Λεφτά υπάρχουν...

Οδηγείς στην Βασ. Όλγας και σε τρώει η αγωνία πόση ώρα θα σου πάρει να φτάσεις στην ΧΑΝΘ ή στο Συντριβάνι.

Αυτό μέχρι να φτάσεις στη «Σχολή τυφλών». Εκεί, η «Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας» φρόντισε (κάνοντας σωστή διαχείριση των κονδυλίων που έχει στη διάθεσή της) να λύσει την απορία σου. Στο Hi-Tech κατασκεύασμα που πρωτίστως αναφέρει σε ποιόν οφείλουμε τις ευχαριστίες μας στη συνέχεια ανάβει η πολυπόθητη πληροφορία «ΧΑΝΘ 4΄ Συντριβάνι 6΄»

Απαραίτητο ε;

Και το σημείο ειδικά επιλεγμένο αφού είναι διαπιστωμένο πως σε κανένα άλλο σημείο της διαδρομής δεν ενδιαφέρεται κανείς τι ώρα θα φτάσει στα συγκεκριμένα σημεία, όπως και κανένας δεν ενδιαφέρεται τι γίνεται για πέρα από αυτά. Λες και όλοι έχουν προορισμό ΧΑΝΘ και Συντριβάνι.

Πόσο να κόστισε άραγε αυτό το πράγμα;

Βία

Τον Ιούλιο του 2008 το άθροισμα της κύριας και επικουρικής σύνταξής μου ήταν 1748€

Για τον Φεβρουάριο του 2013 το αντίστοιχο άθροισμα έπεσε στα                 1237€

Αληταράδες της τρικομματικής κυβέρνησης

Αυτή η μείωση 30% που μου επιβάλατε δια της βίας*

και που με προετοιμάζετε ότι θα γίνει ακόμα μεγαλύτερη, εύχομαι να την αντιμετωπίσετε σε κάθε προσδοκία σας.

*Βία. Ο όρος περιγράφει πράξεις επιθετικότητας και κατάχρησης που προκαλεί ή σκοπεύει να προκαλέσει τον εγκληματικό τραυματισμό ή τη ζημιά στα πρόσωπα, και (σε μια μικρότερη έκταση) τα ζώα και την περιουσία.

Και απέναντι σ’ αυτήν τη βία που συνοδεύεται από υπερφορολόγηση και ανεξέλεγκτη ακρίβεια, εγώ σαν πολιτισμένος που λένε τα κανάλια οφείλω να καταδικάζω τις άλλες μορφές βίας (εκτός της κρατικής) και να παραμένω υποταγμένος, ήρεμος και πράος. 

Θερμές ευχαριστίες

Θερμές ευχαριστίες

Σ’ ευχαριστώ ώ κυβέρνηση, που σήμερα 30 του μήνα μου έδωσες την σύνταξή μου που μέχρι τώρα μου την έδινες στις 21.

Σ’ ευχαριστώ που μου έκλεψες ΜΟΝΟ 10 μέρες προκειμένου να ρυθμίσεις την μοναδική εκκρεμότητα που ταλαιπωρούσε τα οικονομικά της χώρας. Τι είναι 10 μερούλες μπροστά στην οικονομική εξυγίανση; Μια ανησυχία την έχω πάντως. Αν σκέφτηκες ότι μεταφέροντας την ημερομηνία καταβολής στο δεκαήμερο αυτό όλο και κάποιοι θα πεθάνουν και δεν θα την καταβάλεις καθόλου, φοβάμαι μήπως αν οι προσδοκίες σου δεν ικανοποιηθούν επαρκώς, μεταφέρεις την καταβολή στις 11 του επομένου, ή στις 15, ή όποτε θέλεις. Εξ άλλου τι μπορούν να κάνουν οι συνταξιούχοι; Η μόνη απεργία που τους μένει είναι αυτή της πείνας (ακόμα καλύτερα για σένα). Ο Λοβέρδος το είχε πει δημόσια το παράπονό του «δεν πεθαίνουν κιόλας οι Έλληνες, ζουν πολύ!»

Όσον αφορά τον ισχυρισμό που προβάλλεται από κυβερνητικές και προπαγανδιστικές πηγές ότι η σύνταξη προκαταβάλλεται άρα δεν υπάρχει πρόβλημα, έχω να πω ότι τον προηγούμενο μήνα με πλήρωσαν στις 21 για να βγάλω ΕΝΑΝ μήνα και με άφησαν να περάσω 40 μέρες.

Κουράκης...

Αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ (που τον ψηφίζω), φαίνεται να διαθέτει και  εκκολαπτήριο στελεχών με ειδίκευση στην δημιουργία προβλημάτων σε βάρος του. Κάθε τόσο βγαίνει και κάποιος από την κατηγορία αυτήν και πετάει ό,τι παπαριά του κατέβει στο κεφάλι. 

Ο πανεπιστημιακός αυτός, στον συνδυασμό του οποίου συμμετείχα κι εγώ όταν ήταν υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης, θεώρησε ότι βρήκε λύση στο πρόβλημα των δημόσιων εσόδων-εξόδων ζητώντας να επιβληθεί φόρος Χριστιανοσύνης μέσω του οποίου θα μισθοδοτούνται οι κληρικοί. Ευφυέστατο! Πως όμως θα πετύχει αυτή η λαμπρή ιδέα αν κανείς δεν δηλώσει στη φορολογική του δήλωση «Χριστιανός» προτιμώντας να γλυτώσει παραπανίσια έξοδα; Ούτε η θρησκόληπτες γιαγιάδες δεν θα το κάνουν. Και το θρήσκευμα που αφαιρέθηκε από τις ταυτότητες θα μπεί τώρα στις φορολογικές δηλώσεις; 

Κι αναρωτιέμαι, αν ένας επιστήμων – ερευνητής – καθηγητής πετάει τέτοιες ανοησίες παρουσιάζοντάς τες σαν προϊόν σκέψης, τι να περιμένει κανείς από τους ανεπάγγελτους του κοινοβουλίου;

Κάτι κινείται...

Αν ήξερα ότι κάποιοι κάνουν τις ίδιες σκέψεις μ’ εμένα σε μερικά θέματα, τότε θα τις δημοσίευα συχνότερα, χώρια που θα αισθανόμουν πιο αισιόδοξος.

Όπως αισθάνομαι και σήμερα, που ανακοινώθηκαν απεργιακές κινητοποιήσεις στα ΜΜΜ σε ένδειξη συμπαράστασης στους απεργούς των μέσων σταθερής τροχιάς. Χθες που έγραψα ότι μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε ένα βήμα μπρος, δεν ήξερα ότι σε μερικά συνδικάτα σκέφτονταν το ίδιο. Λίγα βέβαια, αλλά είναι μια αρχή. Παλιότερα είχα γράψει για μια απεργία των «πιλότων» στο λιμάνι της Ν.Υ. πριν πολλά χρόνια. «Πιλότοι» λέγονται εκείνοι που ανεβαίνουν στα καράβια προκειμένου να τα οδηγήσουν με ασφάλεια μέσα στο λιμάνι και στο σημείο που θα «δέσουν». Το συνδικάτο τους είχε πολύ λίγα μέλη, καμιά ογδονταριά, αλλά την δεύτερη μέρα της απεργίας προσέτρεξαν σε συμπαράσταση οι λιμενεργάτες, την επομένη οι εργαζόμενοι στο μετρό, μετά οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα κι άλλοι κι άλλοι, μέχρι και πτήσεις ματαιωνόταν, και η απεργία λύθηκε με πλήρη ικανοποίηση των αιτημάτων των πιλότων. Αυτά βέβαια πριν πολλά χρόνια, και τα συνδικάτα (γενικώς) ήταν υπό τον έλεγχο άλλων... "συνδικάτων", όμως το δίδαγμα είναι ακόμα ισχυρό και αποτελεσματικό. Αρκεί οι εργαζόμενοι να μην είναι κοντόφθαλμοι και να αντιλαμβάνονται ότι η εργατική τάξη έχει τα ίδια συμφέροντα και τους ίδιους αντιπάλους. Στην περίπτωση την δική μας δεν ξέρω αν αυτές οι εκδηλώσεις συμπαράστασης θα έχουν θετικό αποτέλεσμα, τις χαιρετίζω όμως με ικανοποίηση και αισιοδοξία.

Κι άλλα "τέκνα του Αυνάν" *

*Την πατέντα του όρου έχει ο Άδωνις Γεωργιάδης

Πρόκειται για 2 αστέρια που παρελαύνουν στο καθημερινό απογευματινό μαγκαζίνο του ΣΚΑΪ

Τ. Χατζής  και 

Α. Παναγιωταρέα

Ειδικά η κυρία που διδάσκει δημοσιογραφία(!!!) στο Πανεπιστήμιο, και που ισχυρίστηκε ότι η δήλωση Δένδια «ο ΣΥΡΙΖΑ άρχισε να κάνει βήματα προς τη νομιμότητα» δεν συνιστά πρόκληση (προβοκάτσια) αλλά "είναι πολιτική δήλωση-θέση".

OSCAR!!!

                                            Category: Editing

And the Oscar goes to…

             Simos Kedikoglou

Απεργίες...

Αν, λέω ΑΝ, στην απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων του Μετρό, του τραμ και του Ηλεκτρικού προσέτρεχαν σε ένδειξη συμπαράστασης (θα εύρισκαν κάποιο λόγο να επικαλεστούν) και οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία, στα ΚΤΕΛ, στα τρένα και στα καράβια, όλοι εκείνοι δηλαδή που υφίστανται τις συνέπειες της μονόπλευρης λιτότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση, και υποφέρουν όπως όλοι οι μισθωτοί και συνταξιούχοι, τότε ίσως να είχαμε κάνει σαν εργατική τάξη ένα αποφασιστικό βήμα μπροστά. Όσο οι συναφείς κλάδοι εργαζομένων αφήνουν τον κάθε κλάδο να αγωνίζεται μόνος του, τόσο η κυβέρνηση, η κάθε κυβέρνηση, θα έχει το πάνω χέρι και θα απειλεί, θα τρομοκρατεί, θα απολύει.

Αν κάπου γίνει η αρχή, τα ανθρωπάκια θα φανεί πόσο ανίσχυρα είναι μπροστά στον λαό. Αλλά…

Αποπροσανατολισμοί...

 Το «ΕΘΝΟΣ» και τα «ΝΕΑ» χαμπάρι δεν πήραν για την τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος για την οποία ο εισαγγελέας παραπέμπει για κακούργημα τον (εκλεκτό του Βενιζέλου)πρόεδρο της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Παραπομπή που οδηγεί σε Παπανδρέου Παπακωνσταντίνου Βενιζέλο και άλλα μέλη εκείνης της δόλιας και άθλιας κυβέρνησης.

Για τις δύο έγκυρες(!!!) εφημερίδες άλλα είναι τα θέματα στα πρωτοσέλιδά τους (το ταξίδι Τσίπρα στις ΗΠΑ με ειρωνικά σχόλια, η επέμβαση εισαγγελέα για την απεργία στα ΜΜΜ, ο νόμος για τα αυθαίρετα…)

Από την άλλη, ο μέγας ινστρούχτορας η τρικομματική κυβέρνηση βγάζει συνεχώς νέα αλλά γνωστά όπλα, παρουσιάζει τους απεργούς των ΜΜΜ περίπου σαν Κροίσους, κάνει μοντάζ σε βίντεο ομιλιών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ (Β. Διαμαντόπουλος) παρουσιάζοντάς τους σαν οπλαρχηγούς του βουνού, υπόσχεται χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, παρουσιάζει γκάλοπ που την δείχνουν να έχει κοινωνική αποδοχή, δημιουργεί κλίμα πόλωσης και συνεχίζει την καλλιέργεια του φόβου.

Οι "γιοί του Αυνάν" (γηπεδικό)

Λένε πολλοί ότι τα γήπεδα είναι χώροι στους οποίους πέραν των εραστών του αθλητικού θεάματος, συρρέουν και κάθε λογής πικραμένοι και «πειραγμένοι» προκειμένου να βγάλουν το άχτι τους για τις όποιες στερήσεις τους και να ξεδώσουν από τις κάθε μορφής στενοχώριες τους. Εκεί λοιπόν ακούς παροτρύνσεις για σεξουαλικές δραστηριότητες (συχνά παρά φύση), διαπιστώνεις πόσων οι μανάδες όχι μόνο διετέλεσαν πόρνες και απέκτησαν νόθα τέκνα, αλλά και ποια απ’ αυτά έχουν το θράσος να βρίσκονται στον αγωνιστικό χώρο. Γειτονιές αλλά και πόλεις ολόκληρες βρίσκονται ένοχες για συμμετοχή σε ομαδικά όργια συχνά σε παθητικό ρόλο, οικογενειακά μυστικά φανερώνονται «δεν σας το ‘πε η μαμά σας…» ή (το βιολογικά παράδοξο) «την ώρα που γεννιότανε, η μάνα του…». Ακούς επίσης ότι η μισή Ελλάδα δεν κατοικείται από Έλληνες, διαπιστώνεις ομαδικές ασθένειες κυρίως ψυχικές «ωωω θα τρελαθώ, λαλαλα δεν είμαι καλά» ή «τα μυαλά μας πονάνε» «όταν θα πάω στον τρελογιατρό». Το περίεργο είναι ότι οι διαπιστώσεις αυτές γίνονται υπό την καθοδήγηση και αυστηρή επίβλεψη κάποιων ειδικών οι οποίοι σκαρφαλωμένοι κάπου αδιαφορούν για όσα συμβαίνουν στον αγωνιστικό χώρο και ελέγχουν πάντα την κερκίδα, όπως επίσης ότι συμμετέχουν μικρά παιδιά και χαριτόβρυτες δεσποινίδες είτε με τις φωνές τους είτε χτυπώντας παλαμάκια στον ρυθμό της διάγνωσης. Η ποικιλία δεν έχει τέλος, χθες είδα και κάτι για πρώτη φορά. Αναμμένα κεριά στα χέρια (στη μνήμη ενός αδικοχαμένου παιδιού) και συγχρόνως το μπινελίκι στους αντιπάλους να πέφτει σύννεφο.

Μεγάλη υπόθεση το γήπεδο, όχι μόνο ξεχνάς τα προβλήματά σου αλλά μαθαίνεις κι όλας. Και βέβαια το να ξεχαστείς για δυο ώρες δεν είναι μεμπτό, ίσα ίσα χρειάζεται όπως χρειάζεται και το σινεμά και το θέατρο και μια συναυλία και το σεξ κι ένα ποτάκι με φίλους, αλλά για κάποιους το γήπεδο είναι το μόνο κέντρο γύρω από το οποίο περιστρέφονται. Και το γύρνα γύρνα, φέρνει ζαλάδα.