Αυτό δεν είναι ένα blog που ψάχνει την επισκεψιμότητα. Είναι ένα προσωπικό σημειωματάριο, ένας τρόπος να ξεφορτώνομαι τους θυμούς μου και να μοιράζομαι τις χαρές μου. Είναι καλύτερο από το να μουρμουρίζω ή να γελάω μόνος μου.
Εδώ όλο και κάποιος ακούει…


Μην ξεχνάτε...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ρεπορταζ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ρεπορταζ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010

Ποδηλάτες και ποδηλατόδρομοι

Στην νέα παραλία έχει διαγραμμιστεί πάνω στο πλακόστρωτο μια λωρίδα αποκλειστικά για ποδηλάτες, λωρίδα που οι πεζοί την σέβονται κι όταν ακόμα δεν υπάρχουν ποδηλάτες.
Έλα όμως που δεν λήφθηκαν υπ’ όψη οι προτιμήσεις και οι ανάγκες του κάθε ποδηλάτη χωριστά.
Π.χ. επειδή ο ποδηλατόδρομος είναι κοντά στη θάλασσα, η υγρασία χαλάει την κόμμωση, όπως και το αεράκι που είναι πιο αισθητό απ’ όσο στο πεζοδρόμιο, άσε που δεν υπάρχουν δέντρα να κάνουν σκιά όπως στο πεζοδρόμιο.



Έτσι λοιπόν κάποιοι/ες αδιαφορούν για τους περιπατητές και κινούνται ανάμεσά τους συχνά με ταχύτητα. Αδιαφορούν για το αν τους τρομάζουν έτσι όπως περνούν ξαφνικά δίπλα τους, όπως θα αδιαφορήσω κι εγώ αν το σκυλί μου τρομάξει κι αρπάξει κάποιον/α τους.

Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2008

Πρωινό ρεπορτάζ στην παραλία

Στην φωτογραφία φαίνεται το μεγαλοπρεπές μέγαρο μουσικής μετά των σχολικών παραπηγμάτων (προκάτ 30+ ετών)
Κι επειδή ο πολιτισμός είναι ελληνική πατέντα (εμείς «δώσαμε τα φώτα του» στους άλλους) να και η επέκταση του μεγάρου μ‘ έναν συνεδριακό – εκθεσιακό χώρο, μετά του σχετικού προϋπολογισμού.
Στο τέλος, περιπολικό της δημοτικής αστυνομίας φρουρεί το πρόσφατο «στολίδι». Κι όταν πήγαινα κι όταν γυρνούσα μετά 20 λεπτά, η μηχανή δούλευε (για να δουλεύει και το καλοριφέρ). Περί σπατάλης και άσκοπης εκπομπής καυσαερίων ούτε λόγος…