Αυτό δεν είναι ένα blog που ψάχνει την επισκεψιμότητα. Είναι ένα προσωπικό σημειωματάριο, ένας τρόπος να ξεφορτώνομαι τους θυμούς μου και να μοιράζομαι τις χαρές μου. Είναι καλύτερο από το να μουρμουρίζω ή να γελάω μόνος μου.
Εδώ όλο και κάποιος ακούει…


Μην ξεχνάτε...

Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2008

Ας αλλάξουμε θέμα. Κοιτάξτε πως ήταν...


2 σχόλια:

ange-ta είπε...

Απα πα πα ,

θα πάω και γω να γίνω ετσι ωραία!
Τεντωνεις την επιδερμίδα, σιλικονάρεις τα μεμέ, κόβεις τη μύτη,

και

παίρνεις ύφος!!!!

Αυτο έχει σημασία.

νικος είπε...

Tι κακός άνθρωπος που είσαι ρε Αγιάννη...χε χε!
Ούτε η Λαμπίρη τέτοιες αποκλειστικότητες!! :)