Αυτό δεν είναι ένα blog που ψάχνει την επισκεψιμότητα. Είναι ένα προσωπικό σημειωματάριο, ένας τρόπος να ξεφορτώνομαι τους θυμούς μου και να μοιράζομαι τις χαρές μου. Είναι καλύτερο από το να μουρμουρίζω ή να γελάω μόνος μου.
Εδώ όλο και κάποιος ακούει…


Μην ξεχνάτε...

Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010

Ανοιχτή επιστολή

Δεν σου ‘χω καμιά εμπιστοσύνη. Κι όταν λέω καμιά, εννοώ απολύτως καμιά γιατί είσαι ψεύτης, απατεώνας και κλέφτης. Μού έλεγες και εξακολουθείς να μου λες ψέματα, με εξαπάτησες και εξακολουθείς να με εξαπατάς, και τελευταία έγινες και κλέφτης.
Γιατί τι άλλο είναι όποιος βάζει το χέρι στην τσέπη αλλουνού;
Γυρνάς από ‘δω κι από ‘κει και καμαρώνεις παρουσιάζοντάς με ότι κάνω θυσίες. Θυσία κάνει όποιος με τη θέλησή του στερείται κάτι για το γενικότερο καλό. Εγώ δεν κάνω καμιά θυσία, ΕΣΥ με θυσιάζεις στο βωμό του ξεπλύματος των εγκλημάτων που ΕΣΥ και οι όμοιοί σου διαπράξατε σε βάρος της χώρας και του λαού. ΕΣΥ θυσιάζεις τα όνειρα και τις ελπίδες της νέας γενιάς στον βωμό της υπηρεσίας οικονομικών κέντρων και σχεδίων για παγκόσμια διακυβέρνηση (δικά σου λόγια). ΕΣΥ έκανες τη χώρα μου πειραματόζωο αντοχής σε μέτρα που εφαρμόζονται πια και αλλού και θα εφαρμοστούν σε ευρύτερη κλίμακα για να ξαναγυρίσει ο κόσμος έναν αιώνα πίσω. ΕΣΥ δήλωσες στη Ν.Υ. σε μια σύναξη μεγαλοκαρχαριών και τοκογλύφων: «Εν ολίγοις μετατρέψαμε την κρίση σε ευκαιρία, προκειμένου να προωθήσουμε τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις, που οι προηγούμενες κυβερνήσεις ανέβαλλαν επί σειρά ετών, φοβούμενες το ενδεχόμενο πολιτικό κόστος». Δηλαδή, «το λαό που με πίστεψε και μ’ έφερε στην εξουσία, εγώ τον έχω γραμμένο».
Εξαπάτησες με υποσχέσεις
(οικογενειακή παράδοση), κι εξακολουθείς να εξαπατάς με αεριτζήδικες εκτιμήσεις ότι σε 2-3 χρόνια θα τελειώσουν όλα, θα λυθούν τα προβλήματα και θα απολαύσουμε τους καρπούς των προσπαθειών ΣΟΥ.
Γυρνάς εδώ κι εκεί και κλείνεις συμφωνίες για διάθεση περιουσιακών στοιχείων της χώρας, συμφωνίες αδιαφανείς και ως εκ τούτου ύποπτες, ΕΣΥ εκπρόσωπος μιας χώρας λεηλατημένης από τους ίδιους τους διαχειριστές της, μιας θλιβερής αλυσίδας από το ’81 και μετά που ο κάθε κυβερνήτης ετοίμαζε τις δικαιολογίες του επόμενου ώστε τα «τούνελ» οι «στενωποί» και οι «ατραποί» να μη τελειώνουν ποτέ και να οδηγούν στο «γκρεμό».
Περήφανος και συγκινημένος δέχεσαι βραβεία και επαίνους λέγοντας με προσποιητή σεμνότητα ότι τα δέχεσαι για λογαριασμό των συμπολιτών σου. Εγώ όμως λέω ότι κάθε «μπράβο» από τους έξω, είναι μια ακόμα μαχαιριά στο βιοτικό επίπεδο του μέσου πολίτη. Ανακαλύπτετε(!) συνέχεια νέες σπατάλες και παίρνετε μέτρα περιστολής τους λες και αυτές είναι φαινόμενο των τελευταίων πέντε ετών, λες και επί προηγούμενων κυβερνήσεων το δημόσιο χρήμα προστατευόταν σαν κόρη οφθαλμού. Ακόμα και όσα κάνετε προς τη σωστή κατεύθυνση δεν σας απαλλάσσουν από τις βαρύτατες ευθύνες όχι μόνο για απραξία απέναντι στους ληστές αλλά και για συμμετοχή στη ληστεία.
Κι όταν φαγωθούν κι αυτά που τόσο άγρια μαζεύονται, όλο και κάποιο βόδι θα βρεθεί να πει «όλοι μαζί τα φάγαμε».
υγ. Αν θίγεσαι από τα παραπάνω, μπορείς να βρείς ποιός τα γράφει και να μου κάνεις μήνυση

6 σχόλια:

Swell είπε...

Πώς να θιχτεί ένα βόδι, αφού δεν ξέρει να διαβάζει; Τουλάχιστον ελληνικά.

zoyzoy είπε...

Ολοι μαζί να υπογράψουμε την επιστολή μας εκπροσωπεί όλους στο έπακρον!

Καλή σου μέρα!

ange-ta είπε...

σε παρακαλώ, μην κατηγορείς τα βόδια. Είναι παντελώς μα παντελώς ΑΘΩΑ!!!!

Το αναδημοσιεύω πάραυτα. Εγω προσωπικά εχω στερέψει. Δεν βρίσκω με τι λόγια να μιλήσω για αυτούς τους προδότες που εχουν καταλάβει τη Βουλή των Ελλήνων.
Διαβάζω τραγωδίες, για να βρω βρισιές κερυανού και βροντης για όλους αυτους τους ανόσιους, κλέφτες

ΡΗΓΑΣ είπε...

Εύγε!

Θα την αναδημοσιεύσω κι εγώ έστω και καθυστερημένα (δυστυχώς παραμένει επίκαιρη)

ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ είπε...

ελεύθερα...

ο δείμος του πολίτη είπε...

Εκπληκτικό κείμενο. Τόσο επιθετικό όση και η οργή μέσα μας. Και τόσο πρωτότυπη η ιδέα της επιστολής.