Αυτό δεν είναι ένα blog που ψάχνει την επισκεψιμότητα. Είναι ένα προσωπικό σημειωματάριο, ένας τρόπος να ξεφορτώνομαι τους θυμούς μου και να μοιράζομαι τις χαρές μου. Είναι καλύτερο από το να μουρμουρίζω ή να γελάω μόνος μου.
Εδώ όλο και κάποιος ακούει…


Μην ξεχνάτε...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έλληνες πολιτικοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έλληνες πολιτικοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2008

Μια καλή κουβέντα για τον Μάκη


Το τελευταίο ρεπορτάζ του Μάκη σχετικά με Έλληνες που ζούν σε Σκόπια,Αλβανία και άλλα μέρη στα οποία οι ίδιοι ή οι γονείς τους αναγκάστηκαν να καταφύγουν μετά το τέλος του εμφυλίου, ήταν όλα τα λεφτά! Ήταν μια απόδειξη, πρώτον οτι ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος και το επιτελείο του μπορούν (όταν θέλουν) να υπηρετήσουν τη δύσκολη πλευρά της δημοσιογραφίας, χωρίς κρυφές κάμερες και μαγνητόφωνα. Η αλήθεια φάτσα κάρτα χωρίς "μα και μου" χωρίς υπονοούμενα και εκμαιεύσεις, χωρίς υστεροβουλίες.

Το δεύτερο που έδειξε (όχι απέδειξε, είναι ήδη αποδεδειγμένο)το ρεπορτάζ, είναι οτι ελληνικό κράτος, με την έννοια των ικανών πολιτικών που δρούν με προγραμματισμό προτεραιότητες και σκοπό, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ! Δις ευρώ διακινούνται μέσω των μυστικών κονδυλίων του υπουργείου πολιτισμού σε οργανώσεις και συλλόγους και δεν περισεύει ένα ξεροκόμματο που στο κάτω κάτω και λαμογιά να γίνει, ένα ξεροκόμματο είναι. Άσε που ο δασκαλάκος μόνο για λαμόγιο δεν έδειχνε. Και κανένας δεν ευαισθητοποιήθηκε να πάρει ένα τηλέφωνο, να παρέμβει που λένε και να πεί είτε οτι τα πράγματα δεν είναι έτσι, είτε "με συγχωρείτε δεν ήμουν ενήμερος" ή "έχουμε άλλες προττεραιότητες". Μόνο ο Μητροπολίτης Περιστερίου υποσχέθηκε οτι θα βοηθήσει, που στο κάτω κάτω δεν ώφειλε να ξέρει. 'Οσοι είδαν την εκπομπή θα κατάλαβαν οτι ο μόνος χαρακτηρισμός που έχουν κερδίσει με το σπαθί τους οι κυβερνητικοί πρώην και νυν είναι "προδότες" γιατί με την ανικανότητα, την ανεπάρκεια, τη δουλικότητα απέναντι στον αρχηγό και τα εκάστοτε αφεντικά του, στάθηκαν και στέκονται εμπόδιο στη πρόοοδο αυτής της χώρας που παινεύεται για πολλά και ντρέπεται για λίγα αλλά σημαντικά.

Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2008

Τι σόϊ ράτσα είναι αυτοί οι πολιτικοί;


Ένας φίλος νοσοκομειακός γιατρός μου είπε κάποτε σε μια συζήτηση οτι "οι πολιτικοί είναι μια ράτσα διαφορετική από εμάς τους υπόλοιπους ανθρώπους για πολλούς λόγους αλλά κυρίως γιατί δεν έχουν ΝΤΡΟΠΗ". Έχω πεισθεί πιά πως είχε απόλυτο δίκιο. Κατ' αρχή, παρά το οτι αισθάνονται ικανότεροι και εξυπνότεροι από εμάς τόσο ωστε να τους αξίζει να μας κυβερνήσουν κι εμάς να μας αξίζει να κυβερνηθούμε απ' αυτούς έρχονται σα τους ζητιάνους και ζητάνε τη ψήφο μας. Φαίνεται πως κάτι τέτοιο πιστεύουμε κι εμείς και γι αυτό τους ψηφίζουμε. Όπως είναι φυσικό, αφού είναι ικανότεροι και εξυπνότεροι, θα είναι και τα παιδιά τους ικανότερα και εξυπνότερα γι αυτό ψηφίζουμε και τα παιδιά τους κι όταν ακόμα δεν έχουν παιδιά, ψηφίζουμε τ΄ανήψια τους. Με ποιό άλλο κριτήριο 120.000 άνθρωποι έβαλαν σταυρό στον Κυριάκο, ή ψήφισαν τον Αλευρά και τους άλλους πρίγκηπες και πριγκήπισες του κοινοβουλίου; Απ' όλους αυτούς του ικανούς και έξυπνους "ανθρώπους" κανείς δεν σκέφτηκε να στήσει (σε ανύποπτο χρόνο) ένα φάρο στα Ίμια και να τον δηλώσει στις υδρογραφικές υπηρεσίες όλου του κόσμου, κανείς δεν σκέφτηκε οτι η ονομασία του αεροδρομίου "Μακεδονία" της Θεσσαλονίκης έπρεπε να κατοχυρωθεί στο ICAO στην IATA και όπου αλλού προβλέπουν οι διεθνείς διαδικασίες, γιατί το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να πουλήσουν μαγγιά στο εσωτερικό. Κανείς δεν σκέφτηκε να διαμηνύσει σε όλο τον κόσμο οτι "ΤΥΧΟΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ FYROM ΩΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΘΑ ΣΥΝΙΣΤΟΥΣΕ ΕΧΘΡΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ" αλλά αφήσαν να αναγνωρισθεί από 100τόσες χώρες για να μπορούν να μας λένε τώρα για τετελεσμένα και "ότι μπορέσουμε να σώσουμε". Τι να σώσουμε; Η δική τους αξιοπρέπεια έχει χαθεί και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Εκεί εκτιμούν τα αποτελέσματα της δουλοπρέπειάς τους, όχι όμως και τους ίδιους βεβαίως. Τη δική μας αξιοπρέπεια μένει να σώσουμε και μπορούμε αν στις επόμενες εκλογές, που τις βλέπω σύντομα, τους στείλουμε ΟΛΟΥΣ αδιάβαστους, όπως έκαναν οι Τούρκοι. Τσιλέρ, Ετσεβίτ, Μπαϊκάλ κ.α. ουστ ρε!