Αυτό δεν είναι ένα blog που ψάχνει την επισκεψιμότητα. Είναι ένα προσωπικό σημειωματάριο, ένας τρόπος να ξεφορτώνομαι τους θυμούς μου και να μοιράζομαι τις χαρές μου. Είναι καλύτερο από το να μουρμουρίζω ή να γελάω μόνος μου.
Εδώ όλο και κάποιος ακούει…


Μην ξεχνάτε...

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Ιρλανδία και Ελλάδα

Βλέπω στην τηλεόραση ανταποκρίσεις από την Ιρλανδία, αποσπάσματα από τηλεοπτικές εκπομπές και συζητήσεις στο κοινοβούλιο, και αισθάνομαι ντροπή, θλίψη, απογοήτευση και θυμό.
Οι δημοσιογράφοι τα λένε «χύμα» στους κυβερνητικούς, στο κοινοβούλιο δεν αναλώνονται σε γελοιότητες του τύπου ποιος φταίει περισσότερο, και το χειρότερο η Ελλάδα αναφέρεται σαν παράδειγμα για το τι τους περιμένει. Κι εδώ στη χώρα μας συνεχίζουμε να υπομένουμε την υποβάθμιση της ζωής μας χωρίς να «ανοίγει μύτη». Οι συνυπεύθυνες πουλημένες ηγεσίες των συνδικάτων αρκούνται να προκηρύσσουν κάτι απεργίες του κώλου για τα μάτια, ενώ το αλισβερίσι τους με την κυβέρνηση είναι στην ημερησία διάταξη, και η ντόπια τηλεόραση Γκαιμπελίζει ασύστολα.
Ελπίζω ότι ο πατριωτισμός, το μαχητικό πνεύμα και η περηφάνεια του Ιρλανδικού λαού, θα μας κάνει να ντραπούμε από τις συγκρίσεις, και ακόμα κι αν βάλει φωτιά στην Ευρώπη, τόσο το καλύτερο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: