Είπαμε οτι ο ΔΟΛ έχει εξελιχθεί σε γραφείο τύπου της κυβέρνησης. Φαίνεται όμως οτι έχει προχωρήσει και σε διαγωνισμό ανάμεσα στους δημοσιογράφους του με θέμα την καλύτερη κυβερνητική προπαγάνδα και την εντονότερη καταδίκη των λαϊκών αντιδράσεων. Σας παρουσιάζουμε λοιπόν σήμερα το τελευταίο δείγμα συμμετοχής σ' αυτόν τον διαγωνισμό.
Στη στήλη [ΑΙΧΜΕΣ] με τίτλο Κάθε καρυδιάς καρύδι οι «αγανακτισµένοι»
γράφει ο Γιώργος Παπαχρήστος σήμερα 2 Μαρτίου 2011
"Μια άλλη «µόδα» που αναπτύσσεται τελευταία, παράλληλα µε εκείνη των «αγανακτισµένων πολιτών» που διακόπτουν εκδηλώσεις στις οποίες παρευρίσκονται κυβερνητικά στελέχη, είναι εκείνη της διοργάνωσης συγκεντρώσεων έξω από τις κατοικίες πολιτικών. Πρόκειται για ένα εξίσου καταδικαστέο φαινόµενο. Σε µια δηµοκρατία, που λειτουργεί µε πραγµατικούς όρους, αν ένας πολιτικός έχει πλήξει µε πράξεις ή παραλείψεις το δηµόσιο συµφέρον τιµωρείται µε την ψήφο του λαού, αποµακρύνεται από το προσκήνιο και τίθεται στο περιθώριο. Στην ελληνική δηµοκρατία όπου όλα έχουν ισοπεδωθεί και ο λαϊκισµός µετουσιώνεται σε πολιτική, ένα συνοθύλευµα ατόµων στο οποίο συνυπάρχει κάθε καρυδιάς καρύδι, πολιτικά και κοινωνικά, επιχειρούν να διεκδικήσουν δηµόσια παρουσία, κάνοντας τους «αγανακτισµένους». Νοµίζω ότι πρέπει να τους κοπεί ο βήχας άµεσα. Γιατί από µόνη της αυτή η ιστορία ανοίγει επικίνδυνα µονοπάτια. ο τάχα µου «αγανακτισµένος» που σήµερα διαδηλώνει «ειρηνικά» έξω από το σπίτι ενός πολιτικού και του φωνάζει «φέρε πίσω τα κλεµµένα», αύριο χαλαρά µπορεί να τα απαιτήσει µε τη βία. Την κάθε µορφής βία. Και επειδή δεν έχει τέλος αυτό – δεν έχει εφευρεθεί ακόµη το... αγανακτησιόµετρο, ώστε να ξέρει κανείς µέχρι πού θα φτάσει η αγανάκτησή του – όσοι το υποκινούν, καλά είναι να το σταµατήσουν άµεσα. αρκετά προβλήµατα έχει στο κεφάλι της αυτή η χώρα, δεν χρειάζεται να µετατραπεί σε ζούγκλα..."
γράφει ο Γιώργος Παπαχρήστος σήμερα 2 Μαρτίου 2011
"Μια άλλη «µόδα» που αναπτύσσεται τελευταία, παράλληλα µε εκείνη των «αγανακτισµένων πολιτών» που διακόπτουν εκδηλώσεις στις οποίες παρευρίσκονται κυβερνητικά στελέχη, είναι εκείνη της διοργάνωσης συγκεντρώσεων έξω από τις κατοικίες πολιτικών. Πρόκειται για ένα εξίσου καταδικαστέο φαινόµενο. Σε µια δηµοκρατία, που λειτουργεί µε πραγµατικούς όρους, αν ένας πολιτικός έχει πλήξει µε πράξεις ή παραλείψεις το δηµόσιο συµφέρον τιµωρείται µε την ψήφο του λαού, αποµακρύνεται από το προσκήνιο και τίθεται στο περιθώριο. Στην ελληνική δηµοκρατία όπου όλα έχουν ισοπεδωθεί και ο λαϊκισµός µετουσιώνεται σε πολιτική, ένα συνοθύλευµα ατόµων στο οποίο συνυπάρχει κάθε καρυδιάς καρύδι, πολιτικά και κοινωνικά, επιχειρούν να διεκδικήσουν δηµόσια παρουσία, κάνοντας τους «αγανακτισµένους». Νοµίζω ότι πρέπει να τους κοπεί ο βήχας άµεσα. Γιατί από µόνη της αυτή η ιστορία ανοίγει επικίνδυνα µονοπάτια. ο τάχα µου «αγανακτισµένος» που σήµερα διαδηλώνει «ειρηνικά» έξω από το σπίτι ενός πολιτικού και του φωνάζει «φέρε πίσω τα κλεµµένα», αύριο χαλαρά µπορεί να τα απαιτήσει µε τη βία. Την κάθε µορφής βία. Και επειδή δεν έχει τέλος αυτό – δεν έχει εφευρεθεί ακόµη το... αγανακτησιόµετρο, ώστε να ξέρει κανείς µέχρι πού θα φτάσει η αγανάκτησή του – όσοι το υποκινούν, καλά είναι να το σταµατήσουν άµεσα. αρκετά προβλήµατα έχει στο κεφάλι της αυτή η χώρα, δεν χρειάζεται να µετατραπεί σε ζούγκλα..."
Στον ΔΟΛ όλα τα καρύδια είναι από την ίδια καρυδιά
