Αυτό δεν είναι ένα blog που ψάχνει την επισκεψιμότητα. Είναι ένα προσωπικό σημειωματάριο, ένας τρόπος να ξεφορτώνομαι τους θυμούς μου και να μοιράζομαι τις χαρές μου. Είναι καλύτερο από το να μουρμουρίζω ή να γελάω μόνος μου.
Εδώ όλο και κάποιος ακούει…


Μην ξεχνάτε...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημογραφικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημογραφικό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 13 Μαΐου 2008

Θα σου κάνω μερικές ερωτήσεις ρε Κωστάκη.




Αν, λέμε ΑΝ, ήσουν σαν τον γυιό μου 9 χρόνια συμβασιούχος στην Ολυμπιακή (ξέρεις, από εκείνους που ΘΑ τακτοποιούσες) κι έπαιρνες τον βασικό, δηλαδή 700 ευρώ με τις αργίες και τα νυκτερινά, κι αυτά για οκτώ μήνες το χρόνο, θα σκεφτόσουν ποτέ να παντρευτείς και να κάνεις οικογένεια; Αν μου πεις «ναι» θα το δεχτώ με την προϋπόθεση ότι δεν θα μου πεις άλλο ψέμα. Έστω λοιπόν ότι εύρισκες και μια κοπέλα που έπαιρνε κι αυτή τα ίδια και παντρευόσαστε (η μαλακία δεν έχει όρια), θα κάνατε παιδί; Όχι δύο, ΕΝΑ θα κάνατε; Μη πείς «ναι» γιατί δεν είσαι τόσο μαλάκας όσο το 54% που σε θεωρεί τον καταλληλότερο για ....... Ας πούμε όμως ότι με κοροϊδεύεις και λες «ναι», ποιος θα το μεγάλωνε το παιδί ρε Κωστάκη; Ή η γυναίκα σου θα ‘πρεπε να σταματήσει να δουλεύει, ή το ένα εφτακοσάρι θα πήγαινε στους παιδικούς σταθμούς και στις άλλες ανάγκες του μωρού. Και στις δύο περιπτώσεις, στερήσεις, φτώχεια (έχεις κάνει φτωχός;) γκρίνια και στο βάθος διαζύγιο. Ποιός νοιάζεται όμως για κάτι τέτοια; Πώς θα λυθεί το δημογραφικό όταν ο Έλληνας δεν μπορεί να συντηρήσει ούτε τον εαυτό του; Στο ξαναλέω, στην ηλικία που είναι τώρα τα παιδιά μου, εγώ είχα ήδη τετραμελή οικογένεια, ενώ αυτά είναι υποχρεωμένα να ζούν ακόμα με τους γονείς τους. Εσείς κοιτάξτε το προσωπικό σας συμφέρον και του μαγαζιού σας, κι όλα τα’ άλλα να πα να …..(ξέρεις τώρα). Κι αν δεν κατάλαβες τι θέλω να πω, ΕΙΣΤΕ ΑΧΡΗΣΤΟΙ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ…ΟΛΟΙ!




για τους "Άθλιους"


Γιάννης Αγιάννης


προσυπογράφει και ο Ιαβέρης

Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2008

Να κάνεις οικογένεια; Πως ρε;

Σαββατόβραδο και μόλις γύρισα από την βόλτα με τον σκύλο μου. Εκτός από σκύλο και γυναίκα, έχω και δυό γυιούς ημιάνεργους ή (κατά Σημίτη) ημιαπασχολήσιμους. 32 και 28 χρόνων, ο μεγάλος εργάζεται σε μιά τουριστική επιχείρηση από Απρίλιο μέχρι Οκτώβριο και ο μικρότερος είναι ένας από τους συμβασιούχους που θα λύτρωνε ο Καραμανλής, με συνεχείς ανανεούμενες συμβάσεις από το 1999. Κι αυτός δουλεύει 8 μήνες και κάθεται 4. Και λέει η Πολιτεία οτι έχουμε δημογραφικό πρόβλημα, οτι η Ελλάδα θα γίνει σύντομα μια χώρα γερόντων, οτι οι Έλληνες δεν κάνουν παιδιά και κάτι τετοια τραγικά. Κατ' αρχήν εγώ απορώ πως παντρεύονται οι Έλληνες (και οι Ελληνίδες φυσικά). Δεν μλάω γι αυτούς που τα 'χουν, για τους άλλους λέω για την μεγάλη πλειοψηφία. Όταν σήμερα πρέπει να εργάζονται και οι δύο για να βγάζουν όσα έβγαζε μόνο ένας πριν από 15-20 χρόνια (με τιμές προσαρμοσμένες φυσικά). Και άντε και παντρεύτηκες, αν κάνεις παιδί ο ένας μισθός θα πηγαίνει για τις ανάγκες του παιδιού, παιδικοί σταθμοί, ρούχα, πάνες, τροφή και άλλα πολλά που καθημερινά προκύπτουν, αν φυσικά η γυναίκα δεν χάσει τη δουλειά της μόλις μείνει έγκυος. Και μιλάμε για το τόλμημα του ενός παιδιού, που πότε θα το βλέπεις, πότε θα το χαρείς και θα σε χαρεί...
Για δεύτερο και τρίτο;... είπαμε να είμαστε στοιχειωδώς σοβαροί, αν είναι να κάνουμε χαζωμάρες κάνουμε και πέμπτο! Από την άλλη βέβαια, αυξάνονται και τα όρια συνταξιοδότησης, αυτά που ΔΕΝ θα αυξηθούν, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η ανεργία αφού δεν "χηρεύουν" θέσεις.
Ενδεχομένως να σας χάλασα σαββατιάτικα, αν ναί, λυπάμαι στ' αλήθεια.
Καλό Σαββατοκύριακο
ΥΓ. Και ευτυχώς δεν περιμένω βοήθεια απ' τα παιδιά μου, ξέρετε πόσοι νέοι έχουν να νοιαστούν και για τους "γέρους" τους;