Τι να πεις;

Και σε ποιόν;
Τι να πεις που να μην έχει ειπωθεί και σε ποιόν που να μην τα ‘χει ακούσει… Μόνο μια συνεχής προσπάθεια να μην ξεχαστεί τίποτα, να μην ρετουσαριστεί το προφίλ κανενός, να μην αμβλυνθεί καμιά αντιπαράθεση. Καμιά επικαιρότητα να μην επισκιάσει τις συνέπειες του εγκλήματος διαρκείας που έφερε τη χώρα στην εντατική. Ούτε απεργίες, ούτε επισκέψεις στην Κύπρο και συζητήσεις για ΑΟΖ, ούτε μέτρα για το μεταναστευτικό, ούτε φήμες και διαδόσεις, τίποτα δεν πρέπει να αποσπάσει την προσοχή σας από εκείνο το μεγάλο κουτί με την σχισμή επάνω. Εκεί μέσα να βάλετε όλο το είναι σας, το τώρα και το αύριο το δικό σας και των παιδιών σας. Εκεί μέσα πρέπει να πέσει το τεφτέρι που κράτησε ο καθένας, με γραμμένα όλα και για όλους. Για τους ανίκανους και τους δόλιους, τους άβουλους με τους χειραγωγούς τους, τους «ηγέτες» με τα τσιράκια τους, τα κόμματα με τους εργολάβους τους, τους λαθρεμπόρους τους, τους μεσάζοντές τους, τους συνδικαλιστές τους, τους προδότες και τους μειοδότες, τους προσκυνημένους, τους επωφελούμενους, τους λαοπλάνους, τους τυχοδιώκτες, τους οφσορατζήδες, τους φοροφυγάδες και φοροκλέφτες, τους μετακομίσαντες τις επιχειρήσεις τους, τους «Ελβετούς»… Όλοι μπορούν να περιληφθούν σ’ έναν χαρακτηρισμό. Δικομματισμός (άντε και τρι)… Μην επηρεάζεστε από δημοσκοπήσεις, όλες γίνονται επειδή κάποιοι τις παραγγέλλουν κι αυτοί οι κάποιοι δεν είστε εσείς. Μην ακούτε τους εκπροσώπους του παγκόσμιου κεφαλαίου για το τι πρέπει να βγάλει η κάλπη, ή για το τι θα γίνει αν δεν προκύψει η κυβέρνηση που επιθυμούν, μην ανεχθείτε άλλους εκβιασμούς, μην ακολουθείτε τις εξελίξεις, καθορίστε τις. Οι εκλογές αυτές δεν είναι πολιτικές, είναι ΤΑΞΙΚΙΕΣ.
Αλλά πώς να πείσεις τον μισθωτό, τον συνταξιούχο, τον άνεργο, τον μεροκαματιάρη ότι δεν μπορεί να στηρίζει εκείνους που καμιά σχέση δεν έχουν, ούτε είχαν ποτέ, με τα προβλήματα της καθημερινότητάς του; Πώς να πείσεις εκείνα τα τιμημένα γερατειά που έσπευσαν να ψηφίσουν τον Βενιζέλο για αρχηγό, ότι το χάλι που τους οδήγησε έχει και συνέχεια που φέρει την υπογραφή του;

Ερμηνείες κατά πως βολεύει…

(ισχύει και για μένα)
53,3% ήταν η συνολική αποχή στον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών κι εγώ θα πάρω σαν παράδειγμα την πόλη μου στην οποία η αποχή ήταν 46%.

Σε 247.000 εγγεγραμμένους (τα νούμερα στρογγυλεύτηκαν) ψήφισαν για δήμαρχο 113.000 από τους οποίους αν αφαιρέσουμε τα 4.700 άκυρα και τα 4.900 λευκά, έχουμε 103.000 έγκυρες ψήφους, δηλαδή ψήφους με προτίμηση. Ο νικητής προτιμήθηκε από 52.000 ψηφοφόρους δηλαδή γύρω στο 21%, και κάτι ανάλογο έγινε και για την περιφέρεια.
Κανένας από τους εκλεγμένους δεν πήρε την προτίμηση της πραγματικής πλειοψηφίας και ως εκ τούτου κανείς πανηγυρισμός δεν έχει λογική βάση. Όμως ο καθένας μεταφράζει το αποτέλεσμα κατά πως τον βολεύει και σκοπίμως υποτιμά το φτύσιμο από την μεγάλη πλειοψηφία του λαού. Αυτό κάνει και η κυβέρνηση που προεξοφλεί την λαϊκή συναίνεση για όσα πρόκειται να κάνει σε βάρος όλων και σε τελική ανάλυση σε βάρος της χώρας.
Αυτοί που απείχαν των εκλογών και όσοι έριξαν λευκό ή άκυρο, δεν ήταν οι σιωπηλά διαμαρτυρόμενοι, ήταν οι αγανακτισμένοι, καταπιεσμένοι και καταληστευμένοι που βρήκαν τη δύναμη να φωνάξουν.
Άκουσε κανείς;

Για τα αποτελέσματα

Έγραψα, πριν τις εκλογές, ότι η αποχή δεν είναι λύση.

Η δυσαρέσκεια που ενδεχομένως εκφράζεται με την αποχή είναι εύκολο να ερμηνευτεί από τους εκπροσώπους των κομμάτων κατά πως τους βολεύει, και ΚΥΡΙΩΣ επιδρά στο αποτέλεσμα αντίθετα από την δυσαρέσκεια που θέλουν να εκφράσουν οι απέχοντες. Οι δυσαρεστημένοι που προτίμησαν να μην ψηφίσουν καθόλου παρά να ψηφίσουν κάτι άλλο απ' ότι συνήθως, επηρέασαν το εκλογικό αποτέλεσμα. Και εξηγούμαι. Κανένας από τους εκλεκτούς των δύο μεγάλων κομμάτων δεν θα συγκέντρωνε το ποσοστό που συγκέντρωσε αν η δυσαρέσκεια οδηγούσε περισσότερους στην κάλπη. Άλλο είναι να πάρεις 25 ψήφους από 100 που ψήφισαν (=25%) κι άλλο αν ψήφιζαν - ας πούμε – 120 (=20,83%).
Το θέμα πάντως είναι ότι χάθηκε μια ευκαιρία και τις συνέπειες θα τις υποστούμε εμείς, οι συνήθεις…

Περί υποψηφίων...

Το γραμματοκιβώτιό μου –φαντάζομαι και τα δικά σας - όπως και τα παρμπριζ των αυτοκινήτων γεμίζουν από φυλλάδια υποψηφίων που όλοι τους είναι:

Συνεπείς, ασυμβίβαστοι, μαχητές, οραματιστές, προοδευτικοί, τολμηροί, υπεύθυνοι, με νέες ιδέες, πάντα δίπλα στον πολίτη, μαζί μας και την επομένη των εκλογών, με αυξημένα ενδιαφέροντα για το περιβάλλον, την υγεία, τα σχολικά κτίρια, το κυκλοφοριακό, τη διαφάνεια, με παρελθόν αγώνων για τη δημοκρατία και την αυτοδιοίκηση, πρόεδροι ή μέλη οργανώσεων και συλλόγων πάσης φύσεως, με σπουδές και ανησυχίες.
Ούτε ένας (ή μία) κανονικός άνθρωπος!

Που να ανησυχεί δηλαδή πως θα βγάλει το μήνα, πως θα πληρώσει τα δάνειά του, τα φροντιστήρια των παιδιών του, το νοίκι…
Τόνοι ιλουστρασιόν χαρτί πεταμένοι εδώ κι εκεί (κι από «οικολόγους») προσάναμμα για να ανάψει και να θεριέψει η φλόγα της ματαιοδοξίας τους.

Τόσο χρήμα ξοδεμένο για να υπηρετήσουν την τοπική αυτοδιοίκηση χωρίς αμοιβή(;) (οι περισσότεροι), κάτι σαν άμισθη πρακτική εξάσκηση για να εμπλουτίσουν το πολιτικό τους βιογραφικό.

Έργο χιλιοπαιγμένο...

Απειλές...

«Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν μπλοφάρει, η αναφορά σε πρόωρες εκλογές δεν είναι τρικ, γιατί η κατάσταση της χώρας δεν είναι μπλόφα, δεν είναι τρικ». Τηλ. Χυτήρης
«Ο Γιώργος Παπανδρέου λέει την αλήθεια, θέλει να είναι ειλικρινής απέναντι στο λαό, δεν μπλοφάρει». Γιάννης Ραγκούσης
Οι θλιβεροί.

Περιφέρονται στα κανάλια και τα ραδιόφωνα απειλώντας ότι ο αρχηγός τους δεν κάνει πλάκα και θα μας τιμωρήσει αυστηρά σε περίπτωση που δεν ψηφίσουμε τους εκλεκτούς του. Η φοβερή τιμωρία των εκλογών κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας και πρέπει να το λάβουμε σοβαρά υπ’ όψη. Ο λαός όμως τι έχει να χάσει από ενδεχόμενες εκλογές; Ο λαός είναι ο μόνιμα χαμένος από αυτό το δημοκρατικό παιγνίδι αφού ο κάθε Αγάς που εκλέγεται τον χορεύει στο ταψί επειδή έχει την εντολή του λαού. Την τελευταία φορά που ο ΓΑΠ «μπλόφαρε», τότε «με το πιστόλι πάνω στο τραπέζι» απειλώντας τους εταίρους ότι αν δεν μας συντρέξουν θα προσφύγει στο ΔΝΤ, οι συνομιλητές-συμπαίκτες του είπαν «πάρε το πιστόλι και βαλ’ το εκεί που ξέρεις» κι εκείνος το έστρεψε εναντίον της χώρας και μάλιστα τράβηξε και την σκανδάλη. Το αν και τώρα μπλοφάρει είναι δευτερεύουσας σημασίας, το σημαντικό είναι ότι πάλι πυροβολεί τη χώρα. Σπρεντς και ασφάλειες κινδύνου έχουν εκτιναχθεί, η πτώχευση υπό οποιαδήποτε μορφή και ονομασία θεωρείται δεδομένη, ο τζόγος πάνω στα κουρέλια μας κορυφώνεται, κι όλα αυτά γιατί ο λεγάμενος ΑΠΑΙΤΕΙ από εμάς επιβράβευση και χειροκρότημα για τα πεπραγμένα του. Οι ευθύνες των προηγούμενων δεν παραγράφονται με τίποτα αλλά οι επιλογές των τωρινών ενισχύουν το συμπέρασμα ότι όλα έγιναν με βάση το ίδιο σχέδιο τον τελικό στόχο του οποίου δεν μπορεί να τον περιγράψει ο μέσος πολίτης, μόνο να τον υποψιαστεί.

Ο άνθρωπος που έχει κατά κόρο τονίσει ότι δεν τον ενδιαφέρει το πολιτικό κόστος, εμφανίζεται πανικόβλητος στη σκέψη ότι μπορεί να υποστεί μια ήττα στις περιφερειακές εκλογές.

Ο κατά συρροή ψευδόμενος και εξαπατών πρωθυπουργός δεν μπορεί να με πείσει για τίποτε πλέον.
Ας κόψει το λαιμό του κι αυτός και τα τσιράκια του.

Θρίαμβος και αποθέωση…

…του τίποτα, του αλλ’ αντ’ άλλων, του από την πόλη έρχομαι, του τρείς λαλούν και δυο χορεύουν, του φέξε μου και γλίστρησα, της αστειότητας.

Σαφείς τοποθετήσεις και δεσμεύσεις, όπως «δεν θα…. εκτός αν», «θα… αν».

Ασαφείς προϋποθέσεις, επαναλήψεις περί νοσοκομείων, σχολείων, πράσινης ανάπτυξης και επενδύσεων, ευθείες και πλάγιες απειλές, υποσχέσεις ότι «αν πληρώνουν όλοι φόρους θα μειωθεί η φορολογία» (δηλαδή «αφού δεν πληρώνουν όλοι, θα τα παίρνω από αυτούς που δεν μπορούν να ΜΗΝ πληρώσουν) και στο βάθος, όχι φως στο τούνελ, αλλά εκλογές αν δεν υπερψηφιστούν οι κυβερνητικοί συνδυασμοί στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Κι αυτό, όχι για κανέναν άλλο λόγο αλλά γιατί «οι αγορές παίρνουν τα μηνύματα» κι αν δουν ότι η κυβέρνηση δεν στέκεται καλά στα πόδια της, θα πάρουν τα μέτρα τους. Δηλαδή κατά τον ΓΑΠ πρέπει να δείξουμε στις αγορές ότι μας αρέσει να μας … τον φοράνε, αλλιώς θα θυμώσουν. Κοινώς μη διαμαρτυρηθείτε γιατί οι εχθροί παραμονεύουν. Μια θλιβερή προσπάθεια εκφοβισμού του εκλογικού σώματος, αποτυχημένη ελπίζω. Ο άνθρωπος που επικαλείται τις Κινεζικές επενδύσεις, είναι ο ίδιος που όντας στην αντιπολίτευση «θα έδιωχνε την COSCO όταν θα γινόταν κυβέρνηση».
Κι αμέσως μετά στον Πρετεντέρη, (συγνώμη, στον Παπαχελά) ο Μητσοτάκης να τον αβαντάρει προς όφελος του κυοφορούμενου κόμματος της θυγατέρας του, προετοιμάζοντας ενδεχομένως μια διεύρυνση του κυβερνητικού σχήματος.
Και σήμερα στον Παπαδάκη ο Πάγκαλος (του οποίου οι δημοκρατικές ρίζες είναι βαθειά χωμένες και χαμένες στο παρελθόν) να γνωματεύει ότι η ψήφος στους άλλους συνδυασμούς είναι «ψήφος ανεύθυνη»

Προσεχώς

Ο πολιτικός θίασος εναλλασσόμενου ρεπερτορίου, αυτό το θλιβερό μπουλούκι που λυμαίνεται τη χώρα εδώ και δεκαετίες, ετοιμάζει τη νέα του παράσταση «Περιφερειακές και δημοτικές εκλογές».

Ελπίζουν ότι όπως παλιά ο λαός θα προστρέξει να γεμίσει τους χώρους που θα δοθεί η παράσταση και ότι οι αφίσες και τα συνθήματα θα τραβήξουν κόσμο παρ’ όλο που το έργο είναι ελαφρά διασκευή παλαιοτέρων κακών παραστάσεων.

Δεν νοιάζονται καν αν το έργο θα αρέσει, το μόνο που τους νοιάζει είναι να γεμίσουν οι αίθουσες.
Κι έτσι είναι σωστό να γίνει.

Η αποχή δεν είναι λύση.

Και μόνο τρεις να ψηφίσουν όποιος πάρει δύο ψήφους κέρδισε, ιδιαίτερα με το κόλπο της δεύτερης εκλογής. Οι «Άθλιοι» υποστηρίζουν τη συμμετοχή λοιπόν, τουλάχιστον την πρώτη Κυριακή όχι αποχή, όχι λευκό (που το εξομοιώνουν με το άκυρο), αλλά μαύρο στο κάθε υποψήφιο που προβάλλεται από τις δυνάμεις εκείνες που κατέστρεψαν τη χώρα. Μαύρο στον κάθε εκλεκτό τους κι αν ακόμα είναι άφθαρτος και δείχνει ικανός. Στο δημοψήφισμα αυτό έχουμε την ευκαιρία να δείξουμε τον θυμό μας, να μην δώσουμε την έγκρισή μας σε όσα κάνουν οι μεν, αλλά ούτε να φανεί ότι ξεχάσαμε όσα έκαναν οι δε.
Μαύρο σ’ αυτούς που μαύρισαν τη ζωή μας, σ’ αυτούς που σκότωσαν τα όνειρά μας, μαύρο σ’ αυτούς που υποθήκευσαν το μέλλον των παιδιών μας.
Μαύρο στους κλέφτες, τους ψεύτες, τους αδίστακτους εκποιητές της χώρας, τους πιστούς υπηρέτες του πλούτου.

ΜΑΥΡΟ!

Περιφερειακοί και Δημαρχιακοί θώκοι

Θα μιλήσω για την Περιφέρεια και την πόλη μου.

Κεντρική Μακεδονία και Θεσσαλονίκη.

Τι είχαμε; Έναν αποτυχημένο ανεπάγγελτο που εξαργύρωσε τις κάποιες αθλητικές του επιδόσεις με μια πολιτική καριέρα που τον έκανε ευρύτερα γνωστό μόνο στο τελευταίο στάδιό της. Δήμαρχος Θεσσαλονίκης για 12 χρόνια, στα οποία έχει να επιδείξει για έργο την ανάπλαση ενός τμήματος της παραλίας – για την αισθητική της και το κόστος της έχω σοβαρότατες αντιρρήσεις – κι ένα δημαρχιακό μέγαρο τέρας που έγινε εκεί που έγινε με το έτσι θέλω και σε βάρος των αναγκών της πόλης. Ούτε που του πέρασε από το μυαλό να καλύψει την οροφή του με φωτοβολταϊκά. Κατά τα άλλα κάτι πανηγύρια τις Τσικνοπέμπτες και κάτι «γιορτές των Αγγέλων, συν κάτι ελλείμματα στο Ταμείο. Θα μου πείς «αυτόν ψηφίζουν οι Θεσσαλονικείς» και ναι έχεις δίκιο αφού η Θεσσαλονίκη βγάζει Ν.Δ. κι αυτός είναι παιδί της. Ο άλλος τουλάχιστον, ο Νομάρχης που τώρα πάει για την Περιφέρεια, πνιγμένος κι αυτός σε κατηγορίες για σκάνδαλα, έχει ρε παιδάκι μου μια χαριτωμενιά, ένα Ζοριλίκι, μια κινητικότητα, πουλάει και λίγη αγριάδα, τέλος πάντων είναι πιο ανθρώπινος. Για παρέα και καλαμπούρι είναι πρώτος, για τα άλλα ασ’ το…
Αφού λοιπόν έτσι ψηφίζουν και βγάζουν τοπικούς άρχοντες και βουλευτές οι Θεσσαλονικείς και οι Έλληνες γενικότερα, δηλαδή τους προβαλλόμενους από το κόμμα ή τους εύκολα αναγνωρίσιμους -κάτι πρώην αθλητές, πρώην μοντέλα, πρώην ηθοποιούς- ή γόνους πολιτικών τζακιών, δεν είναι περίεργο που είμαστε εδώ που είμαστε και κατά κάποιο τρόπο ενισχύεται η παγκαλική ρήση «μαζί τα φάγαμε». Σου λέει, αφού εσύ του έδωσες το δικαίωμα να χειρίζεται την κουτάλα, είσαι συνυπεύθυνος και συμμέτοχος στο φαγοπότι.

Μετά την Κυριακή

Για όσους επιθυμούσαν νίκη και αυτοδυναμία, ο λαός τους έκανε τη χάρη.
Ο δρόμος είναι ανοιχτός και τα σκυλιά δεμένα.
Περιμένω να δω πως θα περπατήσουν, από ποιό πεζοδρόμιο και προς ποιά κατεύθυνση.
Τα λόγια τέλος.

Αύριο είναι η παγκόσμια ημέρα των ζώων!

Στην Ελλάδα η μέρα παίρνει ιδιαίτερο χρώμα λόγω εκλογών.
Με την ευκαιρία, οι «Άθλιοι» κάνουν μια έκκληση.
Μην εκλέξετε ερπετά, ασπόνδυλα, παχύδερμα
Και κυρίως
Μη φερθείτε σαν πρόβατα!
Κάντε μια φορά κι εσείς τον τσομπάνη!

Λόγια μεγάλων … ανδρών και γυναικών

(από προεκλογικά φυλλάδια που μου έστειλαν)
«Κοντά στον πολίτη» ΝΔ
«Πρώτα ο πολίτης» ΠΑΣΟΚ
«Έργο με πρόσωπο»
Γ. Οφανός ΝΔ Α’ Θεσ/νίκης
«Καθαρά πρόσωπα, καθαρές λύσεις»
Αργ. Αργυριάδης ΠΑΣΟΚ Α’ Θεσ/νίκης
«Απόφαση ευθύνης»
Στάθης Αβραμίδης ΝΔ Α’ Θεσ/νίκης
«Με στόχο και όραμα για την πόλη μας»
(ο ίδιος)
«Μαζί μπορούμε»
Ε. Βενιζέλος ΠΑΣΟΚ Α’ Θεσ/νίκης

σχόλιο: Χώρια;

«Τώρα ώρα ευθύνης»
Κ. Γκιουλέκας ΝΔ Α’ Θεσ/νίκης
σχόλιο: δηλαδή μέχρι τώρα χαβαλέ;
«Στην ενότητα η δύναμη, στην Αριστερά η ελπίδα»
Π. Πέρκα ΣΥΡΙΖΑ Α’ Θεσ/νίκης

σχόλιο: ας βρεί ενότητα η Αριστερά, και βλέπουμε για ελπίδα

«Κόντρα στη φθορά και την διαφθορά»
Στ. Παπαθεμελής ΔΑ Α’ Θεσ/νίκης
«Δύναμη ευθύνης με ήθος και ανθρωπιά»
Π. Κοκκόρης ΝΔ Α’ Θεσ/νίκης
«Με ευαισθησία και δυναμισμό»
Α. Νούκα ΝΔ Α’ Θεσ/νίκης
«Υπεύθυνη διαδρομή»
Π. Ευθυμίου ΠΑΣΟΚ Β’ Αθήνας
απορία «Αθλίων»: αυτός ο τελευταίος γιατί στέλνει και εκτός Αθηνών; του περίσσεψαν;

Ο συναγερμός για την νέα γρίπη υποχωρεί…προεκλογικά

Είδα στις εφημερίδες τον έναν από τους δύο σε μια συγκέντρωση, να χαϊδεύει τρυφερά στο μάγουλο ένα μικρό κοριτσάκι. Μετά από τόσες χειραψίες (φυσικά δεν μπορεί να πλένει τα χέρια του μετά από κάθε χειραψία) άραγε πόσο ασφαλές είναι το προεκλογικό χάδι και μάλιστα σε παιδί (μας λένε ότι αυτές οι ηλικίες είναι «ευπαθείς ομάδες»).
Ή ο κίνδυνος επιδημίας είναι «μούφα», ή το προεκλογικό προφίλ είναι σημαντικότερο.

Προεκλογικά

Έγραψαν
Η «Berliner Zeitung»
σε άρθρο της με τίτλο «Ένας άντρας χωρίς κότσια» γράφει «…ο Κώστας Καραμανλής πληρώνει το τίμημα για την οκνηρή διακυβέρνησή του» και αναφέρει ότι «τα σκάνδαλα μαγνήτιζαν κατά μαγικό τρόπο τον πρωθυπουργό»
Ο «Guardian»
παρομοιάζει τον πρωθυπουργό σαν έναν άπιστο εραστή που ενώ έχει προδώσει και διαψεύσει για πολύ καιρό τις προσδοκίες της αγαπημένης του, ζητά μια ακόμα ευκαιρία να αποδείξει την αξία του. Ωστόσο, το άρθρο καταλήγει πως «…τα μεγάλα ζητήματα παραμένουν αναπάντητα τόσο από μια κυβέρνηση που έχει αποτύχει στην αντιμετώπισή τους, όσο και από μια αντιπολίτευση που δεν έχει καταφέρει ακόμα να προτείνει εναλλακτικό σχέδιο για την επίλυσή τους»
Η «Suddeutsche Zeitung» του Μονάχου
σε άρθρο με τίτλο «ο Έλληνας ασθενής» γράφει
«Όχι δεν ήταν έκπληξη το ότι η ελληνική κυβέρνηση κάλεσε τον λαό σε πρόωρες εκλογές. Κρίμα που υπάρχουν τόσο λίγες εκπλήξεις στη χώρα» και χαρακτηρίζει την Ελλάδα «παραιτημένη χώρα». Για τις υποσχέσεις του Γ.Παπανδρέου γράφει: «Υπόσχεται τώρα μεγαλόστομα με δύναμη και παρρησία να απελευθερώσει τη χώρα από κάθε κατεστημένο. Μα ο Παπανδρέου είναι κατεστημένο» Παρακάτω σημειώνει ότι οι δύο μεγάλες πολιτικές οικογένειες «είναι μέρος του προβλήμα τος και όχι της λύσης» και διερωτάται: «Γιατί οι Έλληνες λοιπόν, δεν εκλέγουν έναν νέο Ηρακλή ο οποίος θα μπορούσε να καθαρίσει την κόπρο του Αυγείου; Η απάντηση είναι μια ψυχρή διαπίστωση: Διότι απλά είναι συνένοχοι. Διότι ένα μεγάλο κομμάτι παίζει το παιγνίδι για όσο καιρό το ίδιο επωφελείται»

οι τονισμοί στα κείμενα έγιναν από τους "Αθλιους"

Δελτία Τύπου Παραστάσεις Καραγκιόζη είχαμε χθες στη Λαϊκή της Χαριλάου από τον Μαγκριώτη, και στο Ψυχιατρείο Σταυρούπολης από την Αράπογλου. Η τελευταία, συνέχισε στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο της Αριστοτέλους και σε εφορίες κι έκλεισε το βράδυ στον Ναυτικό Όμιλο Καλαμαριάς ενώπιον φορέων και συλλόγων της περιοχής.
Ανάλογη παράσταση θα δώσει σήμερα μόνο για γυναίκες ο Ορφανός στο Yacht Club του «Μακεδονία Παλάς» από 15.00 μέχρι 18.00

ΥΓ 1 Μαγγίνα, άντε τώρα για κείνον τον καφέ που σου παράγγειλα...
ΥΓ 2 Πάλι χωρίς Κουλούρη ρε γαμώτο…
ΥΓ 3 Και ο ήρωας των Ιμίων έξω;

Κυρίες και κύριοι, η παράσταση αρχίζει!

Η παράσταση των τιποτένιων, των ψευτών, των λαοπλάνων, των απατεώνων, των καταχραστών, των ανίκανων για οτιδήποτε άλλο πέραν της καταβύθισης της χώρας στην παρακμή.
Με βαρυσήμαντο (της πλάκας) διάγγελμα, ο πρωθυπουργός ανήγγειλε την διενέργεια πρόωρων εκλογών λόγω των μεγάλων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο τόπος. Και γιατί δεν τα λύνεις τώρα ρε μεγάλε; Τι θα συμβεί με τις εκλογές; Θα αμβλυνθούν τα προβλήματα, ή εσύ και η παρέα σου θα γίνεται ικανότεροι; Ή ο «έτερος Καπαδόκης» θα τα αντιμετωπίσει καλύτερα; Το έργο είναι γνωστό. «Πήραμε καμένη γη, άδεια ταμεία, μπλα μπλα…»
Και τα μέλη των συμμοριών θα τριγυρνάνε από κανάλι σε κανάλι και από λαϊκή σε λαϊκή, υποσχόμενα το τέλος όλων των δεινών μας και την απαρχή μια νέας πορείας προς ένα μέλλον ρόδινο.
Ας καθίσουμε λοιπόν αναπαυτικά στους καναπέδες μας, έτσι κι αλλιώς θεατές είμαστε μια ζωή.

Σήμερα σηκώνομαι και φεύγω.

Παίρνω τη γυναίκα μου και τον σκύλο και πάμε στη Χαλκιδική.
Όμως την Κυριακή θα γυρίσω για να ψηφίσω.
Θα ψηφίσω γιατί δεν πιστεύω στην αποχή, θεωρώ ότι δεν σημαίνει τίποτα, δεν οδηγεί πουθενά, όπως και το «λευκό» από τη στιγμή που η δημοκρατία μας το εξομοίωσε με το άκυρο. Επί των εγκύρων, κάποιος θα βγεί πρώτος όσοι κι αν πάνε ή δεν πάνε να ψηφίσουν.
Και γεννάται το ερώτημα «τι να ψηφίσω»
Για τα δύο μεγάλα κόμματα δεν τίθεται θέμα, ο βίος και η πολιτεία τους δεν ξεχνιούνται, ούτε συγχωρούνται, οπότε πάμε παρακάτω.

Όσο η Αλέκα δεν κάνει προσπάθεια να με πλησιάσει αλλά ζητάει να πάω εγώ προς το μέρος της, λυπάμαι αλλά ούτε σαν διαμαρτυρία δεν την ψηφίζω.

Τον Αλέκο που κατά τη γνώμη μου έκανε λάθος με την επιλογή Αλέξη, τον εκτιμώ απεριόριστα, τον πάω ρε παιδί μου και φατσικά και για τις θέσεις του, και για το ήθος που έχει επιδείξει, αλλά το κόμμα μ’ έχει μπερδέψει. Στα θέματα που εγώ θεωρώ «εθνικά» ιδιαίτερα στο Σκοπιανό, οι θέσεις του με ενοχλούν. Ο διάδοχος είναι υπερόπτης έως προσβλητικός (ενδεικτική η απαράδεκτη αναφορά του στον Λ. Κύρκο) και η προσπάθεια τήρησης σχετικών εσωτερικών ισορροπιών βάζει αξιόλογα στελέχη στο περιθώριο.
Η «Δράση» δεν καταλαβαίνω τι εκπροσωπεί πέρα από μια μπερδεμένη ετερόκλητη ηγεσία, το δε «Μακεδονικό μέτωπο» βλακωδώς επικαλείται «ψήφο για την Μακεδονία» αφού αν πάρουν 0,5% θα φαίνεται ότι το 99,95% δεν ενδιαφέρεται για το θέμα.
Όσον αφορά τους «Οικολόγους Πράσινους» ο κ. Τρεμόπουλος είναι για μένα πολύ «προοδευτικός», πολύ διεθνιστής, πολύ παγκοσμιοποιημένος. Στην ελληνική Βουλή θα είχε πλάκα, στην Ευρωβουλή θα είναι επικίνδυνος.
Είναι και ο ΛΑ.Ο.Σ που ξέρει πως παίζεται το παιγνίδι και που ο Ιαβέρης λοξοκοιτάζει προς το μέρος του.
Λοιπόν;
Άντε βρε Αλέκο…ακόμα μια φορά, για σενα θα γυρίσω την Κυριακή, αλλά με βαρειά καρδιά φίλε μου.

υγ. ψήφος διαμαρτυρίας είναι αυτή που έριξαν στην κάλπη οι γείτονες πριν χρόνια, και σε μια βραδιά έστειλαν αδιάβαστους κάτι Τσιλέρ, Ετσεβίτ, Γιλμάζ και σια, κι έβγαλαν κάποιον «άγνωστο» Ερντογάν.
Αλλά αυτοί είναι μπουταλάδες…

Σιχαίνομαι τις προεκλογικές περιόδους…

Είναι οι περίοδοι που το ψέμα, το θράσος, και η υποκρισία κυριαρχούν, είναι οι περίοδοι που οι πολίτες δείχνουν τη μικρότητά τους συμμετέχοντας στα οργανωμένα πανηγύρια των εκμεταλλευτών τους αποδεικνύοντας ότι δικαίως υφίστανται όσα τους συμβαίνουν στη συνέχεια.

Είναι οι περίοδοι που οι μεν θα μας μιλάνε για πράγματα που έκαναν για εμάς, άσχετα αν εμείς δεν πήραμε χαμπάρι, και για τους λόγους που τους εμπόδισαν να κάνουν κι άλλα, οι δε θα ισχυρίζονται οτι η ζωή μας θα αλλάξει ριζικά από την μέρα που θα τους εμπιστευθούμε το μέλλον μας.Θα ‘ναι και οι «τρίτοι» που ξέροντας (όπως κι εμείς δυστυχώς) ότι «ΔΕΝ», θα μιλάνε εκ του ασφαλούς για αλλαγές που με το παρόν πολιτικοκοινωνικό σύστημα δεν θα επιτραπεί ποτέ να γίνουν και θα μας καλούν να δώσουμε ψήφο διαμαρτυρίας και αποδοκιμασίας.

Εγώ που τα τελευταία χρόνια είμαι σε διαρκή θυμό και σε τέτοιες περιόδους γίνομαι «έξω φρενών» θεωρώ αποδοκιμασία και διαμαρτυρία τα αυγά και τα γιαούρτια, γι αυτό όταν θα δείτε τους διεκδικητές της εξουσίας στη λαϊκή της γειτονιάς σας, θυσιάστε 1-2 ευρώ και δείξτε τους την ευαρέσκειά σας.

Βεβαίως μπορείτε να τους σφίξετε το χέρι ή ακόμα και να τους φιλήσετε αν είστε ικανοποιημένοι. Τα δύο κόμματα που έφεραν τη χώρα στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα, συνεχίζουν αμετανόητα να υπόσχονται διάφορα στους επίσης αμετανόητους πολίτες. Καθρεφτάκια και χάντρες τύπου «παπαγαλάκια και βαρβαρότητες».
Ψήφος στα δυο μεγάλα κόμματα σημαίνει συνενοχή.

Και για να μην πει κανείς ότι για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν λέω τίποτα

Για τις «ανάγκες των πολλών» καλύπτουμε την πινακίδα που λέει ποια είδη προς ανακύκλωση μπαίνουν στον συγκεκριμένο κάδο.
Σύντροφοι, αρκετές αντιρρήσεις έχω για κάποιες θέσεις σας, «Μακεδονικό», λαθρομετανάστες, κατάρτιση ψηφοδελτίου (Παπαδημούλης τρίτος ε;) φροντίστε τουλάχιστον να δείχνετε αυτά που υποστηρίζετε ότι είστε…
Αφίσα της ΝΔ δεν βρήκα ακόμα γι αυτό και απουσιάζει

Δημοκρατία αλά Ελληνικά ή αλά Ιταλικά

Βλέποντας τι γίνεται στην πολιτική σκηνή της Ιταλίας, δεν μπορείς παρά να κάνεις τις συγκρίσεις. Στην δική μας λεγόμενη Δημοκρατία, ο δικομματισμός κατάφερε τα τελευταία χρόνια να στήνει εκλογές με νόμους καθ' όλα αντιδημοκρατικούς, μοιράζοντας δωρεάν έδρες στο πρώτο κόμμα. Μετά το ΠΑΣΟΚ που πέρασε ένα νόμο δίνοντας πεσκέσι στο πρώτο κόμμα αυτοδυναμία με 42% έρχεται τώρα η ΝΔ να περάσει νόμο που θα δίνει αυτοδυναμία και με 39%!!! Το οτι την κυβέρνηση αυτή δεν θα εμπιστεύεται η πλειοψηφία του λαού δεν τους απασχολεί καθόλου αφού στην ουσία δεν τους απασχολεί ο λαός. Αυτοί μόνο νοιάζονται να εναλλάσσονται στην εξουσία και να ξεπουλάνε την περιουσία ΟΛΩΝ μας. Έχουν κανονίσει ακόμα και 5 άτομα να ψηφίσουν, όποιος πάρει τους 2 να κάνει αυτοδύναμη κυβέρνηση και "ο Λαός μας επέλεξε..." Σαν κάτι κωλόπαιδα που βγάζουν τους "γέρους" τους άνοες ή μη έχοντες σώας τας φρένας και μετά διαχειρίζονται ανεξέλεγκτα την περιουσία. "Μα πως, να μείνει η χώρα ακυβέρνητη;" Ρε απατεώνες, ρίξτε μια ματιά δίπλα, στην Ιταλία. Έχει μείνει ακυβέρνητη; Καθυστερεί η ανάπτυξή της; Οπισθοδρομεί; Το αντίθετο... η χώρα προκόβει και το κράτος λειτουργεί κι ας έχουν συνέχεια κυβερνήσεις συνεργασίας (τι είναι αυτό;) και εκλογές κάθε τόσο. Εκτός αν διακυβέρνηση σημαίνει για εσάς να ξηλώνεις ότι έκαναν οι προηγούμενοι και να ράβεις τα δικά σου. Γι αυτό προκόβουμε αλματωδώς. Βρε άντε να πα!