Αυτό δεν είναι ένα blog που ψάχνει την επισκεψιμότητα. Είναι ένα προσωπικό σημειωματάριο, ένας τρόπος να ξεφορτώνομαι τους θυμούς μου και να μοιράζομαι τις χαρές μου. Είναι καλύτερο από το να μουρμουρίζω ή να γελάω μόνος μου.
Εδώ όλο και κάποιος ακούει…


Μην ξεχνάτε...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αηδίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αηδίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010

Η μέρα που θάψαμε τον Βαλεντίνο

Ήμουν νιόπαντρος, άρα και νέος και είπα να κάνω κάτι για την ημέρα των ερωτευμένων. Πριν παραλάβω τη γυναίκα μου, σταμάτησα σ' ένα ανθοπωλείο, πήρα 5-6 τριαντάφυλλα διαφόρων αποχρώσεων, τα μάδησα και γέμισα το κάθισμα του συνοδηγού με ροδοπέταλα. Τα σκέπασα με μια εφημερίδα και μόλις έφτασα εκεί που με περίμενε της άνοιξα την πόρτα και τράβηξα την εφημερίδα. Κοίταξε την κατάσταση του καθίσματος και με απορημένη έκφραση ρώτησε:
"Τι, εδώ πάνω θα καθήσω;"
Αυτό ήταν φίλοι και φίλες. Τον θάψαμε τον καραγκιόζη στην πρώτη "γιορτή" και χάρη στη γυναίκα μου ούτε ένα κερί δεν του ανάψαμε έκτοτε.
Η γυναίκα τελικά μπορεί να σε βάλει στον ίσιο δρόμο!

Πήρα αφορμή από την ανάρτηση του http://hackaday-thema.blogspot.com/2010/02/blog-post_13.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+thema+%28%3F%3F%3F%3F%29