Βαρειές κουβέντες

Είναι δυνατό να εκστομίζονται «ελαφρά τη καρδία» προς τους διαχειριστές των κοινών μας υποθέσεων κατηγορίες όπως εθελόδουλοι, εθνικοί μειοδότες, προδότες, πράκτορες των ξένων, υπηρέτες του διεθνούς και ντόπιου κεφαλαίου, δωσίλογοι, χουντικοί, ξεπουλητές της χώρας, καταστροφείς του λαού και άλλα καθόλου τιμητικά; Πόθεν διαπιστώνεται η ευθύνη τους για τις κατηγορίες που τόσο εύκολα τους αποδίδονται; Από τον διαρκή αγώνα τους και την κατ’ επανάληψη σωτηρία της χώρας με προσωπικό κόστος για τον καθένα τους; Από τα συνεχή μέτρα που παίρνουν προκειμένου η χώρα να μη καταστραφεί; Ή μήπως από την ανεργία που καλπάζει εξ αιτίας της κρίσης που προήλθε από την τεμπελιά και την ανικανότητα του λαού που μόνο να ζητάει ήξερε; Ή από την συνεχώς διογκούμενη κατηγορία των νεόπτωχων και νεοάστεγων που δεν είχαν την προνοητικότητα να βάζουν κάτι στην άκρη και με την πρώτη κακοτυχία βρέθηκαν να μην έχουν τίποτα; Μήπως από τα συμπεράσματα κάποιων οικονομικών εισαγγελέων που αβασάνιστα και αυθαίρετα λένε στις εισηγητικές τους εκθέσεις «από το σύνολο του συλλεγέντος αποδεικτικού υλικού και ιδίως από μαρτυρικές καταθέσεις προέκυψαν στοιχεία σχέσιν έχοντα με αξιόποινες πράξεις του νόμου περί ευθύνης υπουργών και πρόσωπα κατέχοντα συγκεκριμένες θέσεις στην κυβέρνηση της Ελλάδας». Ή το ακόμα πιο απίστευτο «σε πλείστες των μαρτυρικών καταθέσεων ρητώς γίνεται λόγος για διόγκωση και αυθαίρετο προσδιορισμό του δημοσίου ελλείμματος του 2009 αφενός και, αφετέρου, ευθυνών του τότε πρωθυπουργού , μελών της τότε κυβερνήσεως και τότε αρμοδίων υπουργών Οικονομικών». Ποιος νοήμων πολίτης δεν αντιλαμβάνεται ότι κάτι τέτοια αποσκοπούν στην μείωση του κύρους της κυβέρνησης ώστε αυτή να είναι σε μειονεκτική θέση απέναντι στους δανειστές με τους οποίους συζητά; Ακόμα και όσοι συνωστίστηκαν στο Σύνταγμα για μια σακούλα πατάτες και μια κρεμμύδια, για να εκθέσουν τη χώρα το έκαναν και όχι από ανέχεια τάχα. Τι να πρωτοσώσουν οι αγωνιστές αυτοί από όσα απαιτούν οι Τροϊκανοί που ήρθαν στην Ελλάδα εξ αιτίας των δικών μας λαθών και πασχίζουν κι αυτοί να μας σώσουν. Τι να πρωτοκάνει μια κυβέρνηση ώστε να εξασφαλίζονται κάθε τόσο οι δόσεις των δανείων, οι εξυπηρετήσεις των όρων των μνημονίων, των μεσοπρόθεσμων, των ενδιάμεσων, των εφαρμοστικών νόμων; Πώς να λειτουργήσει σχολεία, νοσοκομεία, ένοπλες δυνάμεις, από πού να πληρώσει τα χημικά των ΜΑΤ που απεγνωσμένα πασχίζουν να τηρήσουν την έννομη τάξη απέναντι στις κάθε λογής διαμαρτυρίες; Από πού να βρεθούν λεφτά για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις που βέβαια κάτω από τόσο κρίσιμες στιγμές αναγκάστηκε να περικόψει παρά τη θέλησή της. Λίγη κατανόηση. Ήρθαν πάλι αυτοί οι τοκογλύφοι και ζητάνε μείωση κατώτατου μισθού, κατάργηση 13ου και 14ου, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, μείωση των δαπανών για την άμυνα και την υγεία, μείωση επικουρικών συντάξεων. Κι ελάτε στη θέση του εκπαιδευόμενου υπουργού επικρατείας Παντελή Καψή που δια τηλεοράσεως αναρωτιέται «Τι απαντάς όταν σου λένε ότι ο κατώτατος μισθός είναι μεγαλύτερος από της Ισπανίας της Πορτογαλίας αλλά και των ανατολικών χωρών της περιοχής μας; Τι τους απαντάς;»
Εδώ σας θέλω, εσείς βέβαια μπορεί να τους διαολοστέλνατε όλους, τροϊκανους και κυβέρνηση μαζί, αλλά τότε θα κοβόταν μισθοί και συντάξεις με μιας. Ενώ τώρα; Σιγά σιγά και λίγο λίγο, μπορεί στο τέλος κάτι να σας μείνει.
Για συνέλθετε παρακαλώ…

Κατάθεση άποψης για τον ΠΑΟΚ *

*3 μέρες μετά την αλλαγή Διοίκησης και 1 μέρα μετά το ΟΑΚΑ
Ένας ακόμα πρόεδρος του μεγάλου αυτού συλλόγου έφυγε με τρόπο ανάξιο της προσφοράς του. Ο Θόδωρος Ζαγοράκης ήταν ένα ακόμα θύμα του «ο ΠΑΟΚ ανήκει στο λαό του». Μια αντίληψη πέρα για πέρα λανθασμένη που η εφαρμογή της οδηγεί σε νοσηρές καταστάσεις. Ο ΠΑΟΚ ΔΕΝ ανήκει στο λαό του, το αντίθετο μάλιστα, ο λαός του ανήκει. Δεν γίνεται να ανήκει σε κανέναν γιατί αλλιώς δεν μπορεί να ισχύει το «ο ΠΑΟΚ πάνω απ’ όλα». Ο σύλλογος δεν ανήκει σε κανέναν, πολύ περισσότερο δεν ανήκει στην θλιβερή μειοψηφία που όταν διαφωνεί με οτιδήποτε, βιαιοπραγεί κατά εκείνου που λέει ότι αγαπάει. Δεν ανήκει σε Συνδέσμους* που έχοντας ένα καταστατικό που περιγράφει τους λόγους ύπαρξής τους και μια σφραγίδα υπαγορεύουν, απαιτούν, πολεμούν, τιμωρούν παραβιάζοντας το ίδιο το καταστατικό τους και χωρίς κανείς να γνωρίζει πόσους εκπροσωπούν και με ποιο τρόπο παίρνονται οι αποφάσεις τους. Δεν ανήκει στη μεγάλη πλειοψηφία όσων πηγαίνουν στην Τούμπα και φεύγουν χαρούμενοι ή λυπημένοι. Δεν ανήκει σε ΜΜΕ και δημοσιογράφους που δημιουργούν κλίμα ανάλογα με τις συμπάθειές τους η/και τα συμφέροντά τους. Δεν ανήκει ούτε σε όσους τον διοικούν. Δεν ανήκε ούτε στον μέγιστο Γιώργο Παντελάκη ούτε στον Νικηφόρο Τσαρπανά. Και οι δυό τους δήλωναν «υπηρέτες του ΠΑΟΚ» και ο μεν πρώτος εκδιώχθηκε με αλητείες και κατάπτυστες συνωμοτικές διαδικασίες όντας ο πρόεδρος που δημιούργησε την ομάδα μοντέλο για την οποία μιλούσε όλη η Ελλάδα, ο δε δεύτερος υπηρέτησε τον Σύλλογο για όλη του τη ζωή και όταν πέθανε του άφησε και την όποια περιουσία του. Ο Θ. Ζαγοράκης με την προτροπή δύο κυρίως Συνδέσμων «μπες μπροστά εσύ κι εμείς θα είμαστε μαζί σου», πήρε έναν ανυπόληπτο ΠΑΟΚ και μέσα σε τεσσεράμισι χρόνια τον ανόρθωσε τον έβαλε ξανά στο προσκήνιο, τον έκανε ανταγωνιστικό. Έφτασε μια ανάσα από τον τίτλο του πρωταθλητή, ανάσα που του ‘κοψε ένας άθλιος διαιτητής, η ομάδα μεγαλούργησε στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις, δημιούργησε ένα προπονητικό κέντρο που ήταν όνειρο δεκαετιών, υποστήριξε την ανάδειξη νέων από τα τμήματα υποδομής, έβαλε σε τάξη το οικονομικό χάος. Κατηγορήθηκε για το ότι δεν κατάφερε να εξαλείψει τα χρέη, ότι επανέφερε τον Σαλπιγγίδη και ότι πούλησε τον Βιερίνια και άφησε τον Κοντρέρας και τον Βιτόλο να φύγουν. Η γενικότερη οικονομική κατάσταση της χώρας δεν κρίθηκε από τους κατηγόρους του ικανή δικαιολογία. «Που πήγαν 80 εκατομμύρια;» φώναζαν αφήνοντας άθλια υπονοούμενα, αμφισβητώντας χωρίς στοιχεία τις εκθέσεις ορκωτών λογιστών. Το τελευταίο επιχείρημα ήταν ότι δεν βρήκε επενδυτή, λες και εύκολα κάποιος θα έβαζε σήμερα τα λεφτά του γινόμενος συγχρόνως έρμαιο των απαιτήσεων και των γνωστών αντιδράσεων εκείνης της συγκεκριμένης μικρής μερίδας της κερκίδας, συμπεριφορών που κόστιζαν κάθε χρόνο σε πρόστιμα μία τουλάχιστον καλή μεταγραφή ή ένα ακριβό συμβόλαιο ποδοσφαιριστή.
Ο Ζήσης Βρύζας είναι ικανός, ανιδιοτελής και ΠΑΟΚτσής και εύχομαι να πετύχει, φοβάμαι όμως ότι με τέτοιες νοοτροπίες θα έρθει και η δική του σειρά.
Δεν είναι μόνο η άλωση της Πόλης που έκανε τον Δικέφαλο του ΠΑΟΚ να έχει μαζεμένα τα φτερά του.
*Εκφράζω την ικανοποίησή μου για την σοβαρότητα και την υπευθυνότητα της ανακοίνωσης της «Θύρας 4» σχετικά με την αποχώρηση του Θ. Ζαγοράκη.

Πίσω σε σκοτεινές εποχές ο ΠΑΟΚ

Αποκλείστηκε χθες βράδυ από την συνέχεια του Κυπέλου ο ΠΑΟΚ, και αποκλείστηκε από μια ομάδα που ήταν (λέω εγώ) καλύτερή του. Καλύτερή του σαν ομάδα, σαν εικόνα μέσα στο γήπεδο, μια ομάδα που εγώ την εκτιμώ για το ποδόσφαιρο που παίζει, για την αγωνιστικότητα της, για την υγεία που αποπνέει. Μπορεί ο Ατρόμητος να μην έκανε ευκαιρίες, όπως και ο ΠΑΟΚ άλλωστε, αλλά έδειχνε άνετος, ήλεγχε τον αγώνα, ήταν καλύτερος στα χαφ, ευτύχησε να ισοφαρίσει στο τελευταίο λεπτό του αγώνα με την βοήθεια του αέρα, πήγε το ματς στην παράταση με «άλλο αέρα» και πήρε την νίκη-πρόκριση στο πρώτο λεπτό της παράτασης. Το αποτέλεσμα το βρίσκω δίκαιο μιας και ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε με πέναλτι του οποίου όμως προηγήθηκε καταφανές οφσάιντ και στην συνέχεια δεν έκανε ούτε ένα σουτ στην κανονική διάρκεια της συνάντησης. Ο ΠΑΟΚ δεν ήταν καλός, όπως δεν ήταν ούτε με τον Πανιώνιο, ούτε με την ΑΕΚ. Είναι κουρασμένος και με βασικούς παίκτες εκτός φόρμας, κι όταν ο Δώνης έριξε στο παιγνίδι Μήτρογλου και Τάτο το γήπεδο άρχισε να γέρνει. Επίσης, ο κομβικός ρόλος του Γκαρσία έχει γίνει πιά αντιληπτός από τους αντιπάλους και όταν καταφέρνουν να τον περιορίσουν ο ΠΑΟΚ δεν έχει εναλλακτικό τρόπο ανάπτυξης. Δεν πιστεύω ότι η απουσία Βιερίνια και Κοντρέρας έχει χαμηλώσει την ομάδα τόσο όσο κάποιοι υποστηρίζουν. Η άμυνα και χωρίς τον Κοντρέρας συμπεριφέρεται γενικά καλά και μην ξεχνάμε ότι η εμφάνιση και ο θρίαμβος στον αγώνα με την Τότεναμ έγινε χωρίς τον Βιερίνια. Ο ΠΑΟΚ θα χρειαστεί μια περίοδο προσαρμογής σε μια γενικότερη αλλαγή σχεδιασμού και οι αλητείες μερικών σαν αυτές που ακολούθησαν μετά τον αγώνα, δεν βοηθάνε σ’ αυτό. Αυτή η μικρή, πολύ μικρή μερίδα που αισθάνεται αφεντικό του ΠΑΟΚ, είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του διαχρονικά. Με τέτοιες συνθήκες, με την μόνιμη απειλή του "ντου" η ομάδα δεν έχει μέλλον.

Ποιος να τα κάνει αυτά;

Για το ελληνικό χρέος μίλησε Γερμανός καθηγητής Ιστορίας-Οικονομίας στο Spiegel σε σκληρή γλώσσα για τη Γερμανία. Ο εικονιζόμενος Γερμανός καθηγητής της Ιστορίας της Οικονομίας στο LSE Albrecht Ritschl τα λέει έξω από τα δόντια για το ελληνικό χρέος στο έξαλλα ανθελληνικό Spiegel, ο δημοσιογράφος του οποίου δεν πίστευε στ' αυτιά του.
Ο καθηγητής αφού χαρακτηρίζει την πολιτική που ακολουθεί η Γερμανία στο θέμα του Ελληνικού χρέους σαν απολύτως αδικαιολόγητη, αναφέρεται στις 3 χρεοκοπίες της Γερμανίας στον τελευταίο αιώνα, χαρακτηρίζει το «οικονομικό θαύμα» της Γερμανίας σαν αποτέλεσμα της μη καταβολής των οφειλομένων σε όλους τους λαούς της Ευρώπης μετά τον δεύτερο πόλεμο. Στο τέλος προειδοποιεί ότι η συνεχιζόμενη ανθελληνική στάση των ΜΜΕ και όσων την υιοθετούν μπορεί να προκαλέσει τους Έλληνες, οι οποίοι δεν έχουν ξεχάσει, να επαναφέρουν στην επικαιρότητα την διεκδίκηση των πολεμικών αποζημιώσεων και την επιστροφή του αναγκαστικού κατοχικού δανείου, πράγμα που θα φέρει καταστροφή. «Θα μας τα πάρουν όλα» λέει χαρακτηριστικά.
Αλλά ποιος να δει τα πράγματα έτσι; Ο Παπαδήμος, και οι τρείς που τον στηρίζουν; Αυτοί είναι πιο Γερμανοί από τους Γερμανούς.
Ολόκληρη η συνέντευξη στο http://ardin-rixi.gr/archives/2449

Αναλγησία...

Έχω κι εγώ, όπως τόσοι και τόσοι, έναν συγγενή βαριά και χρόνια πάσχοντα. Πάσχει από την φοβερή σκλήρυνση κατά πλάκας, μια αρρώστια που σιγά σιγά διαλύει τον οργανισμό που προσβάλει, και μαζί το ηθικό και την ψυχική κατάσταση του πάσχοντα και όσων ζουν μαζί του. Η σύζυγος του αδελφού της γυναίκας μου είναι σήμερα 60 ετών, προσβλήθηκε από την ασθένεια πριν 28 χρόνια και τώρα, εδώ και ένα χρόνο, βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο, κατάκοιτη, μη μπορώντας να κινήσει παρά μόνο τα μάτια της. Είναι σύμφωνα με τις αρμόδιες υπηρεσίες και επιτροπές ανάπηρη σε βαθμό 80%. Ανάμεσα στις παροχές που προέβλεπε η κατάστασή της ήταν και ένας αριθμός από πάνες ακράτειας, γάντια μιας χρήσης γι αυτούς που την φροντίζουν και προστατευτικά επικαλύμματα του στρώματός της. Και λέω ήταν, γιατί σύμφωνα με τελευταίες τροποποιήσεις των σχετικών αποφάσεων όπως αυτές δημοσιεύτηκαν στο ΦΕΚ 2456 τεύχος Β 3/11/2011, η χορήγηση των παραπάνω ειδών δεν περιλαμβάνεται πια στις παροχές. Θύματα αυτών των περικοπών είναι δεκάδες χιλιάδες χρονίως νοσούντες, ανάπηροι, κατάκοιτοι από διάφορες αιτίες. Δεν ξέρω πόσα χρήματα θα εξοικονομήσει το κράτος από αυτές τις περικοπές που αποφασίζονται χωρίς ανθρωπιά, χωρίς ίχνος ευθύνης, χωρίς τη στοιχειώδη συμπάθεια προς εκείνους που η ζωή επιφύλαξε τέτοιο πόνο. Και δεν ξέρω αν οι περικοπές αυτές πείσουν τους δανειστές μας ότι «η Ελλάδα προσπαθεί».

Ο άνθρωπος δεν είναι καλά

Τον άκουσα για λίγο, όσο άντεξα, στην ομιλία του στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ. Όχι μόνο δεν είναι καλά, όχι μόνο ότι χρειάζεται ψυχιατρική βοήθεια και πρέπει να μπει υπό επιτήρηση, αλλά είναι και επικίνδυνος. Πως λένε «ομοφωνία ανακριτού και εισαγγελέως εκρίθη προφυλακιστέος καθ’ ότι υπάρχει φόβος ότι θα τελέσει τα ίδια εγκλήματα»
Και μαζί μ’ αυτόν την ίδια τύχη πρέπει να ‘χουν και όλοι όσοι ήταν στην αίθουσα και τον καταχειροκρότησαν όταν ανέβηκε στο βήμα. Και τι δεν είπε ο άνθρωπος. Για την 3η Σεπτέμβρη και την ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ, για τον πατέρα του, για τους αγώνες της «Δημοκρατικής παράταξης» για πόσο τον (και μας) κορόιδεψε η ΝΔ, πόσα ήθελε αυτός να κάνει, πόσα έκανε, ηλεκτρονικές διακυβερνήσεις, διαύγειες και άλλες γελοιότητες, μπερδεμένος, θολωμένος και σκεπτόμενος μόνο το δικό του μέλλον αναφέρθηκε στην με απατηλά στοιχεία είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ και το ευρώ σα να έγιναν το 2004 με δεξιά κυβέρνηση, το πόσο σκέφτεται τους νέους, τον αγώνα που έδωσε για να πείσει τους δανειστές και να αποφευχθεί η χρεοκοπία… «Τώρα δεν είναι η ώρα του αγώνα για το κόμμα και το πολιτικό μέλλον του καθ’ ενός μας, τώρα είναι η ώρα του αγώνα για τη σωτηρία της πατρίδας»
Άλλαξα κανάλι.
Αλήθεια υπάρχει στους πολίτες σοβαρό ενδιαφέρον για το ποιος θα τον διαδεχθεί, ποιος θα ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ; Έχει κανείς από τους επίδοξους διαδόχους αποδεκτό βιογραφικό; Θα τους έπαιρνε κανείς στη δουλειά του; Θα τους έδινε τον σκύλο του να τον πάνε βόλτα; Ποιος δικαιούται να μας πρήζει; Ο συνταγματολόγος Βενιζέλος που τον βαφτίσανε οικονομολόγο και που με την εθελοδουλία του και την έλλειψη κοινωνικής ευαισθησίας δέχθηκε τον ρόλο του εκτελεστή και κατέστρεψε την μέση ελληνική οικογένεια; Ο θρασύτατος υπουργός υπανάπτυξης Χρυσοχοΐδης, η Ευρωλιγούρα Διαμαντοπούλου, ο υπουργός προώθησης της ιδιωτικής υγείας Λοβέρδος; Ποιος απ’ όλον αυτόν τον θλιβερό θίασο αξίζει τον χρόνο μας και κάτι περισσότερο από το σάλιο μας;

Το Αγγλικό Δίκαιο

3 Ιανουαρίου 1850*
Ο Αγγλικός στόλος υπό τον ναύαρχο Πάρκερ, με αστεία πρόφαση την αποζημίωση κάποιου εβραιοπορτογάλλου αγγλικής υπηκοότητας ονόματι Δαβίδ Πατσίφικο, του οποίου είχαν κάψει το σπίτι και την οικοσκευή κάποιοι φανατικοί θρησκόληπτοι την Μ. Παρασκευή του 1847 , εισέρχεται στο λιμάνι του Πειραιά και απειλεί να αποκλείσει όλα τα ελληνικά παράλια αν δεν ρυθμιστούν τάχιστα οι εκκρεμότητες μεταξύ των δύο χωρών. Η ελληνική κυβέρνηση απέρριψε το τελεσίγραφο, οι Άγγλοι απέκλεισαν τον Πειραιά και κατέσχεαν το φορτίο όποιου καραβιού πλησίαζε το λιμάνι.
*από το βιβλίο «Τι έγινε σήμερα; 2.500 χρόνια σε 365 ημέρες»
Σημ. Αυτό το Αγγλικό Δίκαιο ισχύει και σήμερα…

Οι αλήθειες που τους ξεφεύγουν

Στην εκπομπή του Πρετεντέρη στο ΜΕΓΚΑ παραβρίσκονται σαν καλεσμένοι οι Μίχαλος και Βορίδης. Ο Μίχαλος, πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών υποστηρίζει: «Να μην καταργηθούν οι 13ος και 14ος μισθός. Να μην καταργηθούν αλλά να επιμερισθούν στις μηνιαίες αποδοχές των εργαζομένων, να διαιρεθεί δηλαδή το ποσό των δώρων και επιδομάτων δια του 12 και να προστεθεί στον μηνιαίο μισθό». Ο Πρετεντέρης τον ρωτάει απορημένος για ποιο λόγο να γίνει κάτι τέτοιο, ο Μίχαλος απαντάει «έτσι γίνεται στην Ευρώπη», ο Πρετεντέρης επιμένει ρωτώντας γιατί να μπούμε σε τέτοια διαδικασία, η απάντηση συνεχίζει να είναι «η Ευρώπη» και κάποια στιγμή ο Βορίδης είτε γιατί βαρέθηκε τις ίδιες ερωταπαντήσεις είτε γιατί ήταν αφηρημένος, είτε γιατί του ξέφυγε, δίνει την απάντηση «γιατί μετά μπορείς να περικόψεις τον μισθό αν παραστεί ανάγκη»!!! Δηλαδή αν στον κατώτερο μισθό των 703€ αντιστοιχούν 13ος και 140ς 1406€, τα διαιρούμε δια του 12 και το ποσό των 117€ το προσθέτουμε στις μηνιαίες αποδοχές. Κάποια στιγμή είτε γιατί η οικονομία συνεχίζει να μην πηγαίνει καλά, είτε για έκτακτες ανάγκες, κόβουμε ένα κατοστάρικο και να ‘στε καλά να θυμόσαστε τα δώρα και τα επιδόματα.
Αλητεία…
Και μια και είπα «αλητεία», θυμήθηκα τον Παπακωνσταντίνου που αφού κατέστρεψε τις ελληνικές οικογένειες με απειλές εκβιασμούς και ψευτοδιλήμματα, επανέρχεται με νέα επινόηση «αν δεν αυξηθούν τα τιμολόγια της ΔΕΗ, η χώρα θα μείνει χωρίς ρεύμα»

Προς Δημάρχους

Αυτοί οι ιστοί που κάποτε είχαν πάνω τους κάτι σημαίες, βρίσκονται στην Μ. Αλεξάνδρου στο σημείο που αρχίζουν οι οδοί Μ. Κάλλας και Ανθέων (εγώ Ανθέων τη λέω). Τα κουρέλια που κυματίζουν χαρούμενα είναι όπως τα βλέπετε από την εποχή Παπαγεωργόπουλου κι έτσι είναι και σήμερα παρ’ όλο που έκλεισε ένας χρόνος με Δήμαρχο τον αναμορφωτή της πόλης, αυτόν που θα την κάνει πόλο έλξης τουριστών. Δεν είναι δυνατό να μην περνάνε από εκεί δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, διευθυντές υπηρεσιών και κάθε λογής υπεύθυνοι (λέμε τώρα), οπότε συμπεραίνει κανείς ότι αδιαφορούν. Εκτός κι αν τις αφήνουν έτσι για να μας θυμίζουν τον προηγούμενο.

Μνημεία...

Το μνημείο της φωτογραφίας έχει στηθεί απέναντι από το στρατόπεδο "Παύλου Μελά" στη Θεσσαλονίκη, προς τιμή των τελευταίων ομαδικά εκτελεσθέντων από τους Γερμανούς (που λένε οτι τους χρωστάμε). Η μικρή πλατειούλα που το φιλοξενεί είναι ωραία σχεδιασμένη αλλά σχεδόν εγκαταλειμμένη πια. Στο μαρμάρινο βάθρο είναι ή μάλλον ήταν χαραγμένο το σε ποιούς ήταν αφιερωμένο. Λέω "ήταν" γιατί πια δεν μπορείς να διαβάσεις τίποτα μιας και ηλίθιοι οπαδοί θεώρησαν πως έπρεπε να γράψουν με σπρέι το όνομα της ομάδας τους. Κι αναρωτιέμαι, δεν περνάει κανένας αρμόδιος του δήμου από εκεί; Το προσωπικό καθαριότητας δεν το βρίσκει άξιο λόγου να αναφερθεί στους προϊσταμένους τους; Μάλλον! σημ. ο βαδαλισμός έμεινε επίτηδες εκτός κάδρου.