"Ο Θεός της Ελλάδας"

Λένε ότι μετά τη «μεγάλη έκρηξη» το «χάος» και τα «γενηθήτω φως» κλπ, κι αφού είδε ο Θεός ότι όλα ήταν ωραία φτιαγμένα, έπλασε τον άνθρωπο. Πολλά πολλά χρόνια μετά, αποφάσισε να μοιράσει και τη γη στους λαούς που είχαν ήδη δημιουργηθεί. Έτρεξαν όλοι και πήραν το κομμάτι γης που τους έδινε ο μεγαλοδύναμος. ΟΛΟΙ, εκτός από τους Έλληνες! Βλέπετε την προηγούμενη το είχαν ξενυχτήσει, ξύπνησαν αργά και θολωμένοι ακόμα, πίναν καφέ στα καφενεία, ώσπου κάποιος θυμήθηκε «ρε σεις, ο Θεός σήμερα μοιράζει τη γη!»
Αλλόφρονες έτρεξαν όλοι στο Θεό, που κοιτάζοντάς τους βλοσυρά τους ενημέρωσε πως «δυστυχώς μοίρασα τα πάντα, δεν έχει μείνει τίποτα για εσάς».

ΠΑΝΙΚΟΣ! Οι Έλληνες έπεφταν κάτω, τραβούσαν τα μαλλιά τους, σκίζαν τα ρούχα τους, όλα αυτά τέλος πάντων που είδαμε αργότερα στις τραγωδίες, τάματα και υποσχέσεις, είχαν δεν είχαν τον συγκίνησαν.
«Ησυχάστε», τους είπε, «έχω κρατήσει ένα μικρό κομμάτι για μένα, για όταν αποσυρθώ, πηγαίνετε τώρα εκεί και μετά βλέπουμε».

Πανευτυχείς ήρθαμε εδώ σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο με την πεποίθηση που έκτοτε έχει παραμείνει σαν έκφραση οτι «έχει ο Θεός». Και πράγματι τον τόπο αυτό τον είχε φροντίσει καλά. Του είχε δώσει τα πάντα, θαυμάσιο κλίμα, εύφορη γη, λίμνες ποτάμια δάση, μια εξαιρετική θάλασσα, ένας δεύτερος Παράδεισος.

Χιλιάδες χρόνια πέρασαν και - σε όποιο Θεό κι αν πιστεύετε, αλλά και άθεοι αν είστε - οι Έλληνες είναι η ζωντανή απόδειξη ότι ο «καλός Θεός της Ελλάδας» ΥΠΑΡΧΕΙ!

Είναι θαύμα που η χώρα αυτή και οι κάτοικοί της υπάρχουν ακόμα. Που παρά τα μύρια όσα πέρασε αυτός ο τόπος (τιμωρίες άνωθεν, προς συμμόρφωση) πόλεμοι λεηλασίες, κατακτητές, μίση πάθη διχόνοιες, αιώνες απομάκρυνσης από τον πολιτισμό που αναπτύχθηκε εδώ και τα φωτεινά μυαλά που άνοιξαν δρόμους σε όλους τους τομείς και για όλους τους λαούς, ο τόπος εξακολουθεί να ζει.

Θαύματα καθημερινά και ασταμάτητα. Ανοίγεις τη βρύση και τρέχει νερό. ΘΑΥΜΑ! Γυρνάς το διακόπτη κι ανάβει το φως. ΘΑΥΜΑ! Σε μια «χώρα διεφθαρμένη» με κατοίκους «τεμπέληδες» (δεν είναι δικοί μου οι χαρακτηρισμοί) το ότι υπάρχουν - έστω στο βαθμό και την κατάσταση που υπάρχουν - υποδομές, σχολεία, νοσοκομεία, συγκοινωνίες, είναι ΘΑΥΜΑ! Όμως κάποτε τα θαύματα τελειώνουν.

ΕΝΑ μόνο θαύμα απομένει να γίνει, μπας και σωθούμε οριστικά.
Να μας φωτίσει ο Θεός να διαολοστείλουμε επιτέλους όλους όσοι τάχα υπηρέτες του δημοσίου συμφέροντος, το μόνο που υπηρέτησαν ήταν οι τσέπη τους και τα αφεντικά τους εδώ και έξω. Μια για πάντα. Και να διαγραφούν τα ονόματά τους από δρόμους και πλατείες, αλλά η μνήμη τους να συντηρηθεί σαν μελανά σημάδια στην ιστορία του τόπου.
Αμήν!

Η χώρα παραδίδεται αμαχητί...

Θυμήθηκα την πολλές φορές δημοσιευμένη στο διαδίκτυο ομιλία που αποδίδεται στον Κίσινγκερ (το 1976 νομίζω) σχετικά με την Ελλάδα, τους Έλληνες και το Ελληνικό πρόβλημα. Δεν έχει σημασία αν η ομιλία αυτή έγινε πράγματι από οποιονδήποτε, ή αν είναι ένα ακόμα αμερικάνικο think tank, σημασία έχει ότι οι στόχοι που περιγράφονται και οι τρόποι επίτευξής τους , εφαρμόζονται ήδη και βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.
Με λίγα λόγια το περιεχόμενο της ομιλίας ήταν πως η Ελλάδα, οι Έλληνες, λαός δύστροπος και αχαλιναγώγητος είναι σοβαρό εμπόδιο στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ και τον έλεγχο που ανέκαθεν επεδίωκαν στην ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, και ο τρόπος για να χτυπηθούν είναι να αποκοπούν από τις ρίζες τους για τις οποίες τόσο περηφανεύονται. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί χτυπώντας τη γλώσσα, την ιστορία, τα ήθη και έθιμα, την θρησκεία. Αυτοί οι παράγοντες είναι στην Ελλάδα πολύ ισχυροί με δεδομένη την αμιγή σύνθεση του πληθυσμού κάτι που πολύ σπάνια συναντάται σε άλλες χώρες.
Στην δεκαετία του 80 ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού «συνέλαβε» την ιδέα να φέρει στην αγκαλιά της μητέρας πατρίδας, ελληνικής καταγωγής πολίτες των χωρών του Ευξείνου Πόντου και να τους εγκαταστήσει στη Θράκη με σκοπό να ισοσκελίσει την πληθυσμιακή αύξηση της μουσουλμανικής μειονότητας. Το σχέδιο εφαρμόστηκε, αλλά..
Μαζί με τους νόμιμα εισερχόμενους στην Ελλάδα, εισέρευσαν κατά δεκάδες χιλιάδες άλλοι με πλαστά χαρτιά, κι άλλοι χωρίς καθόλου (που τάχα τα ‘χασαν στο ταξίδι), όλοι οραματιζόμενοι μια γη της επαγγελίας στην οποία θα ξεκινούσαν μια νέα ζωή. Τους εγκατέστησαν σε κάτι υποτυπώδεις οικισμούς στη Θράκη και πέραν αυτού τίποτα. Ούτε χωράφια ούτε εργασία, ούτε παραπέρα μέριμνα. Το αποτέλεσμα ήταν φεύγουν και να ψάχνουν τη τύχη τους σε άλλες περιοχές και να διασπαρούν σε όλη την Ελλάδα. Από την Αλβανία κάθε μέρα εκατοντάδες περνούσαν τα σύνορα η υποτυπώδης φύλαξη των οποίων γινόταν για τα μάτια του κόσμου. Κανείς δεν νοιαζόταν για το ποιος μπαίνει στη χώρα κι όταν ξεκίνησε η φάμπρικα από την Τουρκία, το κόλπο ολοκληρώθηκε. Βέβαια οι μεγαλοεργολάβοι (Ολυμπιάδες, Εγνατίες, Μετρό, Αττικές οδοί κλπ) χρειαζόταν φτηνά χέρια και ο σκοπός αγίασε τα μέσα. Σήμερα είναι άγνωστος ο ακριβής αριθμός των μεταναστών που βρίσκονται παράνομα στη χώρα.
Κάποια ανύποπτη στιγμή η κ. Διαμαντοπούλου, επίτροπος τότε, εξέφρασε την άποψη ότι πρέπει να καθιερωθεί η Αγγλική σαν δεύτερη επίσημη γλώσσα του κράτους, η ομάδα της κ. Δραγώνα «επεξεργάστηκε» την Ιστορία που θα διδάσκονταν οι νέες γενιές, το «Εθνική» έφυγε από τον τίτλο του υπουργείου «Παιδείας» όπως και από το «Άμυνας», η Εκκλησία έβαλε κι αυτή το χεράκι της στη δημιουργία τριβών με την κοινή γνώμη, ο πίνακας «η Ελλάς ευγνωμονούσα» του Θεόδωρου Βρυζάκη

κατέβηκε από τον τοίχο πίσω από το γραφείο του πρωθυπουργού πριν την πρώτη επίσκεψη Ερντογάν στον Παπανδρέου, δεν ξανατοποθετήθηκε και αντικαταστάθηκε από έναν μπλε φόντο,
τα μαχητικά μας δεν κάνουν πια αναχαιτίσεις πάνω από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Η χώρα που ανέκαθεν δεν είχε και πολλούς φίλους στο εξωτερικό, άρχισε να μην έχει και στο εσωτερικό. Μόνο αφέντες έχει κι εδώ και έξω, που της φέρονται σαν δουλικό.
Το σχέδιο, αν πράγματι υπάρχει, δείχνει να πηγαίνει καλά… αλλά επειδή ο χρόνος δεν φαίνεται να επαρκεί, η παρούσα κατάσταση εξασφαλίστηκε ότι θα επιμηκυνθεί για τουλάχιστον άλλα 15 χρόνια. Γιατί η "οικονομική κρίση" δεν αφορά μόνο την οικονομία. Είναι και το μέσο για τη διαχείριση άλλου είδους κρίσεων.