Δικαιώματα (κατά Πάγκαλο)

"Έχοντας αγωνισθεί επί χρόνια για τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών βρέθηκα εις τας δυσμάς του βίου μου να μην μπορώ να διασχίσω την Πλατεία Συντάγματος χωρίς να λοιδορηθώ από τον κάθε τυχόντα. Σε μια ζούγκλα που δημιούργησαν κοινοβουλευτικά κόμματα και βουλευτές κινητοποιώντας τραμπούκους, αλήτες, κακοποιούς, μην πω και τρομοκράτες" είπε ο Θ. Πάγκαλος σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή» της Κυριακής, αναφερόμενος στις συγκεντρώσεις των «αγανακτισμένων».
Οι εργαζόμενοι νέοι στις αρχές της ζωής τους, που βλέπουν τα όνειρά τους να πετσοκόβονται, οι μεγαλύτεροι αλλά και οι συνταξιούχοι που βλέπουν τα ένσημά τους να γίνονται χαρτιά χωρίς αξία εξ αιτίας κάποιων τραμπούκων, αλητών, κακοποιών και τρομοκρατών με κοστούμια, δυστυχώς δεν μπορούν να δώσουν συνεντεύξεις.

Στον Θ. Πάγκαλο

Σε συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία», το εξέχον αυτό μέλος του κοινοβουλίου δήλωσε μεταξύ άλλων. «Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ καθοδηγεί το φαινόμενο της πολιτικής αλητείας» διευκρινίζοντας ότι δεν αναφερόταν μόνο στη δράση των βίαιων διαδηλωτών, αλλά ακόμα και στην τοποθέτηση πανό στην Ακρόπολη με το σύνθημα «αντίσταση». Είπε συγκεκριμένα «Το πανό στην Ακρόπολη και οι άλλες αθλιότητες»…
Δεν έχω καμιά δουλειά και καμιά διάθεση να υπερασπιστώ τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για πες μου ογκόλιθε της πολιτικής,
εσύ ένας «αντιστασιακός»(!) να θεωρείς αλητεία το πανό στην Ακρόπολη; Τι σε ενόχλησε πάνσοφε, το περιεχόμενο του πανό ή ο τόπος στον οποίο αναρτήθηκε;
Ή (το πιθανότερο) όλα όσα στα οποία καλούσε σε αντίσταση;
ΝΑΙ, αντίσταση σε όλα όσα μας συμβαίνουν στα τελευταία 30 χρόνια, στη διαπλοκή οικονομικών και πολιτικών παραγόντων, στην πολιτική ανεπάρκεια, στην πολιτική αυθαιρεσία, στην εξυπηρέτηση των λίγων, στην αδιαφορία για τους πολλούς, στην υποβάθμιση της δημόσιας παιδείας, των δημόσιων νοσοκομείων, στην άφεση αμαρτιών από πολιτικούς σε πολιτικούς, στην κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος, στο ξεπούλημα του εθνικού πλούτου, στον βουλευτικό πλουτισμό, στα βουλευτικά προνόμια, στην αυθαιρεσία της εργοδοσίας, στην αισχροκέρδεια, στο ξαναγράψιμο της Ιστορίας, στα δουλικά «ναι» στα αφεντικά και στα επίμονα «όχι» στα εργατικά αιτήματα, στις συναλλαγές των κομμάτων, στους συμψηφισμούς των αμαρτιών, στην αδιαφάνεια, στις βίλες στις μίζες στα κότερα, στην ανικανότητα, στους «ημέτερους», στα «τζάκια», στα μυστικά κονδύλια, στην ερήμωση της υπαίθρου, στην καταστροφή δασών λιμνών ποταμών, στην ανεργία, στην εκμετάλλευση, στην συνεχή λιτότητα, στη συγκέντρωση των πάντων σε λίγους, στις χαριστικές συμβάσεις…
Θέλεις κι άλλα; Μπορώ να γράφω μέρες…
Αλλά αν το πολιτικό σου βάρος δεν ήταν αντιστρόφως ανάλογο του σωματικού σου θα είχες αποφύγει ουκ ολίγες «πατάτες» στο παρελθόν (δηλώσεις για την Γερμανία και μετά συγνώμες, υπόθεση Οτσαλάν, νύχτα Ιμίων με τη σημαία) και στο παρόν (από τη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ στην «συγκυβέρνηση» με την ΝΔ)

Με τον πρέποντα θυμό
Γιάννης Αγιάννης