Αυτό δεν είναι ένα blog που ψάχνει την επισκεψιμότητα. Είναι ένα προσωπικό σημειωματάριο, ένας τρόπος να ξεφορτώνομαι τους θυμούς μου και να μοιράζομαι τις χαρές μου. Είναι καλύτερο από το να μουρμουρίζω ή να γελάω μόνος μου.
Εδώ όλο και κάποιος ακούει…


Μην ξεχνάτε...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τατούλης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τατούλης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2008

Μια μεγάλη (στ' αλήθεια) κουβέντα του Τατούλη


Είπε:

"Η μοναδική ελπίδα του τόπου, είναι οι Έλληνες. Αρκεί να αντιληφθούν οτι οι Μεσσίες που για χρόνια περίμεναν είναι οι ίδιοι και κανένας άλλος.

Κανένας άλλος, κανένα ηχηρό όνομα δεν μπορεί να τους προσφέρει κάτι παραπάνω απ' οτι μπορεί να προσφέρει ο κάθε Έλληνας πολίτης στον εαυτό του, την οικογένειά του και τον τόπο.

Ο ραγιαδισμός ευτυχώς τελειώνει"


Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω, μόνο που στην τελευταία φράση θα πρόσθετα "αμήν"

Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2008

Δημοκρατία, φιλολαϊκή πολιτική και άλλα παραμύθια

Πέρασε από το θερινό τμήμα της Βουλής (Οκτώβριος μπήκε ακόμα θερινές διακοπές κάνουνε) η τροπολογία – θρίαμβος, σύμφωνα με την οποία οι εργαζόμενοι σε ζημιογόνες Δ.Ε.Κ.Ο. μπορούν να απολύονται χωρίς την καταβολή της προβλεπόμενης από τον νόμο αποζημίωσης.
Για τα διορισμένα μέλη των Δ.Σ. των ζημιογόνων ΔΕΚΟ, δεν προβλέπεται τίποτα.
Αντί να τους μαζέψουν, να τους μαστιγώσουν δημόσια στο Σύνταγμα και να τους κλείσουν μετά στο πιο βαθύ μπουντρούμι για πάντα, θα απολύουν τους εργαζόμενους και μάλιστα χωρίς αποζημίωση, αφού αυτοί θα είναι υπεύθυνοι για τα άσχημα οικονομικά αποτελέσματα!!!

Και βέβαια οι «αντάρτες» (του κώλου λέω εγώ) ψήφισαν και την τροπολογία για την ΟΑ. Οι………………λεβέντες.

υ.γ. Ρε Δαϊλάκη, ληγμένα χάπια παίρνεις; Μια έτσι και μια γκιουβέτσι; Άντε να σε κοιτάξει κανένας γιατρός…