Αυτό δεν είναι ένα blog που ψάχνει την επισκεψιμότητα. Είναι ένα προσωπικό σημειωματάριο, ένας τρόπος να ξεφορτώνομαι τους θυμούς μου και να μοιράζομαι τις χαρές μου. Είναι καλύτερο από το να μουρμουρίζω ή να γελάω μόνος μου.
Εδώ όλο και κάποιος ακούει…


Μην ξεχνάτε...

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

Χαλάλ και Χαράμ

Διάβασα στο «Ε» της Ελευθεροτυπίας σχετικά με τις δύο αυτές λέξεις και είπα να το εκμεταλλευτώ. Πρόκειται για δύο ορισμούς της Μουσουλμανικής θρησκείας που χαρακτηρίζουν αυτά που απαγορεύονται (χαράμ) κι εκείνα που επιτρέπονται (χαλάλ). Τις χρησιμοποιούμε εξελληνισμένες σαν «χαράμι» (το άδικο, το μη επιτρεπόμενο), «χαραμτζής» ο αδικών, ο αυθαιρετών ενάντια στους κανόνες, και «χαλάλι» όπως «χαλάλι σου όσα έκανα για σένα» (με δικαίωσες) ή «άντε βρε, χαλάλι» (σου επιτρέπω να το κάνεις). Σκέφτηκα πόσα χαράμια έχει κάνει αυτή η κυβέρνηση και βρήκα πάρα πολλά, αλλά δεν βρήκα ούτε ένα που να αξίζει ένα χαλάλι. Χαράμια οι ψεύτικες προεκλογικές υποσχέσεις, χαράμια οι χειρισμοί περί το χρέος, χαράμια το μνημόνιο το μεσοπρόθεσμο και το ενδιάμεσο, χαράμια οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, οι ελαστικές συνθήκες εργασίας (η εργασία που έγινε "απασχόληση") χαράμια οι εξοντωτικές φορολογίες των μικρομεσαίων, οι αυξήσεις των ορίων ηλικίας, η ακρίβεια, η ανεργία, χαράμι η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, χαράμια οι μυστικές συμφωνίες, η υποβάθμιση της βουλής, η ανισοκρατία μεταξύ ευγενών και πλέμπας, χαράμια οι κοινωνικές ανατροπές, η κατεδάφιση δικαιωμάτων. Μακρύς ατέλειωτος κατάλογος που συνεχίζεται. Κατάλογος από χαράμια και μόνο.

1 σχόλιο:

Saq είπε...

Αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια, ακόμα και αν υπήρχε μια περίπτωση, έστω και μία,να σωθούμε με το μνημόνιο, σίγουρα πήγε χαράμι.