Αυτό δεν είναι ένα blog που ψάχνει την επισκεψιμότητα. Είναι ένα προσωπικό σημειωματάριο, ένας τρόπος να ξεφορτώνομαι τους θυμούς μου και να μοιράζομαι τις χαρές μου. Είναι καλύτερο από το να μουρμουρίζω ή να γελάω μόνος μου.
Εδώ όλο και κάποιος ακούει…


Μην ξεχνάτε...

Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

Βολέματα

Τον Τριανταφυλλόπουλο δεν τον πάω, έχει φανεί στο παρελθόν ο ρόλος που παίζει, και πιστεύω ότι είναι «τάχα».
Όμως αυτό δεν αναιρεί την αλήθεια κάποιων από τα ρεπορτάζ με τα οποία καταπιάνεται στις εκπομπές του. Όπως εχθές για παράδειγμα, που ασχολήθηκε με το βόλεμα συγγενών στα πολιτικά γραφεία βουλευτών και τις αμοιβές τους. Φάνηκε για μια ακόμα φορά ότι οι πολιτικοί δεν είναι κανονικοί άνθρωποι αλλά μια ανθρωποειδής ράτσα που στερείται κάποιων ανθρώπινων συναισθημάτων όπως, φιλοτιμία, υπερηφάνεια, ντροπή. Αδιαφορούν για τον υπόλοιπο κόσμο και τα προβλήματά του, ψηφίζουν αισχρούς νόμους που τους επιτρέπουν να μονιμοποιούν στο Δημόσιο τους συνεργάτες τους οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις είναι συγγενείς τους συχνά δε α’ βαθμού. Η αλητεία τους συνεχίζεται με προσλήψεις στη Βουλή που οι συνθήκες εργασίας είναι άριστες και οι αμοιβές οι καλύτερες στο Δημόσιο. Παρουσιάζουν τις γυναίκες τους σαν σκληρά εργαζόμενες στο πολιτικό τους γραφείο 7 μέρες τη βδομάδα, από το πρωί μέχρι τα μεσάνυχτα και ως εκ τούτου αδικούμενες από τις 90 ώρες υπερωρίας που – μέσα στα πλαίσια λιτότητας – έγιναν 45 αλλά όπως φάνηκε χθές, αναπροσαρμόστηκαν εκ νέου στις 60. Ένας εκ των παρισταμένων, ο βουλευτής Σταμάτης, στην προσπάθειά του να τον συμπονέσουμε είπε το καταπληκτικό «εγώ κύριοι είμαι υποχρεωμένος να πηγαίνω κάθε βδομάδα στην Πάτρα και κινδυνεύω, ξέρετε ότι ο δρόμος Αθήνας Πάτρας είναι ο πιο επικίνδυνος της Ευρώπης;»
Εδώ πρέπει να παραδεχτούμε ότι την ευθύνη φέρουν όσοι Πατρινοί τον εξέλεξαν βουλευτή υποχρεώνοντάς τον έτσι να υπόκειται σε τέτοια επικίνδυνη δραστηριότητα 4 φορές το μήνα.
Ας μην το ξανακάνουν.

4 σχόλια:

tzonakos είπε...

Σωστά και προσυπογράφω κάθε λέξη σου σε αυτο το άρθρο.
Να τονίσω οτι και εγω ετσι χαρακτηρίζω τους πολιτικούς μας, ως μιά ανθρωποειδή ράτσα που ζει στην κοσμάρα της, τακτοποιώντας συγγενείς όπου μπορούν και αδιαφορώντας αν κάποιος άλλος πολίτης εχει μεγαλύτερη ανάγκη απο μία δουλειά.
Αυτοί να βολεύονται μην μας πάθουν τίποτα τα καμάρια μας γιατι ασκούν και το βαρέων βαρών επικίνδυνο επάγγελμα του τίποτα, αν κρίνει κανείς απο το τι νόμους εχουν ψηφίσει αλλα και το πώς τους εφαρμόζουν, και απο την ασυλία που έχουν θεσμοθετήσει οι ίδιοι για τους εαυτούς τους.
Καλη σου μερα.

tzonakos είπε...

Kαι διάβασε αυτό εδω όλο !
http://tsak-giorgis.blogspot.com/2010/11/blog-post_5196.html
Θα καταλάβεις οτι δεν εισαι ο μόνος που φωνάζει.
Ας το διαδώσουμε.

Panagiotis είπε...

Σε βρίσκω εκτός τόπου και χρόνου μ' αυτά που λες. Φυσικά και οι Βολευτές ταχτοποιούν τους δικούς τους. Γι' αυτό τους λέν και Βολευτές.

Ε όχι ρε 'συ.. Δεν πας το Μάκη ρε? Με τα μούσια του? Έμεινα άναυδος. Πως μπορείς να μην πας το Μάκη μας? Δεν το πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μην πάει το Μάκη. Με τα μούσια του :ο)

ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ είπε...

@τζονάκο, εξαιρετικά διαφωτιστικό, το αναδημοσιεύω

@Παναγιώτη, έχω κι εγώ τις παραξενιές μου... ;-)