουν. Να κλέβουν.

Ο Φερέ(ψευ)της

Βγήκε στη ΝΕΤ και ανέλαβε να ενημερώσει για όσα έγιναν πριν τη παρέλαση στη Θεσσαλονίκη. Ανάμεσα στα πολλά που παραποίησε, ένα ήταν η κορωνίδα του ψέματος. Είπε ότι «απέναντι από την εξέδρα των επισήμων σε απόσταση 20μ μια μικρή ομάδα έβριζε χυδαία τον πρόεδρο». Όσοι ήταν εκεί εύκολα διαπίστωναν ότι απέναντι από την εξέδρα και σε πλάτος 100μ (50μ ένθεν και ένθεν) της μικρής εξέδρας για τους δευτεροκλασάτους προσκεκλημένους δεν υπήρχε κανείς. Η αστυνομία είχε περιφράξει τον χώρο φροντίζοντας να κρατήσει σε απόσταση τους κοινούς (και επικίνδυνους) θνητούς. Η μικρή ομάδα που χρησιμοποίησε χυδαίο σύνθημα κατά του Παπούλια βρισκόταν σε απόσταση μεγαλύτερη των 100μ και με τα ηχεία που μετέδιδαν Βέμπο και εμβατήρια δεν μπορούσαν να ακουστούν στην εξέδρα. Αντίθετα, τα περί προδότη επειδή τα φώναξαν πολλαπλάσιοι ακούστηκαν. Για όσους ζουν στη Θεσσαλονίκη η σοβαρότητα και εγκυρότητα του λεγάμενου είναι γνωστή αλλά δυστυχώς ακούστηκε σε εθνική εμβέλεια. Λίγο ακόμα και θα έπιανε τον Καψή σε αμεροληψία.
Ο δε πρώτος εκφραστής του ψέματος και της διασποράς ψευδών ειδήσεων ΓΑΠ, δεν παρέλειψε να ενημερώσει την διάσκεψη της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στον Άγιο Νικόλαο ότι «αυταρχισμός είναι η προσπάθεια κάποιων να επιβάλλουν τις απόψεις τους, διακόπτοντας παρελάσεις μπροστά στα παιδιά» και να βάλει παλιές και ξεχασμένες ταμπέλες. «Διχάζουν το λαό σε εθνικόφρονες και μη» είπε, αλλά έχει πει τόσα σε βάρος των ελλήνων που ακόμα κι αυτό δεν εκπλήσσει.

Ιδιωτικός και Δημόσιος τομέας

Δέχθηκα πάλι κριτική για τις θέσεις που εκφράζω μέσα από τα κείμενά μου. Η κριτική που μου έγινε από κάποιους της παρέας των φίλων που συναντιόμαστε για να δούμε τον ΠΑΟΚ στην τηλεόραση, ήταν εν συντομία «δεν διαβάζουμε να λες τίποτα για τους φουκαράδες του ιδιωτικού τομέα, μόνο για τους υπαλλήλους του Δημοσίου σε νοιάζει;»
Πριν γράψω αυτές τις γραμμές το σκέφτηκα πολύ και αφού πρώτα βεβαιώθηκα (ανατρέχοντας στο αρχείο των αναρτήσεών μου) ότι ΠΟΤΕ δεν διαχώρισα τους εργαζόμενους σε κατηγορίες και τομείς απασχόλησης. Για μένα ο εργαζόμενος είναι το ουσιαστικότερο εξάρτημα της οικονομίας, είτε δουλεύει σε γραφείο, σε φάμπρικα, στο γιαπί, στο ύπαιθρο, κάτω από τη γη, ή ψηλά πάνω απ’ αυτήν. Δεν λογαριάζω αν το εργαλείο του ενός είναι τα χέρια και του άλλου το μυαλό, αν σπούδασε και κουβαλάει τίτλους ή αν μπήκε στην εργασία σαν ανειδίκευτος. Είναι εργαζόμενος, με όλη την αξία που έχει αυτή η ιδιότητα. Στο δια ταύτα, μου φαίνεται παράξενο που η εργοδοτική ασυδοσία που επικρατεί στον ιδιωτικό τομέα, χρησιμοποιείται σαν επιχείρημα εναντίον εκείνων που δουλεύουν στο δημόσιο. Η στοχοποίηση των τελευταίων σαν κύριων υπεύθυνων για τα άθλια οικονομικά της χώρας, έχει βρεί πρόθυμους υποστηρικτές και μάλιστα σε χώρους που δεν θα περίμενε κανείς. Για παράδειγμα στην Αριστερά, μιας και οι συγκεκριμένοι φίλοι είναι κατά δήλωσή τους (ελπίζω όχι στον ράφτη τους) αριστεροί . Αφού με διαβάζουν λοιπόν, έχω κι εγώ κάποιες ερωτησούλες. Γιατί δεν άνοιξε ποτέ κουβέντα (στην παρέα) για τους φοροφυγάδες γενικώς αλλά ιδίως για τους μεγάλους εξ αυτών; Για όσους εργοδότες προτίμησαν να δώσουν δουλειές σε γειτονικούς λαούς στερώντας τες από τον δικό τους; Για τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες που παίρνοντας τα λεφτά «του ελληνικού λαού» προσλάμβαναν στα έργα μετανάστες με μεροκάματα ξευτίλας και ανασφάλιστους αποστερώντας το ασφαλιστικό σύστημα από τους αναγκαίους και νόμιμους πόρους; Για τα μεγάλα πορτοφόλια που κρατάνε εδώ τα «ψιλά» τους και στέλνουν τα «πακέτα» έξω; Για την περίφημη ιδιωτική πρωτοβουλία που οικονομάει χοντρά από την παιδεία και την υγεία αφού πρώτα οι φιλικές τους κυβερνήσεις φρόντισαν να απαξιώσουν την δημόσια δράση στους τομείς αυτούς; Για τις συναλλαγές με εικονικά τιμολόγια; Για τα θαλασσοδάνεια που γινόταν βίλες, κότερα και καταθέσεις στο εξωτερικό και οι επιχειρήσεις τελικά δεν «διεσώζοντο»; Όχι πως κάποιοι (πολλοί ή λίγοι) εργαζόμενοι στο Δημόσιο δεν έχουν ευθύνες ως προς την άσκηση των καθηκόντων τους, όχι πως δεν υπάρχει διαφθορά, αλλά και τα δύο οφείλονται στην ανυπαρξία διοικητικής ευθύνης και στους λαδωτικούς μηχανισμούς των «εχόντων και κατεχόντων» που εξέθρεψαν για χρόνια αυτή τη νοοτροπία. Τώρα βέβαια με τα 680€ του πρωτοδιοριζόμενου γιατρού ή εφοριακού του κακό του «φακελακίου» θα χτυπηθεί στη ρίζα του όπως και κανένας καθηγητής δεν θα έχει ανάγκη για «μαύρα» ιδιαίτερα. Αν μάλιστα «απολυθούν όλοι» οι δημόσιοι υπάλληλοι όπως ζήτησε παρευρισκόμενη αγανακτισμένη κυρία, τότε το πρόβλημα θα λυθεί οριστικά και η χώρα θα πάρει το δρόμο της προκοπής. Μόνο που ο σύζυγος της αγανακτισμένης είναι δημόσιος υπάλληλος σε πολύ υπεύθυνη θέση, πολύ καλά αμειβόμενος, αλλά και έχει θεμελιώσει δικαίωμα σύνταξης.

Εσκεμμένα σκυμμένοι, ανεξήγητα σκυφτοί…

«Το ΙΚΑ έχοντας ήδη εξαντλήσει την ετήσια επιχορήγησή του από τον κρατικό προϋπολογισμό, δανείστηκε 100 εκατομμύρια από το (δικό του) επικουρικό Ταμείο (που λένε ότι είναι προβληματικό) και άλλα 100 από το ασφαλιστικό Ταμείο της ΔΕΗ» (από τις εφημερίδες).
Το σχέδιο των εσκεμμένα σκυμμένων κυβερνητών, εκτελείται κανονικά. Όσο οι άνεργοι και οι «έφεδροι» αυξάνονται και οι μισθοί περικόπτονται, τόσο τα έσοδα του ΙΚΑ θα μειώνονται, όσο αλλόφρονες υπάλληλοι θα υποβάλλουν σωρηδόν αιτήσεις συνταξιοδότησης τόσο οι υποχρεώσεις του θα αυξάνονται και η στιγμή που το Ίδρυμα δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί, δεν είναι μια απειλή για το μακρινό μέλλον, είναι πιά ορατή. Και τότε οι πονεμένες φάτσες των υπουργών θα προσπαθούν να εξηγήσουν στον λαό ότι «δυστυχώς δεν γίνεται αλλιώς». Κι όσο ο ανεξήγητα σκυφτός λαός συνεχίζει να συμπεριφέρεται συντεχνιακά και όχι ταξικά, τόσο τα γρανάζια της πρέσας που τον ξεζουμίζει θα λαδώνονται επαρκώς. Με το ίδιο το δικό του λάδι. Όσο ο ταξιτζής και ο φορτηγατζής, ο δημόσιος υπάλληλος ο γιατρός ο φαρμακοποιός ο συνταξιούχος ο αγρότης ο φοιτητής βγαίνει στο δρόμο καθένας για τα δικά του αιτήματα, τόσο ο διαιτητής θα σφυρίζει ανεξέλεγκτα. Ο μόνος που δεν βγαίνει στο δρόμο είναι ο ιδιωτικός υπάλληλος κι αυτό γιατί φοβάται μη χάσει ακόμα και τα στοιχειώδη που έχει. Αντί να τα πάρει όλα σβάρνα, έχει ανακηρύξει σαν αίτιο της δυστυχίας του τον δημόσιο υπάλληλο. Έτσι του λένε, ο υπουργός, ο Κώνστας, ο Καψής, άρα έτσι θα ‘ναι. Την ίδια στιγμή ΟΛΟΝΩΝ τα παιδιά θα πηγαίνουν σε υποβαθμισμένα σχολεία, ΟΛΟΙ θα έχουν υποτυπώδη περίθαλψη, ΟΛΟΙ θα υφίστανται ποικίλες συνεχείς διαδοχικές αφαιμάξεις, ΟΛΟΙ δεν θα είναι σίγουροι τι μέρα είναι αύριο. Τέτοια μεμψιμοιρία που έχει καταλάβει τη χώρα δεν μπορεί να οδηγήσει σε κάτι καλύτερο. Οι μέρες που έρχονται θα είναι πάντα χειρότερες από αυτές που πέρασαν. Και στο βάθος αχνοφαίνεται το Καστελόριζο που από εκεί ανακοινώθηκε η αρχή των δεινών και που πολύ φοβάμαι ότι εκεί θα κορυφωθούν. Το Καστελόριζο θα είναι το αποκορύφωμα των επιχειρημάτων τους.

Ράιχ-τάδε; Ε, και;

Πολλοί από τους τηλεοπτικούς (κυρίως) σχολιαστές νομίζουν ότι ευφυολογούν τονίζοντας το «Ράιχ» που υπάρχει στο επίθετο του νέου επιτηρητή της χώρας και που παραπέμπει σε άλλες ιδιότητες και δραστηριότητες. Και γιατί παρακαλώ μας ενοχλεί το «Ράιχ» που μόνο ηχητικά ξυπνάει μνήμες δυσάρεστες; Εδώ έχουμε βγάλει πρωθυπουργό που λέγεται Παπανδρέου, έχουμε αντιπρόεδρο που λέγεται Πάγκαλος, είχαμε παλιότερα πρωθυπουργό που λεγόταν Ράλλης και κολλάμε σ’ έναν Ράιχ-τάδε; Υποκρισία του κερατά! Ο άνθρωπος με το καλημέρα, είπε σε συνέντευξή του στην Σία (άλλο ύποπτο όνομα κι αυτό) Κοσιώνη του Σκάι κάτι που κι αν ακόμα του ξέφυγε δεν παύει να είναι αλήθεια. Είπε: «τα προβλήματα της Ελλάδας είναι τόσο πολλά και δύσκολα, που ακόμα και μια καλή κυβέρνηση θα δυσκολευόταν να τα λύσει. Γι αυτό είμαι εδώ, για να την βοηθήσω.» Ακόμα και μια καλή κυβέρνηση! Οδεύουμε κατά πως φαίνεται σε μια καλή κυβέρνηση από το εξωτερικό. Τα μέλη της άλλης (του εσωτερικού) θα αξιολογηθούν και στο σύνολό τους θα μπουν σε εργασιακή εφεδρεία μέσα στα πλαίσια της προσπάθειας να μειωθεί ο δημόσιος τομέας. Θα έχουμε μια κυβέρνηση «φιλελλήνων» που κινούμενοι αποκλειστικά από αισθήματα φιλίας και αγάπης προς αυτή την «ηρωική χώρα, την κοιτίδα του πολιτισμού και της δημοκρατίας», θα την βοηθήσουν να εκμεταλλευτεί σωστά τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της, τον ήλιο τα ορυκτά τις ομορφιές της, μια κυβέρνηση που θα στείλει τους θαμώνες του καφενείου «η Βουλή» σε άλλα παρακατιανά καφενεία να συνεχίσουν τις ατέρμονες και αδιέξοδες αντιπαραθέσεις τους για το ποιοί έχουν κάνει την μεγαλύτερη ζημιά στη χώρα. Να πω την αμαρτία μου, καθόλου δεν θα στενοχωρηθώ με μια τέτοια εξέλιξη, πιο πολύ από τ’ αφεντικά σιχαίνομαι τα τσιράκια, τους λακέδες. Σιχαίνομαι όσους με έργα και λόγια στηρίζουν και υποστηρίζουν την ληστρική επιδρομή σε βάρος των πολιτών. Που παραβιάζουν τη Συνταγματική επιταγή να συνεισφέρει ο καθένας ανάλογα με τις δυνατότητές του, που επικαλούνται έκτακτες ανάγκες για να βάλουν το χέρι τους στην τσέπη μας. Μα κι ο κλέφτης από ανάγκη γίνεται, αλλά κανένα δικαστήριο δεν θα τον απαλλάξει. Σιχαίνομαι αυτούς που έφεραν τη χώρα σε κατάσταση να έχει μόνο εταίρους και όχι πολίτες, να αξιολογεί πρώτα τα συμφέροντα των εταίρων, τις όχι ζημίες τους, τις υποχρεώσεις απέναντί τους και όχι τις ανάγκες των πολιτών, την οφειλόμενη μέριμνα την εκπλήρωση των αυτονόητων υποχρεώσεων μιας δημοκρατικής διακυβέρνησης. «Ναι, πολλά από τα μέτρα που παίρνουμε είναι άδικα, αλλά βρισκόμαστε σ’ έναν πόλεμο» υποστηρίζουν, ακολουθώντας τη γραμμή του ΓΑΠ «όπως αν είμαστε σε πόλεμο και χρειαζόταν να αγοράσουμε αεροπλάνα και καράβια, από τους πολίτες θα ζητούσαμε να συνεισφέρουν, έτσι γίνεται και τώρα προκειμένου να αποφύγουμε την καταστροφή» χωρίς να σκέφτονται ότι την τελευταία καταστροφή ακολούθησε ένα Γουδή.

Νομιμότητα;

Η απαίτηση για νομιμότητα που τελευταία εκφράζεται μετ’ επιτάσεως από πολιτικά και δημοσιογραφικά χείλη, δεν μπορεί να μένει αναπάντητη, ιδιαίτερα όταν η «νομιμότητα» είναι έκνομη. Δεν μπορεί να απαιτείται νομιμότητα από εκείνους που νοιώθουν στο πετσί τους έκνομες πολιτικές. Δεν μπορείς να ζητάς από αυτόν που πεινάει να μην πεινάει ή τουλάχιστον να μην διαμαρτύρεται για την πείνα του ή –ακόμα χειρότερα- να του ζητάς να διαμαρτύρεται κοσμίως. Δεν μπορείς να προβάλεις το επιχείρημα της οικονομικής ανάκαμψης σ’ εκείνον που όταν αυτή επιτυγχάνεται του προσφέρει ελάχιστα κι όταν δεν, του παίρνει πάρα πολλά. Ποιά νομιμότητα μπορεί να ενστερνισθεί εκείνος που δεν έχει δουλειά, σπίτι να μείνει, φαΐ να φάει, μέλλον να σχεδιάσει, ελπίδα να τον βοηθήσει να κοιμηθεί; Σε ποια νομιμότητα μπορεί να συμμορφωθεί ο στερημένος όταν γύρω του χορεύουν δαιμονικά οι παράνομα πλουτήσαντες, οι καταχραστές, οι διαπλεκόμενοι; Πώς να συγκρατήσει το μένος και να καταπνίξει το μίσος του απέναντι στους αδιάφορους επιδειξίες του πλούτου τους. Ποια δημοκρατία να εμπιστευθεί όταν η δημοκρατική πολιτεία του γυρίζει την πλάτη και τον πετά στον Καιάδα της ανέχειας άνισο μεταξύ άνισων όπως τον έκριναν και τον κατέταξαν οι ίσοι; Με ποια λογική του ζητάνε να περιορίσει τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για να μην ζημιώνεται η εμπορική κίνηση και ο τουρισμός; Χέστηκε και για τα δύο όποιος δεν έχει ούτε μαντήλι να κλάψει, όπως χέστηκε κι ο έμπορος για τα προβλήματα του άνεργου ή χαμηλόμισθου (παρ’ όλο που θα ‘πρεπε). Αν δεν υπήρχαν οι λόγοι που κατεβάζουν τον αγανακτησμένο σε πορείες και διαδηλώσεις θα ήταν εν δυνάμει πελάτης κι αυτός. Η δημοκρατική νομιμότητα, η ισότητα και ΚΥΡΙΩΣ η ισονομία είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την ύπαρξη κοινωνικής νομιμότητας αλλά δυστυχώς απουσιάζουν από την καθημερινότητα των πολιτών από τότε που «αποκαταστάθηκε» η δημοκρατία στην Ελλάδα εδώ και τριάντα τόσα χρόνια. Πρώτα πρέπει να πληρωθούν οι προϋποθέσεις και μετά να υπάρχουν και απαιτήσεις. Η Δημοκρατία δεν χαρακτηρίζεται μόνο από τις ανά τετραετία προσφυγές στην «λαϊκή ετυμηγορία» που μάλλον σαν άλλοθι ακούγεται, αλλά από σειρά πράξεων, αποφάσεων, νομοθετημάτων και βέβαια συμπεριφορών, που θα δείχνουν οτι πράγματι ο λαός είναι κυρίαρχος. Τότε και μόνο, η νομιμότητα θα υπάρξει χωρίς να χρειάζονται παραινέσεις απαιτήσεις και μεγαλοστομίες.

Απορώ και εξίσταμαι

από το www.pressinaction.gr

της Λένας Καλαϊτζή – Οφλίδη
"Διχάζομαι. Δεν ξέρω με ποιον να είμαι. Καθ’ ότι, αν και διανύω την ωριμότητά μου, διαπιστώνω με τρόμο πως όλες μου οι βεβαιότητες έχουν πλέον διασαλευτεί μη αναστρέψιμα. Διατελώ σε πλήρη σύγχυση και ως μπερδεμένη έφηβος οργίζομαι και αναρωτιέμαι. Με ποιον να είμαι;
Για χρόνια εμπιστευόμουν την αστική μας δημοκρατία ως το πλέον αξιόπιστο – αν και ατελές – σύστημα κοινής διαχείρισης. Ασκούσα το ύψιστο πολιτικό μου δικαίωμα να εκλέγω τους εκπροσώπους μου, όσους πίστευα ότι θα υπερασπιστούν το δίκιο μου και θα περιφρουρήσουν τα συμφέροντα της χώρας που ζω. Να όμως που η δημοκρατία αποδείχτηκε κάλπικη λίρα και οι εκπρόσωποί μου οι επίσημοι παραχαράκτες της.
Με ποιο κίνημα πολιτών να συνταχθώ για μια αγωγή κατά του κοινοβουλίου που με απογοήτευσε για σειρά δεκαετιών, που θεσμοθέτησε μόνον τη δική του ασυλία, που άσκησε πολιτική εις βάρος μου κατά το ήθος του κοτζαμπάση;
Ποιος νομικός θεσμός θα την υποστηρίξει και ποιοι δικαστές μπορώ να ελπίζω πως θα την εκδικάσουν;
Πού να στραφώ για να απαντήσω στον εαυτό μου αμείλικτα ερωτήματα;
Γιατί δεν ισχύουν οι νόμοι;
Και αν ισχύουν κάποτε, γιατί η ράβδος τους πίπτει μόνο σε λίγες ράχες;
Γιατί με κλέβουν ασύστολα;
Ο νόμος είναι με μένα ή με τον Θέμο Αναστασιάδη που και πριν και μετά την όποια δίωξή του – αν υπήρξε ποτέ κάποια – εξακολουθεί να με ειρωνεύεται χυδαία και εκ του ασφαλούς πίσω από το θώρακα της τηλεοπτικής του εκπομπής;
Γιατί οι ελβετικές θυρίδες έχουν γεμίσει αφορολόγητο χρήμα ενώ το νοσοκομείο μου δεν μπορεί να ανταποκριθεί ούτε στα αυτονόητα;
Όντως βρίσκομαι σε πλήρη σύγχυση. Και αλλοφροσύνη. Και απελπισία. Με ποιους να είμαι τελικά και με ποιους όχι;
Η σύγχυσή μου με οδηγεί σε ακραίες ταλαντεύσεις. Σκέφτομαι να γίνω αυτόχειρας μα κανενός το αφτί δεν θα ιδρώσει. Ή πάλι να ζωστώ με πυρομαχικά. Να γίνω μάρτυρας για το «αποθανέτω η ψυχή μου…». Το τοπίο δυστυχώς θα ξεκαθαρίσει μόνο από το συνωστισμό αθώων και ως εμέ αφελών. Ο βόθρος θα παραμείνει ξέχειλα γεμάτος.
Πιο ψύχραιμα σκεπτόμενη εν τέλει αποφασίζω: Τελικά θα είμαι με τον ΠΑΟΚ. Αυτός τουλάχιστον, απ’ όλα τα φαινόμενα της παραληρηματικής μας σχιζοφρένιας, είναι ο πλέον προβλέψιμος.
Σαν όλους τους καλοήθεις όγκους έχει σαφώς περιγεγραμμένο σχήμα, δεν κάνει μεταστάσεις και κυρίως δεν απειλεί τη ζωή μου.
για την αντιγραφή Γιάννης Αγιάννης

Διόδια

Αυτά που καλούνται να πληρώνουν οι κάθε λογής χρήστες των εθνικών αυτοκινητοδρόμων -υπαρχόντων και μη- είναι σταγόνα στον ωκεανό.

Διόδια πληρώνουν μια ζωή οι Έλληνες.

Επιβάτες παλιού λεωφορείου που κάθε λίγο σταματάει για να βάλει αέρα στα λάστιχα και να προσθέσει λάδια και νερό στη μηχανή, ταξιδεύοντας σ’ έναν κακοτράχαλο δρόμο προς το άγνωστο. Με εναλλασσόμενους οδηγούς που μόλις πήραν το δίπλωμα (κι αυτό με μέσον) χωρίς χάρτη, χωρίς φώτα στα συνεχή τούνελ. Ταλαίπωροι, ξεπαγιασμένοι χωρίς θέρμανση τον χειμώνα, κάθιδροι χωρίς κλιματισμό το καλοκαίρι, με αλλεπάλληλα ρεφενέ για καύσιμα και ανταλλακτικά. Αποκαμωμένοι γέρνουν που και που το κεφάλι στον ώμο του διπλανού τους για έναν σύντομο αλλά ανακουφιστικό υπνάκο, μέχρι να τους ξυπνήσει μια λακκούβα ή ο ενοχλημένος συνεπιβάτης.

Καμιά φορά προλαβαίνουν να ονειρευτούν.

Αν τους προσέξεις καταλαβαίνεις από την έκφρασή τους και τι όνειρο είδαν. Δείχνουν ή απαρηγόρητοι με την επάνοδο στην πραγματικότητα, ή ανακουφισμένοι που ξέφυγαν από έναν εφιάλτη. Στις στάσεις «ένα τέταρτο για καφέ», άλλοι βολτάρουν νευρικά για να ξεπιαστούν, άλλοι κοροϊδεύουν την πείνα τους με μια τυρόπιτα της συμφοράς, ρουφούν βιαστικά τον «βαπορίσιο» καφέ, ή βρίσκουν ευκαιρία για ένα δυό τσιγάρα, μιας και το κάπνισμα στο λεωφορείο απαγορεύεται. Κάτι μικροτσακωμοί, κάτι παράπονα, αλλά και κανένα τραγουδάκι μια στις τόσες, προσδίδουν μια κάποια ποικιλία που βοηθάει να βγεί το ταξίδι.

Στάση στη στάση, κάποιοι κατεβαίνουν ανακουφισμένοι, άλλοι ανεβαίνουν χαμογελώντας αισιόδοξα και το λεωφορείο συνεχίζει αγκομαχώντας το δρόμο του προς τα επόμενα διόδια.

Ντέρμπυ! Ε και;

όπως αναρτήθηκε και στην www.pressinaction.gr

Ας πούμε ότι κέρδισε ο ένας κι έχασε ο άλλος. Πέρα από τη βραχύβια ευφορία των οπαδών των νικητών και την ιδίας διάρκειας δυσθυμία των ηττημένων, τι άλλο ακολουθεί τέτοιου είδους αναμετρήσεις; ΤΙΠΟΤΑ!!!

Αν ο πλασματικά αξιολογημένος τίτλος «αφεντικό της πόλης» είναι το ζητούμενο, προτείνω να μετακομίσουν ο ένας (ας πούμε) στις Σέρρες και ο άλλος (πάλι ας πούμε) στην Κατερίνη, όπου ο παραπάνω τίτλος θα είναι αδιαμφισβήτητος και διαρκής για τον καθένα τους. Αυτά εφ’ όσον δεν είναι σε θέση να επιτύχουν κάτι καλύτερο με δεδομένη την νόθα κατάσταση που επικρατεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο εδώ και δεκαετίες. Παραμένοντας όμως στην πόλη, ας φροντίσουν τουλάχιστο να μην υπερβάλουν ως προς τη σημασία των μεταξύ τους αγώνων, εκτός από τις περιπτώσεις που ένα έπαθλο ή μια ουσιαστική διάκριση περιμένει τον έναν από τους δύο.

Όπως και να ‘χει όμως, στην ουσία τίποτα δεν αλλάζει μετά από αυτά τα λεγόμενα ντέρμπυ. Οι τιμές στα σούπερ μάρκετ αλλά και στο Καπάνι θα εξακολουθούν να έχουν ανοδικές τάσεις, οι αποδοχές των εργαζομένων καθοδικές, ο ΟΑΣΘ δεν πρόκειται να ανακαλέσει τις ληστρικές αυξήσεις των εισιτηρίων του, τα διόδια θα εξακολουθούν να εισπράττονται για δρόμους ακατάλληλους ή που ΘΑ κατασκευαστούν, η κοινωνική ανισότητα, η αδιαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος θα είναι ακόμα εδώ. Οι 4 στους 10 θεατές των ντέρμπυ θα εξακολουθούν να είναι άνεργοι, υποαπασχολούμενοι, υποαμοιβόμενοι που θα περιμένουν τη χαρά να τους πάρει από το χέρι για μια σύντομη βόλτα, ή τη στενοχώρια που θα επισκιάσει για λίγο τις καθημερινές τους άλλες.

Μεγάλη φάμπρικα το γήπεδο, το παραδέχομαι, εξ άλλου χρόνια πολλά καταναλώνω τα προϊόντα που βγάζει.

Για την ιστορία, το ντέρμπυ έληξε 0-0
Γιάννης Αγιάννης

Αγώνας κατά της φτώχειας.

Υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, γήπεδο γεμάτο, μεγάλοι παίκτες στο χορτάρι μεταξύ των οποίων και ο μέγας ΖιΖού, πρόεδρος της Δημοκρατίας και Αρχιεπίσκοπος παρόντες, σκοπός φιλανθρωπικός, όλα ωραία.
Μέχρι ν’ αρχίσουν τα «πουτάνας γιοί Παναθηναϊκοί» και άλλα συνθήματα αναλόγου περιεχομένου, που «έδεναν» με ένα πανό στο πέταλο «Μπιτσαξή εντολοδόχε του Παναθηναϊκού παραιτήσου».

Δεν πάμε καλά. Δεν είμαστε σε θέση να ξεκολλήσουμε από την χαζομάρα, να αξιολογήσουμε τις ανάγκες και τις προτεραιότητες, να αποδεχτούμε ότι κάποια πράγματα είναι αλλιώς.
Αν κάποιο πανό έπρεπε να σηκωθεί ήταν το «Έξω οι κλέφτες» μιας και ο αγώνας ήταν κατά της φτώχειας. Φτώχεια προς την οποία οδεύουμε ολοταχώς, αλλά μας πειράζει μόνο ο εντολοδόχος του Παναθηναϊκού. Αυτούς που συχνάζουν στα επίσημά σας γιατί δεν τους λέτε δυό φωνήεντα; Στο κάτω κάτω οι περισσότεροι στην εργατική τάξη ανήκετε (όπως συμβαίνει και στις άλλες ομάδες) γιατί βλέπετε τον εχθρό αλλού;

Μήπως είναι που γερνάω;

29 Νοεμβρίου και ο τύπος στόλισε το μπαλκόνι του με φώτα στολίδια και γιρλάντες.

Ένα μήνα πριν τις «γιορτές», είναι τόσο ευτυχής που δεν μπορεί να κρατηθεί. Πάνε καλά τα πράγματα γι αυτόν (μακάρι) τόσο, ίσως όσο άσχημα πάνε για τους άλλους, τους πολλούς. Λένε ότι οι νέοι είναι ασυμβίβαστοι, εγώ όμως διαπιστώνω ότι όσο περνούν τα χρόνια πάνω μου, τόσο πιο ασυμβίβαστος γίνομαι. Πάει καιρός πολύς που δεν «βγαίνω» επειδή είναι Παρασκευή ή Σάββατο, δεν «το ρίχνω έξω» επειδή είναι Τσικνοπέμπτη ή Χριστούγεννα. Αρνούμαι να αφήσω εικονικά την καθημερινότητά μου στην άκρη μόνο και μόνο επειδή είναι γιορτή. Για να γιορτάσω πρέπει η γιορτή να ξεκινάει από μέσα μου και όχι επειδή το λέει το ημερολόγιο ή η παράδοση. Σκέφτομαι κι όλους αυτούς που στερούνται τα χρειώδη και βλέπουν τα μπαλκόνια να καίνε τζάμπα ρεύμα, κι έχω πέντε χρόνια που δεν στολίζω το δικό μου.

Κι όταν βλέπω το πρωί που βγάζω το σκυλί μου βόλτα, 3-4 άστεγους να κοιμούνται στα παγκάκια, ντρέπομαι που ο σκύλος έχει σπίτι, φαΐ και κάποιον να τον φροντίζει.

Άραγε είμαι όντως ασυμβίβαστος ή μήπως είναι που γερνάω και παραξενεύω; Χμμ…

Ο μόνος δρόμος

Εν τάξει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το είδος μας δημιουργήθηκε, εξελίχθηκε και κυριάρχησε στη γη αιώνες τώρα. Το εκπληκτικό αυτό είδος, με τον θαυμαστό πολύπλοκο εγκέφαλο, κατάφερε στην πορεία πολλά. Τεράστιες ανακαλύψεις, θαυμάσιες εφευρέσεις, αναρίθμητες επινοήσεις.
Οι «Άθλιοι» πιστεύουν πως τίποτα δεν γίνεται χωρίς κάποιο σκοπό, έτσι χωρίς κανένα λόγο, για το τίποτα, και φαίνεται πως γι αυτό γεννήθηκε το προαιώνιο ερώτημα, το αναπάντητο μέχρι στιγμής «ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε, που πάμε».

Το είδος αντιμετώπισε καταστροφές, νίκησε αρρώστιες, μίκρυνε αποστάσεις, επιμήκυνε τη ζωή, κατάφερε να πάρει από τη γη ότι του χρειαζόταν. Βέβαια δημιούργησε και καταστροφές και νέες αρρώστιες, αφάνισε πληθυσμούς ολόκληρους, έβαψε όλο τον πλανήτη στο αίμα, κοντεύει να φάει όλη την προίκα της γης, αλλά όπως και να ‘χει, το είδος δεν θα εξαφανιστεί. Κάποιοι από εμάς θα επιζήσουν και θα συνεχίσουν την πορεία, θα κρατήσουν τη μηχανή σε λειτουργία προκειμένου ο άνθρωπος να φτάσει στον τελικό του προορισμό.

Και ποιος μπορεί να είναι αυτός αγαπητέ αναγνώστη;

Δεν ξέρω.

Πάντως όχι να δέχεται τις υποδείξεις, όχι να κάνει ότι του λένε και να ζει όπως του επιβάλουν. Όχι να πιστεύει τα λόγια και τις θεωρίες των ισχυρών από κάθε λογής άμβωνες, θρόνους, έδρες. Όχι να δουλεύει μη γνωρίζοντας και κυρίως μη έχοντας λόγο για το που και πως διατίθεται το προϊόν του κόπου του. Να μην αναγνωρίζει σε οποιονδήποτε την απόλυτη σοφία και γνώση της λύσης των προβλημάτων. Οι επαναστάσεις περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο έδωσαν καύσιμο στη μηχανή που κάνει τον κόσμο να γυρίζει. Το ανθρώπινο είδος θα φτάσει στον προορισμό του, στη «γη της επαγγελίας» όταν αρνηθεί στον κάθε «ηγέτη» ότι μόνο αυτός ξέρει τον δρόμο.