Αυτό δεν είναι ένα blog που ψάχνει την επισκεψιμότητα. Είναι ένα προσωπικό σημειωματάριο, ένας τρόπος να ξεφορτώνομαι τους θυμούς μου και να μοιράζομαι τις χαρές μου. Είναι καλύτερο από το να μουρμουρίζω ή να γελάω μόνος μου.
Εδώ όλο και κάποιος ακούει…


Μην ξεχνάτε...

Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009

Πριν φωνήσεις , μάθε το τουλάχιστον σωστά

Προς κ.κ. Βελόπουλο και Σηφουνάκη.

Χρησιμοποιήσατε τη γνωστή φράση της Καινής Διαθήκης, «Πριν αλέκτωρ…» με τον ίδιο λανθασμένο τρόπο που κάνουν και «μορφωμένοι» δημοσιογράφοι.

Αντί του σωστού «Πριν αλέκτορα φωνήσαι, τρις…» με το κόμα πριν το «τρις», βάλατε τον πετεινό να λαλεί («λαλήσαι») και μάλιστα τρείς φορές αφού βάλατε το κόμα (φαίνεται καθαρά στον προφορικό λόγο) μετά το «τρις».

Τώρα 15’ πριν φύγω για το γήπεδο, όποιος πεί ότι ψάχνω διέξοδο στη νευρικότητά μου, μπορεί να ‘χει και δίκιο…

Κορίτσια, η ισότητα των φύλων έχει πάει περίπατο...


...εδώ και καιρό.
Διαβάζω στο ενημερωτικό σημείωμα που συνοδεύει τη σύνταξη της μάνας μου: " Το ορφανικό μέρισμα καταβάλλεται α)στα αγόρια μέχρι του 18ου έτους ή αν..........και πάντως όχι πέραν του 25ου έτους, β) στα κορίτσια, μέχρι τον γάμο τους"

4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ στην Ελλάδα (ποιός θυμάται;)


1843
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πεθαίνει στο κρεβάτι του από αποπληξία σε ηλικία 73 ετών (είχε γεννηθεί στις 3/4/1770). Τον αποκαλούσαν «Γέρο του Μωριά» αφού όταν έφτασε στη Πελοπόννησο από τη Ζάκυνθο για να αναλάβει στρατιωτική δράση κατά των Τούρκων, ήταν ήδη 50 ετών. Από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες του Αγώνα, γεννήθηκε και μεγάλωσε με τον κατατρεγμό της οικογένειάς του από τους Τούρκους.
Όταν ήταν 10 ετών, σκοτώθηκε ο πατέρας του σε συμπλοκή με τους Τούρκους και ο ίδιος αργότερα αναγκάστηκε να φύγει στη Ζάκυνθο. Έφτασε στον βαθμό του ταγματάρχη στο στρατό που οργάνωσαν οι Άγγλοι στα Ιόνια. Επέστρεψε στην Πελοπόννησο στις 6/1/1821, για να πάρει μέρος στην Επανάσταση στην οποία και έπαιξε ηγετικό ρόλο.
166 χρόνια από τον θάνατό του και τα ΜΜΕ δεν αφιερώνουν ούτε μια αράδα στη μνήμη του. Ούτε οι κυβερνήσεις κάνουν τον κόπο, ούτε η Ακαδημία. Δώσαμε σε μερικούς δρόμους τ' όνομά του και καθαρίσαμε ως ελεύθερο έθνος

Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2009

Για ‘κείνες τις μεγάλες χαρές που μας χάρισες…


…όταν πηγαίναμε στην Τούμπα μια ώρα νωρίτερα να πιάσουμε καλή θέση, να χαρούμε μπάλα, με ήλιο με βροχή με χιόνι, η ομάδα που ΕΣΥ έκανες μας αποζημίωνε.

Τότε που οι δύο ομάδες έβγαιναν χωριστά από τις πλαϊνές της σημερινής σκάλας, και ο θρυλικός φροντιστής Νικηφόρος Τσαρπανάς έσπαζε μια στάμνα με νερό στο κεφαλόσκαλο «για το καλό» και πίσω από την ομάδα ο Λες Σάνον με το ποτήρι τσάι στο χέρι, και σ' όλες τις θύρες να γίνεται χαμός μη δεν προλάβουν το πρώτο γκολ.

Και την Δευτέρα στο Καπάνι, στη Μοδιάνο, στη Λαχαναγορά, καταλάβαινε και ο πιο αδαής ότι ο ΠΑΟΚ κέρδισε. «Ζωντανααααά, σπαρταράνε σαν τα δίχτυα του ……….» κι από τις λίγες φορές που χάναμε, βγήκε η έκφραση «μελαγχολία στο Καπάνι».

Ήξερες μπάλλα ΠΡΟΕΔΡΕ, έκοβε το μάτι σου, εμπιστευόσουν τους συνεργάτες σου, κι έτσι μάζεψες τον ανθό της Βόρειας Ελλάδας και μας έκανες να τρίβουμε τα μάτια μας
Σήμερα θα σε ξεπροβοδίσω κι εγώ Γιώργο Παντελάκη, και ξέρω οτι ξέρεις (μου το ‘πες) οτι αυτή η Διοίκηση που έχουμε τώρα, έχει τη δυνατότητα και τη θέληση να συνεχίσει το έργο που ΕΣΥ ξεκίνησες αλλά δεν σ’ άφησαν να τελειώσεις.
Νομίζω οτι μαζί με τον Νικηφόρο, τον Λες, τον Γκιούλα, τον Αρίστο, και τα παιδιά μας που σκοτώθηκαν στα Τέμπη, θα ευχαριστηθείτε αύριο βράδυ
Καλό ταξίδι Πρόεδρε…

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2009

ΠΡΟΕΔΡΕ θα σε θυμόμαστε για πάντα


Έφυγε σήμερα σε ηλικία 80 ετών ο Γιώργος Παντελάκης, ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ (μακράν) των ηγετών του ΠΑΟΚ και ίσως ο μεγαλύτερος των Ελλήνων παραγόντων.
Ο άνθρωπος που όχι μόνο αφιέρωσε τη ζωή του στον ΠΑΟΚ, όχι μόνο οραματίστηκε το μεγαλείο του, αλλά του έδωσε σάρκα και οστά στο όραμά του , τον καμάρωσε να πρωταγωνιστεί στην Ελλάδα, να σαρώνει θηρία της εποχής όπως Λέγκια και Λυών, να είναι όλη του η ενδεκάδα διεθνείς.
Όρθωσε το ανάστημά του απέναντι στον Ασλανίδη της χούντας ο οποίος τον είχε καλέσει στο γραφείο του για να τον πείσει να συναινέσει στην μεταπήδηση του Κούδα στον ΟΣΦΠ.
«Από μένα μην περιμένετε να βάλω υπογραφή σε μια τέτοια μεταγραφή. Εσείς καταλύσατε ολόκληρο Σύνταγμα, αν επιμένετε βγάλτε ένα νόμο που θα λέει «ο Κούδας στον Ολυμπιακό»
Τον θυμάμαι στις κερκίδες του Καραϊσκάκη να περνάει στητός και αγέρωχος ανάμεσα στους γαύρους που σηκωνόταν για να περάσει, θυμάμαι με πόσο σεβασμό του μιλούσε ο Γιώργος Βαρδινογιάννης.
Θυμάμαι και πόσο συχνά κατέβαζαν τις τζαμαρίες του καταστήματός του οι χουλιγκάνοι της δικιάς μας ομάδας για να τον διώξουν, υποκινούμενοι και αβανταριζόμενοι από διευθυντή αθλητικής εφημερίδας που τώρα αρθρογραφεί αλλού (όσοι ξέρουν ξέρουν).
Και τελικά τον έριξαν τα δικά του δημιουργήματα, Βεζυρτζής, Καλαφάτης και σια.
O Γιώργος Παντελάκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη από πρόσφυγες γονείς, τον Δημήτρη και την Ευαγγελία. Από το 1954 έγινε βοηθός εφόρου στην ομάδα μπάσκετ του ΠΑΟΚ. Δύο χρόνια αργότερα έγινε έφορος, με πρόεδρο τον Γιώργο Χαραλαμπίδη. Την τριετία 1956-59, υπό την καθοδήγηση του, η πρόοδος στον ΠΑΟΚ ήταν μεγάλη. Το 1959 η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια το πανελλήνιο πρωτάθλημα μπάσκετ (με τον ίδιο και στη θέση του κόουτς), το πρώτο μεταπολεμικά που κατέκτησε ομάδα της Θεσσαλονίκης.
Από το 1960 ως το 1971 διατέλεσε γενικός γραμματέας του συλλόγου, (η θέση που έκανε κουμάντο στο Σύλλογο, καθώς ο Πρόεδρος ήταν θέση τιμητική) χρόνια στα οποία έβαλε τις βάσεις για να γιγαντωθεί ο ΠΑΟΚ. Στα τέλη του 1971 αποσύρθηκε για επαγγελματικούς λόγους, αλλά η ομάδα που στελέχωσε πήρε δύο κύπελλα (1972, 1974).

Επέστρεψε στην ομάδα το 1975, στην θέση του προέδρου αυτήν την φορά, και το 1976 χάρηκε τον ΠΑΟΚ πρωταθλητή.

Ήταν τόσο Κύριος, τόσο τίμιος, τόσο μπεσαλής που οι συνεργάτες του ο Μαρτινίδης, ο Μυλωνάς, ο Μαμιδάκης, ο Δούμτσος, ο Μαντάς, του διέθεταν χωρίς ενδοιασμό χρήματα για τις ανάγκες της ομάδας γιατί ήξεραν και πώς θα τα διαχειριστεί και οτι θα τα πάρουν πίσω.

Η προαναφερθείσα απομάκρυνσή του έγινε με τον τρόπο που έγινε το 1984.
Εκεί που πας ΠΡΟΕΔΡΕ θα σε περιμένει ο Νικηφόρος Τσαρπανάς και μαζί θα σπάσετε μια γεμάτη στάμνα στις 21.15 την Τετάρτη το βράδυ.

Ψιλοενημέρωση στα γρήγορα


1)Κατά το Λαογραφικό Μουσείο, η εδώ και καιρό απουσιάζουσα αυλόπορτα http://yannisayannis.blogspot.com/2009/01/blog-post_21.html

βρίσκεται στις αποθήκες και «κάποια στιγμή θα επανεκτεθεί»

2)Ούτε ένα ευρώ από τα έγκριθέντα κοινοτικά κονδύλια δεν έχει εκταμιευθεί για τα κατεπείγοντα και αναγκαία έργα στο Σέιχ Σου και την Κορώνεια. Από τα εγκριθέντα 9.078.042 ευρώ για την προστασία του Σέιχ Σου και τα 20.182.500 για την περιβαλλοντική αποκατάσταση της λίμνης Κορώνεια δεν έχει εκταμιευθεί ούτε ένα ευρώ.
Τώρα τι τους πρέπει, κρέμασμα στο δάσος ή πνίξιμο στη λίμνη (όση απέμεινε) σαν την κυρά Φροσύνη;
Συνέχεια
Αποχετευτικό δίκτυο Επανομής, εγκριθέντα 11.049.293, εκταμιευθέντα 0
Διαχείριση στερεών αποβλήτων Γιαννιτσά Σέρρες Κατερίνη, εγκριθέντα 10.972.693, εκταμιευθέντα 0

3)Ο τόσο μελετημένος από τον Χατζηδάκη διαγωνισμός για το ξεπούλημα της ΟΑ, είναι έτοιμος να κηρυχτεί άγονος. Ένας ένας οι επενδυτές που κατά τον Χατζηδάκη στριμώχνονταν ποιος θα προλάβει, χάθηκαν στο δρόμο και 2-3 που έμειναν βλέποντας την πρεμούρα της κυβέρνησης που από τα 100 εκατ. κατέβηκε στα 60, προσφέρουν 25.

Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2009

Λίγα λόγια για το ΠΑΟΚ - Εργοτέλης



Κερδίσαμε και σήμερα αν και στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα είχαμε προβλήματα. Έχω συνηθίσει στις εντυπωσιακές εμφανίσεις του Κοντρέρας (τι είναι τούτος!!!) αλλά δεν είχα συνηθίσει σε τέτοιες εμφανίσεις από τον Ίβιτς. Σήμερα έκανε τα πάντα κι αν συνεχίσει έτσι, θα ανεβάσει την ομάδα ένα σκαλί παραπάνω σε ποιότητα. Ο Λίνο επιθετικά είναι πολύ καλός, όπως και ο Σορλέν που είναι πολυεργαλείο. Ο Μαλεζάς σταθερά καλός εμπνέει εμπιστοσύνη, ο Βερόν ήρεμος, τεχνίτης, ποιοτικός δουλευταράς, ο Κονσεϊσάο πεσμένος, ο Μπακαγιόκο συχνά μπερδεμένος, ο Αναστασάκος έβγαλε το μεροκάματο, ο Κλάους έχει και παρόν και μέλλον, ο Χαλκιάς σταθερός, ο Αραμπατζής καλός δείχνει να συνέρχεται.
Χάρηκα που, μετά τόσο καιρό, η κερκίδα φώναξε το όνομα του Σάντος.

Συνεχίζουμε...

Πως ένα σχόλιο σου χαλάει τη μέρα...


Προχθές με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 86 χρόνων από την ελληνοτουρκική συμφωνία ανταλλαγής πληθυσμών έκανα μια ανάρτηση με τίτλο "Πανιώνιος, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ", βάζοντας μάλιστα την ομάδα μου τελευταία. http://yannisayannis.blogspot.com/2009/01/blog-post_3221.html

Το μήνυμα της ανάρτησης ήταν στην φράση "Είναι οι μόνες ομάδες που δικαιούνται να υπερηφανεύονται ότι εκπροσωπούν μια ιδέα που σκοπός της είναι να διατηρείται στο διηνεκές η ιερή μνήμη και των τόπων και των ανθρώπων."

Ε λοιπόν, βρέθηκε ένας "ανώνυμος" που το μόνο που βρήκε να πει ήταν "έχετε δικαίωμα να αυνανίζεστε". Το είδα κι αναρωτήθηκα, σε τι ανθρώπους απευθυνόμαστε όταν γράφουμε ένα κειμενάκι, που μάλιστα δεν προκαλεί. Τι κατάλαβε αυτός ο ανώνυμος από το κείμενο, και τι ήταν αυτό που τον σύγχισε τόσο ώστε να αφήσει ένα υβριστικό σχόλιο;

Θα μου πείτε οτι δεν είναι λόγος αυτός να χαλάσει η μέρα μου κι έχετε δίκιο, αλλά δεν χάλασε για το σχόλιο. Χάλασε γιατί μερικοί δεν καταλαβαίνουν τί τους λες και σε βρίζουν κι από πάνω. Άβυσσος...

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009

31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ στην Ελλάδα

1776
Γεννιέται στην Κέρκυρα ο Ιωάννης Καποδίστριας.

Η καταγωγή του ήταν από παλιά οικογένεια της Ίστριας, (capo d' Istria) η οποία μετανάστευσε στην Κέρκυρα στα μέσα του 14ου αιώνα. Ο πατέρας του, κόμης Αντώνιος Μαρία Καποδίστριας, ήταν διακεκριμένος νομομαθής. Ο ίδιος σπούδασε ιατρική στην Πάδουα και πριν ασχοληθεί με την πολιτική, άσκησε το επάγγελμα του χειρουργού, διετέλεσε μάλιστα και αρχίατρος του τουρκικού στρατιωτικού νοσοκομείου που υπήρχε στην Κέρκυρα. Το 1803 κατείχε τη θέση του γραμματέα της Ιονίου Πολιτείας και το 1809 αναχώρησε για την Ρωσία, όπου ανέλαβε υπηρεσία στο ρωσικό υπουργείο των Εξωτερικών. Η εξέλιξή του υπήρξε ραγδαία και έφτασε να αναλάβει υπουργός των Εξωτερικών το1815, σε ηλικία 39 ετών.

Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2009

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ

Με αφορμή τη σημερινή ημερομηνία (βλ. προηγούμενη ανάρτηση) σκέφτηκα να απευθύνω έναν χαιρετισμό στους οπαδούς των ομάδων εκείνων που είναι δημιουργήματα ανθρώπων που ξεριζωμένοι από τους τόπους τους ήρθαν στην μεγάλη και προαιώνια πατρίδα και ξεκίνησαν κάτω από απίστευτα δύσκολες συνθήκες, από το μηδέν, την προσπάθεια να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους.

Σκέφτηκαν να φτιάξουν και κάτι που θα τους κρατάει δεμένους και που θα συνεχίζει να υπάρχει κι όταν αυτοί θα ‘χουν φύγει.
Έτσι έγινε ο Πανιώνιος, η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ μας (Α’ Εθνική) και Απόλλων Σμύρνης (πρώην Αθηνών) Απόλλων Καλαμαριάς κ.α. που βρίσκονται σε μικρότερες κατηγορίες.
Είναι οι μόνες ομάδες που δικαιούνται να υπερηφανεύονται ότι εκπροσωπούν μια ιδέα που σκοπός της είναι να διατηρείται στο διηνεκές η ιερή μνήμη και των τόπων και των ανθρώπων.
Χαιρετώ ιδιαίτερα τους «Πάνθηρες» και τους λέω ότι εκείνο το ανατριχιαστικό πανό «η Σμύρνη μάνα μ’ καίγεται» πρέπει να είναι μόνιμα αναρτημένο στους αγώνες της ομάδας τους.

Κάποιος που δεν ξέρει θα ρωτήσει, και θα μάθει.
Να ‘μαστε γεροί να θυμόμαστε

Η φωτογραφία είναι από το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο του ΠΑΟΚ.