Αυτό δεν είναι ένα blog που ψάχνει την επισκεψιμότητα. Είναι ένα προσωπικό σημειωματάριο, ένας τρόπος να ξεφορτώνομαι τους θυμούς μου και να μοιράζομαι τις χαρές μου. Είναι καλύτερο από το να μουρμουρίζω ή να γελάω μόνος μου.
Εδώ όλο και κάποιος ακούει…


Μην ξεχνάτε...

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2008

Βουλή για κλάματα


Κάνοντας ζάπινγκ χθες βράδυ κατά τις 23.00, πέφτω στη συζήτηση στη Βουλή για τον προϋπολογισμό.
Στα κυβερνητικά έδρανα 4 β’ και γ’ κατηγορίας εκπρόσωποι της κυβέρνησης, στην αίθουσα καμιά 15αριά βαριεστημένοι και ανυπόμονοι, μου θύμιζαν προσωπικό ασφαλείας σε απεργία. Και στο βήμα ο ένας θλιβερός διαδεχόταν τον άλλο. Έβγαζαν δεκάρικους λόγους για θέματα που εμείς τα ξέρουμε γιατί τα ζούμε καθημερινά, και λέγαν λέγαν λέγαν... λες και ήταν οι μύστες της απόλυτης αλήθειας, αξιολύπητα ανθρωπάκια που προσπαθούσαν να πάρουν μόρια κομματικής δραστηριότητας. Μια παράσταση ενός αδιάφορου έργου από έναν ατάλαντο θίασο. Είναι ν’ απορείς πως η παράσταση αυτή κρατάει τόσα χρόνια…

υ.γ. Αυτούς (τους ρήτορες) κάτι θα τους δίνουν πριν ανέβουν στο βήμα. Δεν εξηγείται τέτοιο πάθος και στόμφος όταν απευθύνεσαι σε 15 άτομα που ξέρεις οτι βρίσκονται εκεί από υποχρέωση ίδια με τη δική σου...

5 σχόλια:

Μιχάλης είπε...

Δεν φταίει η Βουλή «Άθλιε», αλλά αυτοί που ψηφίζουν χωρίς να βούλονται.

Swell είπε...

Μια τάση μαζοχισμού διακρίνω να υφέρπει. Να την κοιτάξεις.

ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ είπε...

Μιχάλη είναι και το σύστημα που θέλει βουλευτές στρατιωτάκια...

@swell, δεν το παθαίνω συχνά, λες να χειροτερέψει;

zoyzoy είπε...

Οι φετινές γιορτές έχουν ένα αίσθημα μελαγχολίας από υποχρέωση στα παιδιά στολίσαμε,ανάψαμε τα λαμπάκια για να μη σβήσει στη ψυχή τους το "Χριστουγεννιάτικο Παραμύθι".
Ας είναι όσο πιο χαρούμενες γίνεται με τους ανθρώπους μας!!
Καλά να περάσετε όλοι!!

ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ είπε...

κι εσύ επίσης zoyzoy!