Αυτό δεν είναι ένα blog που ψάχνει την επισκεψιμότητα. Είναι ένα προσωπικό σημειωματάριο, ένας τρόπος να ξεφορτώνομαι τους θυμούς μου και να μοιράζομαι τις χαρές μου. Είναι καλύτερο από το να μουρμουρίζω ή να γελάω μόνος μου.
Εδώ όλο και κάποιος ακούει…


Μην ξεχνάτε...

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

Ευ-αγγελισμοί

Κάθε φορά που πριν χρόνια - λόγω της δουλειάς μου – βρισκόμουν τετ α τετ με τον υπουργό, ασυναίσθητα «κουμπωνόμουν». Εκείνα τα μικρά μάτια έχουν ένα βλέμμα διερευνητικό στα όρια της ακτινογραφίας, ένα βλέμμα που σε διαβεβαίωνε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ακούσεις κάποια ευ-αγγελία. Κι αυτό ήταν περίεργο για έναν άνθρωπο του οποίου το πολιτικό μέλλον περιγραφόταν από όλους σαν λαμπρό και προδιαγραφόταν γι αυτόν ρόλος ηγετικός. Δημοκράτης, φιλολαϊκός, καταρτισμένος, όχι παλαιάς κοπής. Τα χρόνια πέρασαν με την πορεία του να διέρχεται ταραχώδεις περιόδους, διεκδίκησε αποτυχημένα την προεδρία του κόμματός του, έπεσε σε δυσμένεια και τελικά επανήλθε στην πρώτη γραμμή της κυβέρνησης.
Μια σουρεαλιστική παρένθεση.
Αν ο μεγαλοδύναμος έστελνε τον ευ-άγγελο να δώσει το μήνυμα στην Θεοτόκο, σήμερα δεν θα υπήρχαν Χριστιανοί. Στον δρόμο για την εκπλήρωση της αποστολής του θα ανακάλυπτε με έκπληξη το πόσο ανοργάνωτοι πρόχειροι και συχνά διεφθαρμένοι ήταν οι κάτοικοι της περιοχής. Θα ρωτούσε τα «τι και πως» τους Ρωμαίους κατακτητές που θα του ‘λεγαν τα χειρότερα και τελικά όταν διαπίστωνε ότι και ο Ιωσήφ δεν έκοβε αποδείξεις για τις δουλειές που έπαιρνε, θα άρχιζε να αμφιβάλλει για την ορθότητα της επιλογής Εκείνου που τον έστειλε εκεί, που του ανέθεσε να μεταφέρει το μήνυμα για έναν καλύτερο κόσμο. Τα πιστεύω του ξεκινήματός του είχαν τεθεί στο περιθώριο. Οι προτεραιότητες ήταν πια άλλες. Κλείνει η παρένθεση.
Ακούς λοιπόν τον αυτιά να εκθειάζει τον νέο υπουργό, να απαριθμεί τα προσόντα του, και να καταλήγει «είναι τόσο έξυπνος και ικανός που μπορεί να πουλήσει ψυγείο σε Εσκιμώους» και ησυχάζεις κάπως, σκέφτεσαι ότι για να το λέει ο αυτιάς που σημειωτέον δεν «γλείφει» ποτέ, μάλλον καλά θα πάνε τα πράγματα. Αλλοίμονο όμως, ο υπουργός δεν έχει να κάνει με Εσκιμώους. Έχει να κάνει με κάτι δύσκολους που τον βλέπουν σαν εκπρόσωπο κάποιων περίεργων μελαχροινών χαβαλέδων και όσο κι αν εμείς βάψαμε όλες τις γυναίκες μας ξανθές, αυτοί ξέρουν. Βλέπετε από μωρά πήγαιναν στον βρεφονηπιακό σταθμό του Ράιχσταγκ, μεγάλωσαν με θρύλους των Νιμπελούγκεν κι έχουν κατασταλαγμένη άποψη. Ξέρουν και Ιστορία και μας έχουν μαζεμένα πολλά, ήρθε η ώρα να τιμωρηθούμε και για το ταμπεραμέντο μας και για τις εξυπνάδες του τύπου «όταν αυτοί άρχισαν να τρώνε κρέας εμείς είχαμε ήδη χοληστερίνη». Και ξέροντας Ιστορία, ξέρουν ότι η δουλειά γίνεται ευκολότερα από μέσα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: