Αυτό δεν είναι ένα blog που ψάχνει την επισκεψιμότητα. Είναι ένα προσωπικό σημειωματάριο, ένας τρόπος να ξεφορτώνομαι τους θυμούς μου και να μοιράζομαι τις χαρές μου. Είναι καλύτερο από το να μουρμουρίζω ή να γελάω μόνος μου.
Εδώ όλο και κάποιος ακούει…


Μην ξεχνάτε...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χούλιγκανς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χούλιγκανς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011

Ο ΠΑΟΚ και οι θύτες του

Χθες βράδυ στην Τούμπα ο ΠΑΟΚ βίωσε μια τραγωδία.
Όχι τόσο για τον αποκλεισμό του από τον τελικό του Κυπέλου στον οποίο θα συμμετάσχει δικαίως η ΑΕΚ, όσο από την αλητεία που χρόνια τώρα τρώει σαν καρκίνος το Σωματείο. Στον χθεσινό αγώνα το καθαρά αγωνιστικό μέρος μπορεί να περιγραφεί με πολύ λίγες λέξεις. Η ΑΕΚ ζήτησε καλύτερα την πρόκριση, οι παίκτες της υπερέβαλαν εαυτούς και μπόρεσαν να επικρατήσουν ενός πολύ κακού ΠΑΟΚ. Κανείς παίκτης του γηπεδούχου με σχετικά εξαιρούμενους τους Λίνο και Γκαρσία, δεν ήταν παρών στον αγωνιστικό χώρο. Βιερίνια, Σαλπιγγίδης, Μουσλίμοβιτς, Βιτόλο, Ίβιτς, Σνάουτσνερ, ήταν παντελώς απόντες, Κοντρέρας και Τσιρίλο εμφανιζόταν που και πού. Το θέμα της αλητείας δεν είναι θέμα μόνο 50-100 ατόμων. Ένα τεράστιο πανό από την 4-4Α μέχρι την 6 αναφερόταν καθαρά σε περιπτώσεις που αντίπαλοι οπαδοί Αθηναϊκών ομάδων εδάρησαν, και απειλούσε «θα τα πούμε από κοντά». Γραπτή μεταφορά του χουλιγκάνικου τραγουδιστού συνθήματος «με ΠΑΟΚτσήδες τρελοκομεία και Αθηναίους στα νοσοκομεία» λες και η υποστήριξη της ομάδας έχει να κάνει μόνο με συγκρούσεις και βίαιες αντιμετωπίσεις αντιπάλων. Παρακολουθώ αυτήν την ομάδα πάρα πολλά χρόνια, πολύ περισσότερα από τους πιο πολλούς από εσάς και συμμερίζομαι τις χαρές και τις λύπες της χωρίς ποτέ να «τα βάλω» με παίκτες ή προπονητή, θεωρώντας αφελώς ότι οι μεν κάνουν ότι μπορούν και ο δε ξέρει καλύτερα αφού αυτή είναι η δουλειά του. Όμως υπάρχουν πάντα αυτοί που «ξέρουν καλύτερα» πώς και με ποιούς πρέπει να παίζει η ομάδα, κι όχι μόνο αυτό, αλλά όταν δεν γίνονται τα κέφια τους είναι έτοιμοι να δείξουν τον θυμό τους με όποιο κόστος για την ομάδα που υποτίθεται ότι αγαπάνε. Απέναντι σ’ αυτή την αλητεία, η ανύπαρκτη πολιτεία τοποθετεί κάμερες στα γήπεδα τις οποίες δεν λειτουργεί κι όταν γίνονται κάποιες σποραδικές συλλήψεις έχουμε την ακόμα μεγαλύτερη αγανάκτηση «Λευτεριά στ’ αδέλφια μας». Αυτό το ανεξέλεγκτο «οπαδικό κίνημα», τις όποιες προσπάθειες γίνονται από την παρούσα διοίκηση προκειμένου ο ΠΑΟΚ να αποκτήσει και πάλι την αίγλη του, τις στέλνει στο καλάθι των αχρήστων. Θα πρέπει να χρωστάμε χάρη στον διαιτητή και την ΑΕΚ που συμφώνησαν μετά την 25λεπτη διακοπή εξ αιτίας της εισβολής των αφιονισμένων οπαδών, να συνεχίσουν για 30-40 δευτερόλεπτα προκειμένου να γλυτώσει ο ΠΑΟΚ τα χειρότερα.
Και τα χειρότερα ήταν, σε περίπτωση οριστικής διακοπής, αφαίρεση βαθμών από το πρωτάθλημα που θα σήμαινε απομάκρυνση και από τον τελευταίο στόχο που του απομένει, αυτόν της εισόδου στα play off. Ο αγώνας θα μπορούσε να διακοπεί και νωρίτερα αν ο τερματοφύλακας της ΑΕΚ Σάχα δήλωνε αδυναμία να συνεχίσει μετά την φωτοβολίδα που δέχτηκε στην πλάτη. Εγώ αν ήμουν Ζαγοράκης, θα παραιτούμην, κάτι που είναι επιθυμία αρκετών από αυτούς τους αλητήριους. Ποιος έχει την αντοχή να παλεύει με αντιπάλους που δεν ξέρει πώς και από πού θα του την φέρουν; Ένα μεγάλο σωματείο, ένας μεγάλος λαός, ένα θρυλικό γήπεδο έρμαιο των αληταράδων που, επειδή τους συμβαίνουν χίλια δυό στραβά στη ζωή, έχουν την απαίτηση από την ομάδα τους να κερδίζει τους πάντες και πάντα. Ετοιμαζόταν για κάθοδο στην Αθήνα του στυλ «θα σας δείξουμε εμείς» και μιας και έβλεπαν ότι η κάθοδος ματαιωνόταν είπαν να μας δείξουν τι χάσαμε όλοι οι υπόλοιποι. Τα εγκλήματα σε βάρος της ομάδας πρέπει να σταματήσουν. Αυτοί πρέπει να φύγουν από το γήπεδο. Ζαγοράκη μπορείς; Η πολύ μεγάλη πλειοψηφία θα είναι μαζί σου, καλύτερα λιγότεροι στο γήπεδο παρά μ’ αυτούς. Αν δεν μπορείς, παράτα τα παλληκάρι μου για να μην είσαι εκεί όταν αυτοί οδηγήσουν τον ΠΑΟΚ σε ακόμα μεγαλύτερες ζημίες από τις οποίες θα χρειαστεί χρόνια για να συνέλθει.
Ή αυτοί, ή εσύ κι εμείς!

Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2011

Είπαμε ότι άρχισε να γίνεται επώδυνο, αλλά τόσο πιά;

...σαν συνέχεια από την προηγούμενη ανάρτηση...
Στην επίθεση χουλιγκάνων στο «Θέατρο Τέχνης» επειδή στον τίτλο του έργου υπήρχε ο ΠΑΟΚ, αναφέρονται άλλα blogς και τα ΜΜΕ με λεπτομέρειες, οπότε κάθε σχόλιο είναι περιττό.
Όμως κ.κ. Παπουτσή και Ραχωβιτσα, 20' για να φτάσει η αστυνομία στον τόπο της επίθεσης; 20' ρε;
Πού ήταν οι δυνάμεις «ΔΕΛΤΑ» και «ΔΙ.ΑΣ» τα περιπολικά και οι Ζητάδες;
Πήραν έξτρα ρεπό για όσα προσέφεραν στη Θεσσαλονίκη;

Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2011

Οι χουλιγκάνοι και ο χουλιγκάνος

Θα μου πεις τώρα, εδώ η χώρα είναι στα μαύρα χάλια και εγώ κάθεσαι και ασχολείσαι με χουλιγκάνους;
Μα η χώρα είναι έτσι όπως είναι εξ αιτίας των χουλιγκάνων της
πολιτικής μιας και χούλιγκαν είναι ο αγγλικός όρος για τον μπράβο, τον νταή, τον προστάτη του ισχυρού, τον επιβαλλόμενο βίαια και αυθαίρετα, αλλά τέλος πάντων εδώ θα μιλήσω για τους χουλιγκάνους του αθλητικού χώρου.
Δηλαδή ο μπερδεμένος, θολωμένος, πιωμένος ή χαπακωμένος που πετάει μια κροτίδα, φωτοβολίδα ή πυρσό είναι περισσότερο κατακριτέος ή επικίνδυνος από τον άλλο που μπουκάρει στα δημοσιογραφικά και στολίζει τον δημοσιογράφο γιατί ένα του σχόλιο ήταν αντίθετο με τα συμφέροντα της ομάδας του; Ο ένας μπορεί να είναι άνεργος ή θυμωμένος γενικά με την κοινωνία και ξεσπάει στο γήπεδο, ο άλλος όμως λεφτάς, επιτυχημένο και προβεβλημένο μέλος της κοινωνίας, τι λόγο έχει να συμπεριφέρεται έτσι και να δίνει μαθήματα σωστής δημοσιογραφίας; Και να απειλεί ευθέως «ελπίζω να μην ξανασυμβεί». Ο πρώτος βέβαια μπορεί να συλληφθεί, να χτυπηθεί, να οδηγηθεί στον εισαγγελέα, για τον δεύτερο όμως δεν πρόκειται να υπάρξει συνέπεια.
Και μια ερώτηση καπετάνιε. Αν ο αυθάδης δημοσιογράφος έλεγε ότι το πέναλτυ ήταν κανονικό, θα πήγαινες πάλι να τον συνετίσεις;

Δευτέρα 31 Μαΐου 2010

Νέα επιτυχία, νέο ρεκόρ του «λαού»

Το σχόλιο γίνεται με πλήρη γνώση του ότι υπάρχουν πολύ σοβαρότερα θέματα να σχολιάσει κανείς και γι αυτό ζητάω την επιείκειά σας.
Τα κατάφεραν οι λεβέντες, αυτοί μωρέ ο «λαός του ΠΑΟΚ» οι παντογνώστες, οι «η δύναμή σου είμαστε εμείς….» οι «σε όποιο γήπεδο κι αν πάμε….», τα κατάφεραν λοιπόν κι ανέβασαν τον πήχυ των τιμωριών σε δυσθεώρητα ύψη. Γιατί περί τιμωρίας πρόκειται όταν ο ΟΠΑΠ κόβει την χορηγία του 1.200.000 ευρώ για τα έργα στην Τούμπα εξ αιτίας των πεπραγμένων τους στη Λαμία.
Και αν κανείς βγεί να κατηγορήσει τον ΟΠΑΠ, θα έχουμε και νέο ρεκόρ ανοησίας
.
Ο ΟΠΑΠ είχε προειδοποιήσει ότι δεν θα δίνει φράγκο στις ομάδες που οι οπαδοί τους κάνουν επεισόδια. Και λίγο μ’ ενδιαφέρει αν φανεί λιγότερο αυστηρός με κάποιους άλλους στο μέλλον. Την ποινή στον Σύλλογο την επέβαλαν οι ίδιοι.
Το πόσο ανεύθυνοι και αδιόρθωτοι είναι, φάνηκε και από τη δήλωση ενός τους στο ραδιόφωνο. «Έλα μωρέ σιγά μην τους έχουμε ανάγκη, από 30 ευρώ να βάλουμε όλοι, μαζεύτηκαν τα λεφτά»
Σιγά ρε χουβαρντά μαγκάκο, να βάζουμε όλοι κάθε φορά που εσύ και οι παρέες σου θέλετε να τα σπάτε.

Άντε να δούμε πώς θα βελτιωθεί η Τούμπα, πώς θα παίξουμε εκεί, και τι θα γίνει με τους αληταράδες. Χθες στον Βόλο η γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου κατακτούσε το πρωτάθλημα και μέσα στη χαρά, εκπρόσωποι του «λαού» έβριζαν εν χορώ τον πρόεδρο του Α.Σ.
Τελικά φαίνεται οτι εκείνο που νοιάζει είναι να υπάρχει κάποιος να τον βρίζουν.
Πολύ φοβάμαι δε, ότι πλησιάζει και η ώρα του Ζαγοράκη. Εδώ θα ‘μαστε.